Włochy: odstawienie leków GLP-1 wiąże się z wyższym ryzykiem zawału i udaru

Najważniejsze

  • •W badaniu obejmującym 80 302 osoby z cukrzycą typu 2 przerwanie terapii GLP-1 wiązało się z wyższym obserwowanym ryzykiem zawału, udaru lub zgonu niż kontynuowanie leczenia.
  • •Dla złożonego punktu końcowego współczynnik hazardu wyniósł 1,68, co odpowiada około 68 proc. wyższemu obserwowanemu ryzyku względnemu.
  • •Dla zgonu z dowolnej przyczyny podano HR 2,94, ale wynik nie oznacza dokładnie dwukrotnie wyższego ryzyka.
  • •Badanie było obserwacyjne i nie dowodzi, że samo odstawienie leku spowodowało zawały, udary lub zgony.
  • •Wyników nie można automatycznie odnosić do wszystkich osób stosujących leki GLP-1 w celu redukcji masy ciała.
·
4 min

Analiza dokumentacji 80 302 osób z cukrzycą typu 2 wykazała, że pacjenci, którzy przerwali leczenie lekami z grupy GLP-1, mieli wyższe obserwowane ryzyko zawału, udaru lub zgonu niż osoby kontynuujące terapię. Badacze objęli analizą 301 włoskich klinik diabetologicznych oraz dane z lat 2004–2024.

W grupie kontynuującej leczenie znalazło się 31 687 osób, a w grupie przerywającej terapię — 48 615 osób. Średni czas obserwacji wynosił odpowiednio 3,65 i 4,25 roku. W grupie kontynuującej leczenie odnotowano 3240 zdarzeń, a w grupie przerywającej — 4038. Samych liczb dotyczących zdarzeń nie można jednak bezpośrednio porównywać, ponieważ grupy różniły się liczebnością i czasem obserwacji.

Dla złożonego punktu końcowego, obejmującego zawał mięśnia sercowego, udar i zgon z dowolnej przyczyny, współczynnik hazardu wyniósł 1,68. Przedział ufności wynosił 1,60–1,77. Oznacza to około 68 proc. wyższe obserwowane ryzyko względne w grupie przerywającej leczenie. Nie oznacza to, że ryzyko było dokładnie dwukrotnie wyższe. Dla zgonu z dowolnej przyczyny w streszczeniu badania podano HR 2,94, z 95-proc. przedziałem ufności od 2,72 do 3,18.

Wyniki pochodzą z dostępnego preprintu „GLP-1 Receptor Agonists Discontinuation and Cardiovascular Events in Type 2 Diabetes: A Population-Based Study”, zamieszczonego w bazie SSRN, DOI: 10.2139/ssrn.6567724. Nie potwierdzono, że badanie ukazało się w czasopiśmie „The Lancet Regional Health – Europe”. W dostępnych materiałach nie ma pełnego tekstu publikacji ani danych pozwalających wiarygodnie wyliczyć bezwzględne ryzyko wystąpienia zdarzeń.

Badanie miało charakter obserwacyjny. Nie dowodzi więc, że samo odstawienie leków spowodowało zawały, udary lub zgony. Pacjenci mogli różnić się stanem zdrowia, dostępem do opieki albo powodami przerwania terapii. Nie wiadomo także, ilu z nich później wznowiło leczenie lub zmieniło preparat. Analiza nie obejmowała osób, które nigdy nie przyjmowały leków z grupy GLP-1, ani nie rozstrzygała, czy wynik dotyczył wszystkich substancji i dawek.

Wyniki dotyczą osób z cukrzycą typu 2 i nie można ich automatycznie odnosić do wszystkich użytkowników leków z grupy GLP-1 stosowanych w celu redukcji masy ciała. Dalsze analizy powinny wyjaśnić, jakie były przyczyny przerwania terapii i w jakich grupach pacjentów wiązało się ono z gorszymi wynikami.

Najczęstsze pytania

Co porównano w badaniu?▼
Porównano osoby z cukrzycą typu 2, które kontynuowały leczenie lekami z grupy GLP-1, z osobami, które przerwały terapię.
Jakie zdarzenia obejmował główny punkt końcowy?▼
Obejmował zawał mięśnia sercowego, udar oraz zgon z dowolnej przyczyny.
Co oznacza HR 1,68?▼
Oznacza około 68 proc. wyższe obserwowane ryzyko względne zdarzenia w grupie przerywającej terapię w porównaniu z grupą kontynuującą leczenie.
Czy badanie dowodzi, że odstawienie leku powoduje zawał lub udar?▼
Nie. Było to badanie obserwacyjne, dlatego nie można wykluczyć wpływu różnic w stanie zdrowia, dostępie do opieki i przyczynach przerwania terapii.
Czy wyniki dotyczą osób stosujących GLP-1 wyłącznie na odchudzanie?▼
Nie można ich automatycznie uogólniać na wszystkich użytkowników tych leków w celu redukcji masy ciała, ponieważ analiza dotyczyła osób z cukrzycą typu 2.

Słownik pojęć

Leki z grupy GLP-1
Leki działające na receptor glukagonopodobnego peptydu 1, stosowane między innymi w leczeniu cukrzycy typu 2.
Współczynnik hazardu (HR)
Miara porównująca częstość występowania zdarzenia w dwóch grupach podczas obserwacji.
Złożony punkt końcowy
Wspólny wynik obejmujący kilka zdarzeń, w tym przypadku zawał, udar i zgon z dowolnej przyczyny.
Badanie obserwacyjne
Badanie, w którym analizuje się istniejące dane bez losowego przydzielania uczestników do leczenia.
Przedział ufności
Zakres wartości pokazujący niepewność oszacowania wyniku statystycznego.

Najważniejsze dane z analizy

ParametrKontynuowanie terapiiPrzerwanie terapii
Liczba osób31 68748 615
Średni czas obserwacji3,65 roku4,25 roku
Liczba odnotowanych zdarzeń32404038
Złożony punkt końcowy—HR 1,68; 95 proc. CI: 1,60–1,77
Zgon z dowolnej przyczyny—HR 2,94; 95 proc. CI: 2,72–3,18

Kontynuowanie a przerwanie terapii GLP-1 w badaniu

Kontynuowanie terapii
+W badanej populacji wiązało się z niższym obserwowanym ryzykiem złożonego punktu końcowego niż przerwanie leczenia.
+Pozwalało na dalszą ocenę efektów terapii w czasie obserwacji.
−Samo badanie nie dowodzi, że kontynuowanie leczenia było bezpośrednią przyczyną lepszych wyników.
−Nie ustalono, czy wyniki były takie same dla wszystkich substancji i dawek.
liczba osób31 687
średni czas obserwacji3,65 roku
Przerwanie terapii
+Może być uzasadnione indywidualnymi względami klinicznymi, tolerancją leczenia lub decyzją lekarza i pacjenta.
+Umożliwiło badaczom ocenę wyników po zakończeniu terapii w danych rzeczywistych.
−Wiązało się z wyższym obserwowanym ryzykiem zawału, udaru lub zgonu.
−Nie wiadomo, ilu pacjentów wznowiło leczenie, zmieniło preparat ani dlaczego przerwało terapię.
liczba osób48 615
HR dla złożonego punktu końcowego1,68

Badanie przerwania terapii GLP-1

80 302
Uczestnicy
Osoby z cukrzycą typu 2 objęte analizą.
301
Ośrodki
Włoskie kliniki diabetologiczne uwzględnione w badaniu.
HR 1,68
Główny wynik
Obserwowane ryzyko złożonego punktu końcowego po przerwaniu terapii.
HR 2,94
Zgon z dowolnej przyczyny
Wynik podany w streszczeniu badania dla grupy przerywającej leczenie.
Obserwacyjne
Charakter badania
Wyniki wskazują na związek, ale nie potwierdzają związku przyczynowego.

Na podstawie dostępnego preprintu SSRN „GLP-1 Receptor Agonists Discontinuation and Cardiovascular Events in Type 2 Diabetes: A Population-Based Study”, DOI: 10.2139/ssrn.6567724.

Nowoczesne leczenie chorób serca w Polsce – wyzwania w dostępności i jakości opieki

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Leki GLP-1 mogą chronić serce, nerki i wątrobę. Nowe badania pokazują szersze działanie semaglutydu

Naukowcy z University College London i innych ośrodków przedstawili dane sugerujące, że agoniści receptora GLP-1 działają szerzej, niż dotąd zakładano. Korzyści te obejmują nie tylko kontrolę masy ciała i glikemii, lecz także mniejsze ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych i nerkowych oraz poprawę parametrów wątroby. Wstępne wyniki wskazują też na możliwy wpływ na męską płodność.

5 lipca 2026

GLP-1 a zmysły. Badanie łączy leki przeciwcukrzycowe z zaburzeniami smaku i węchu

Analiza prawie 900 tys. pacjentów z cukrzycą typu 2 wykazała, że osoby przyjmujące leki GLP-1 częściej zgłaszały zaburzenia smaku i węchu niż pacjenci stosujący inne terapie przeciwcukrzycowe. Choć bezwzględne ryzyko było niskie, autorzy badania wskazali na potrzebę bliższego monitorowania tych objawów.

26 czerwca 2026

Pacjenci po terapii GLP-1 szybko odzyskują utraconą masę ciała

Metaanaliza 48 badań obejmująca 3236 uczestników pokazuje, że po zakończeniu terapii GLP-1 masa ciała ponownie rośnie, a po 52 tygodniach pacjenci odzyskują średnio około 60 proc. zrzuconych kilogramów. W dłuższym okresie modelowanie wskazuje na poziom 75,3 proc. utraconej wagi, co sugeruje, że efekt leczenia słabnie po jego przerwaniu. Autorzy analizy zwracają uwagę, że potrzebne są strategie podtrzymania efektów terapii i planowanie postępowania po odstawieniu leku. Problem ma znaczenie praktyczne, bo preparaty GLP-1 są często przerywane przez pacjentów jeszcze w pierwszym roku leczenia.

9 czerwca 2026

Agoniści GLP-1 zmniejszają ryzyko raka okrężnicy u pacjentów z cukrzycą i otyłością

Metaanaliza 17 randomizowanych badań klinicznych wykazała istotne zmniejszenie ryzyka raka okrężnicy u pacjentów przyjmujących leki z grupy GLP-1. Badanie nie wykazało jednak podobnego wpływu na ryzyko raka odbytnicy ani ogólne ryzyko nowotworów jelita grubego. Autorzy wskazują na potrzebę dalszych, niezależnych obserwacji w celu potwierdzenia tych wyników.

21 lipca 2026

BMJ: Stosowanie leków GLP-1 zwiększa ryzyko utraty włosów o 37%

Analiza danych ponad 50 tys. pacjentów z systemu Penn Medicine wykazała wyższy odsetek łysienia niebliznowaciejącego u osób stosujących analogi GLP-1 w porównaniu z innymi terapiami. Choć bezwzględne ryzyko pozostaje niskie, amerykańska FDA i brytyjska MHRA badają ten potencjalny sygnał bezpieczeństwa.

23 lipca 2026

Leki GLP-1 chronią mózg, ale szkodzą nerkom? Wyniki analizy

Analiza danych ponad 1,8 mln pacjentów z bazy Departamentu Spraw Weteranów USA pozwala ocenić bilans korzyści i zagrożeń płynących ze stosowania agonistów receptora GLP-1. Badacze powiązali terapię ze spadkiem ryzyka udarów mózgu i demencji, przy jednoczesnym wzroście prawdopodobieństwa wystąpienia schorzeń układu pokarmowego oraz nerek. Wyniki opublikowane w czasopiśmie „Nature Communications” pochodzą z analizy typu Real-World Evidence (RWE).

18 sierpnia 2026

StartSzukaj