Agoniści GLP-1 zmniejszają ryzyko raka okrężnicy u pacjentów z cukrzycą i otyłością

Komentarz redakcji

Metaanaliza 17 randomizowanych badań klinicznych wykazała istotne zmniejszenie ryzyka raka okrężnicy u pacjentów przyjmujących leki z grupy GLP-1. Badanie nie wykazało jednak podobnego wpływu na ryzyko raka odbytnicy ani ogólne ryzyko nowotworów jelita grubego. Autorzy wskazują na potrzebę dalszych, niezależnych obserwacji w celu potwierdzenia tych wyników.

Najważniejsze

  • Stosowanie agonistów receptora GLP-1 u pacjentów z cukrzycą typu 2 lub otyłością wiąże się ze znacznym (o ok. 66%) obniżeniem ryzyka zachorowania na raka okrężnicy.
  • Metaanaliza 17 badań klinicznych nie wykazała podobnego ochronnego wpływu tych leków na ryzyko raka odbytnicy ani na ogólne ryzyko raka jelita grubego.
  • Cukrzyca typu 2 oraz otyłość są silnymi czynnikami ryzyka raka jelita grubego, zwiększając je odpowiednio o 20–30% i 30–50%.
  • W badaniach analizowano popularne substancje, takie jak liraglutyd, semaglutyd, dulaglutyd czy tirzepatyd.
  • Obecne dowody wymagają weryfikacji w długoterminowych badaniach, ponieważ średni czas obserwacji (2–5 lat) był krótszy niż typowy czas rozwoju tego nowotworu.
·
2 min

Stosowanie agonistów receptora GLP-1 u osób z cukrzycą typu 2 lub otyłością wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka zachorowania na raka okrężnicy aż o 66% – wykazali chińscy naukowcy.

Wpływ agonistów GLP-1 na ryzyko nowotworowe - kluczowe dane

36 415
Liczba badanych pacjentów
36 415 pacjentów włączonych do metaanalizy 17 randomizowanych badań klinicznych.
0,34
Ryzyko raka okrężnicy (HR)
Wskaźnik ryzyka (HR) zachorowania na raka okrężnicy u pacjentów stosujących leki GLP-1.
30-50%
Wzrost ryzyka przy otyłości
O tyle otyłość zwiększa ryzyko zachorowania na raka jelita grubego w porównaniu do populacji ogólnej.
2 - 5 lat
Średni czas obserwacji
Typowy czas obserwacji pacjentów w badaniach klinicznych przed analizą wyników.

Frontiers in Pharmacology / Chongqing Medical University

Pexels — Nataliya Vaitkevich
Pexels — Nataliya Vaitkevich

Chińscy naukowcy z Chongqing Medical University wykazali w metaanalizie 17 randomizowanych badań klinicznych, że stosowanie agonistów receptora GLP-1 u osób z cukrzycą typu 2 lub otyłością wiąże się ze znacznym zmniejszeniem ryzyka zachorowania na raka okrężnicy. Analiza opublikowana w czasopiśmie Frontiers in Pharmacology nie wykazała jednak podobnego wpływu tych leków na ryzyko raka odbytnicy ani ogólne ryzyko nowotworów jelita grubego.

Skuteczność leków w badaniach klinicznych

Badacze przeanalizowali dane 36 415 pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych opublikowanych do 13 czerwca 2024 roku. U chorych przyjmujących leki z grupy GLP-1 wskaźnik ryzyka zachorowania na raka okrężnicy wyniósł 0,34. Uczestnicy analizowanych badań przyjmowali leki z grupy agonistów GLP-1 oraz podwójnych agonistów receptorów GIP i GLP-1, w tym liraglutyd, semaglutyd, dulaglutyd, eksenatyd, albiglutyd, liksisenatyd oraz tirzepatyd.

Analiza nie potwierdziła statystycznie istotnego wpływu tych substancji na ryzyko raka odbytnicy. Wskaźnik ryzyka wyniósł w tym przypadku 3,64 przy bardzo szerokim przedziale ufności (od 0,76 do 17,40), co wynikało z małej liczby zarejestrowanych zachorowań. Z kolei dla ogólnego ryzyka raka jelita grubego wskaźnik ten wyniósł 1,13.

Autorzy metaanalizy zadeklarowali brak konfliktu interesów. Jednak badania pierwotne uwzględnione w analizie (m.in. LEADER czy SUSTAIN-6) były finansowane bezpośrednio przez producentów leków – koncerny Novo Nordisk, Eli Lilly, AstraZeneca oraz Sanofi. Ich autorzy deklarowali również powiązania finansowe z tymi firmami.

Mechanizm działania i ograniczenia analizy

Cukrzyca typu 2 oraz otyłość zwiększają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego odpowiednio o 20–30% i 30–50% w stosunku do populacji ogólnej. Wynika to z przewlekłego stanu zapalnego oraz hiperinsulinemii. Omawiana praca dostarcza dowodów pochodzących z badań randomizowanych, co uzupełnia dotychczasowe analizy obserwacyjne wskazujące na onkoprewencyjne działanie tych preparatów.

Autorzy analizy nie uwzględnili jednak wszystkich czynników zakłócających. W efekcie nie określono, czy spadek ryzyka nowotworu wynika z bezpośredniego działania biologicznego leków, czy też jest wtórnym efektem utraty masy ciała. Ponadto średni czas obserwacji pacjentów wynosił od 2 do 5 lat, podczas gdy rozwój raka jelita grubego trwa zazwyczaj ponad dekadę. Weryfikacja długoterminowego wpływu tych terapii na ryzyko onkologiczne wymaga zatem przeprowadzenia dalszych, niezależnych badań obserwacyjnych.

Wskaźniki ryzyka nowotworowego u pacjentów stosujących leki GLP-1 oraz wpływ cukrzycy i otyłości na rozwój raka jelita grubego

Badany parametr / Czynnik ryzykaWartość wskaźnika / Wzrost ryzykaInterpretacja
Ryzyko raka okrężnicy (przy GLP-1)HR = 0,34Znaczny spadek ryzyka (o 66%)
Ryzyko raka odbytnicy (przy GLP-1)HR = 3,64 (szeroki przedział 0,76–17,40)Brak istotności statystycznej (mało przypadków)
Ryzyko raka jelita grubego ogółem (przy GLP-1)HR = 1,13Brak statystycznie istotnego wpływu ochronnego
Wpływ cukrzycy typu 2 na ryzyko raka jelita grubegoWzrost o 20% – 30%Zwiększone ryzyko w stosunku do populacji ogólnej
Wpływ otyłości na ryzyko raka jelita grubegoWzrost o 30% – 50%Zwiększone ryzyko w stosunku do populacji ogólnej

Opracowanie własne na podstawie danych z metaanalizy w Frontiers in Pharmacology (Chongqing Medical University)

Słownik pojęć

Agoniści receptora GLP-1
Leki naśladujące działanie hormonu GLP-1 (glukagonopodobnego peptydu 1), stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz otyłości (np. semaglutyd, liraglutyd).
Metaanaliza
Statystyczne badanie polegające na połączeniu i przeanalizowaniu wyników wielu niezależnych badań naukowych w celu wyciągnięcia wspólnych wniosków.
Wskaźnik ryzyka (HR)
Wskaźnik stosowany w statystyce medycznej (ang. Hazard Ratio) określający prawdopodobieństwo wystąpienia danego zdarzenia (np. zachorowania) w grupie badanej w porównaniu do grupy kontrolnej. HR < 1 oznacza spadek ryzyka, HR > 1 wzrost.
Hiperinsulinemia
Stan podwyższonego stężenia insuliny we krwi, często towarzyszący insulinooporności, cukrzycy typu 2 i otyłości; może stymulować wzrost komórek nowotworowych.
Okrężnica
Część jelita grubego (położona między jelitem ślepym a odbytnicą), w której najczęściej rozwijają się nowotwory tej części układu pokarmowego.

Najczęstsze pytania

W jaki sposób leki GLP-1 wpływają na ryzyko raka okrężnicy?
Badanie wykazało, że pacjenci z cukrzycą lub otyłością przyjmujący leki z grupy agonistów receptora GLP-1 mieli aż o 66% niższe ryzyko zachorowania na raka okrężnicy (wskaźnik ryzyka wyniósł 0,34). Badanie nie potwierdziło jednak takiego działania w odniesieniu do raka odbytnicy ani ogólnego ryzyka raka jelita grubego.
Które leki z grupy GLP-1 były analizowane w badaniu?
W metaanalizie uwzględniono m.in. liraglutyd, semaglutyd (składnik aktywny leków Ozempic i Wegovy), dulaglutyd (Trulicity), eksenatyd, albiglutyd, liksisenatyd oraz podwójnego agonistę GIP/GLP-1 – tirzepatyd (Mounjaro).
Czy ochrona przed rakiem wynika z działania leku, czy z samej utraty wagi?
Obecne analizy nie dają jednoznacznej odpowiedzi. Spadek ryzyka nowotworu może wynikać z bezpośredniego działania biologicznego leku (np. zmniejszania stanu zapalnego) bądź z wtórnego efektu utraty masy ciała przez pacjentów, co samo w sobie zmniejsza ryzyko raka. Wymaga to dalszych badań.
Dlaczego wyniki metaanalizy wymagają jeszcze dodatkowego potwierdzenia?
Średni czas obserwacji pacjentów w badaniach wynosił od 2 do 5 lat. Tymczasem rozwój raka jelita grubego trwa zazwyczaj ponad 10 lat. Z tego względu naukowcy podkreślają konieczność przeprowadzenia długoterminowych badań, aby ostatecznie potwierdzić onkoprewencyjny wpływ tych terapii.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Leki GLP-1 jako nowa opcja w dermatologii: badania z Wrocławia

Badacze z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu przeanalizowali zastosowanie agonistów receptora GLP-1 w dermatologii. Najwięcej danych dotyczy łuszczycy, ale autorzy podkreślają, że wciąż brakuje dużych badań klinicznych potwierdzających skuteczność tych leków w leczeniu chorób skóry.

11 lipca 2026

Czy leki przeciwcukrzycowe mogą ograniczyć uzależnienia? Zaskakujące wyniki!

Naukowcy z Uniwersytetu Teksasu w El Paso przeanalizowali dane 606 434 amerykańskich weteranów z cukrzycą typu 2 i powiązali stosowanie leków GLP-1 z mniejszym ryzykiem zaburzeń używania substancji. Spadek ryzyka dotyczył m.in. alkoholu, nikotyny, kokainy, opioidów i marihuany. Wyniki opublikowano w czerwcu 2026 roku.

12 czerwca 2026

Leki GLP-1 mogą chronić serce, nerki i wątrobę. Nowe badania pokazują szersze działanie semaglutydu

Naukowcy z University College London i innych ośrodków przedstawili dane sugerujące, że agoniści receptora GLP-1 działają szerzej, niż dotąd zakładano. Korzyści te obejmują nie tylko kontrolę masy ciała i glikemii, lecz także mniejsze ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych i nerkowych oraz poprawę parametrów wątroby. Wstępne wyniki wskazują też na możliwy wpływ na męską płodność.

5 lipca 2026

Badanie: Leki GLP-1, w tym Ozempic, mogą zmniejszać ryzyko raka piersi

Analiza prowadzona przez Elizabeth McDonald z Uniwersytetu Pensylwanii objęła kobiety w wieku 45–80 lat leczone w systemie szpitalnym w Filadelfii w latach 2022–2025. W grupie przyjmującej leki z rodziny GLP-1 nowotwór piersi rozpoznawano rzadziej niż u kobiet bez takiej terapii. Autorzy podkreślają, że jest to badanie obserwacyjne, więc nie dowodzi związku przyczynowego. Wyniki mogą jednak mieć znaczenie dla dalszych prac nad potencjalną rolą tych leków w profilaktyce raka piersi.

17 czerwca 2026

Ozempic a ryzyko raka piersi

Naukowcy przeanalizowali dane ponad 111 tys. kobiet leczonych w systemie Penn Medicine i porównali ryzyko nowych rozpoznań raka piersi między pacjentkami stosującymi GLP-1 a pozostałymi. Wynik był spójny w całej grupie i w analizie dopasowanej, ale autorzy podkreślają, że to badanie obserwacyjne, a nie dowód przyczynowy.

7 czerwca 2026

Leki GLP-1 chronią mózg, ale szkodzą nerkom? Wyniki analizy

Analiza danych ponad 1,8 mln pacjentów z bazy Departamentu Spraw Weteranów USA pozwala ocenić bilans korzyści i zagrożeń płynących ze stosowania agonistów receptora GLP-1. Badacze powiązali terapię ze spadkiem ryzyka udarów mózgu i demencji, przy jednoczesnym wzroście prawdopodobieństwa wystąpienia schorzeń układu pokarmowego oraz nerek. Wyniki opublikowane w czasopiśmie „Nature Communications” pochodzą z analizy typu Real-World Evidence (RWE).

18 sierpnia 2026

StartSzukaj