Dwa nowe archaiczne ślady DNA w genomach współczesnych ludzi

Komentarz redakcji

Badanie opublikowane 30 lipca 2026 r. sugeruje, że historia ewolucyjna Homo sapiens była znacznie bardziej złożona, niż wynika z prostego rodowodu. Zespół z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley wykorzystał metodę TRACE, by prześledzić dawne domieszki w genomach współczesnych osób.

Najważniejsze

  • Badanie opisuje dwa wcześniej nierozpoznane archaiczne wkłady DNA w genomach współczesnych ludzi, co sugeruje bardziej „sieciowy” niż liniowy model ewolucji człowieka.
  • Zastosowana metoda TRACE analizuje setki genomów i grafy rekombinacyjne, aby wykrywać bardzo stare fragmenty DNA ukryte w genomie Homo sapiens.
  • Jeden z sygnałów archaicznego pochodzenia był szeroko rozpowszechniony i mógł pojawić się w Afryce ponad 50 tys. lat temu; drugi miał trafić do ludzi pośrednio przez denisowian.
  • Autorzy szacują, że archaiczne DNA może stanowić około 2 proc. genomu współczesnego człowieka, a część znalezionych fragmentów wiąże się z odpornością i metabolizmem.
  • Wyniki są intrygujące, ale wymagają niezależnej weryfikacji, doprecyzowania niepewności i sprawdzenia, czy sygnały naprawdę pochodzą z nowych populacji archaicznych.
·
2 min

Naukowcy z UC Berkeley opisali w „Science” dwa wcześniej nieznane archaiczne wkłady DNA obecne w genomach współczesnych ludzi.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Nikola  Tomašić
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Nikola Tomašić

Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley opisali 30 lipca 2026 r. w „Science” dwa wcześniej nieznane archaiczne wkłady DNA wykryte w genomach współczesnych ludzi. Autorzy badania podkreślają, że wyniki wspierają obraz ewolucji człowieka jako sieci wielokrotnych kontaktów i domieszek, a nie prostego drzewa rodowego.

Nowa metoda analizy dawnych domieszek

Zespół, w którym pracowali m.in. Priya Moorjani, Yulin Zhang, Arjun Biddanda, Sarah Johnson i Colm O’Dushlaine, zastosował nową metodę TRACE. Narzędzie opiera się na analizie setek współczesnych genomów i rekonstrukcji pokrewieństw DNA w ramach tzw. ancestral recombination graphs, czyli grafów rekombinacyjnych opisujących historię fragmentów genomu. Dzięki temu badacze mogli szukać odcinków, których pochodzenie sięga wyjątkowo daleko w przeszłość.

Dwa sygnały archaicznego pochodzenia

Metoda wskazała dwa sygnały archaicznego pochodzenia. Jeden był szerzej obecny u współczesnych ludzi i według autorów pojawił się w populacjach w Afryce ponad 50 tys. lat temu. Drugi sygnał miał trafić do ludzi pośrednio przez denisowian. W materiale pojawiają się szacunki, że pierwszy z tych sygnałów obejmuje około 0,5–1 proc. genomu pojedynczej osoby, a łącznie archaiczne DNA może stanowić około 2 proc. genomu współczesnego człowieka.

Badacze łączą starszy z wykrytych sygnałów z linią, która rozdzieliła się od przodków współczesnych ludzi około 800 tys. lat temu. W przypadku drugiej, bardziej archaicznej linii autorzy podają orientacyjny wiek rozdzielenia na około 1,8 mln lat. Część zidentyfikowanych fragmentów genomu wiąże się z regionami związanymi z odpornością i metabolizmem, ale materiał nie zawiera danych z funkcjonalnych testów potwierdzających znaczenie tych odcinków.

Dotychczas najlepiej udokumentowanym przykładem domieszki archaicznego DNA pozostają neandertalczycy i denisowianie. Nowa publikacja nie zmienia tego obrazu, ale rozszerza go o kolejne, nieznane wcześniej linie, które mogły pozostawić ślad w genomie Homo sapiens. W praktyce oznacza to, że historia naszego gatunku może być jeszcze bardziej złożona, niż wynikało z klasycznego modelu rozgałęziających się populacji.

Autorzy nie podają w dostarczonym materiale niezależnej walidacji metody TRACE ani przedziałów niepewności dla datowania. Kolejnym krokiem będzie więc sprawdzenie wyników przez inne zespoły, doprecyzowanie szacunków i rozstrzygnięcie, czy sygnały rzeczywiście pochodzą z nowych populacji archaicznych, czy z innych procesów demograficznych w dawnych populacjach ludzi.

Jak TRACE wykrywa archaiczne ślady DNA

1
1. Zbiór genomów
Badacze analizują duże zbiory danych genetycznych z wielu populacji.
2
2. Rekonstrukcja historii
Modelują historię fragmentów genomu i ich rekombinacje w czasie.
3
3. Wyszukiwanie starych fragmentów
Wyłapywane są odcinki DNA o wyjątkowo głębokim pochodzeniu ewolucyjnym.
4
4. Interpretacja wyników
Wyniki sugerują wielokrotne domieszki między populacjami człowieka i liniami archaicznymi.

Na podstawie opisu metody TRACE w artykule.

Najważniejsze liczby z artykułu

ParametrWartośćZnaczenie
Nowe archaiczne sygnały DNA2dwa wcześniej nieznane wkłady wykryte w genomach współczesnych ludzi
Czas pojawienia się jednego sygnału>50 tys. lat temuprawdopodobne pojawienie się w populacjach w Afryce
Udział pierwszego sygnału w genomie jednej osoby0,5–1%szacowany udział jednego z archaicznych wkładów
Łączny udział archaicznego DNAokoło 2%szacunek dla archaicznego DNA w genomie współczesnego człowieka
Rozdzielenie starszej linii od przodków współczesnych ludziokoło 800 tys. lat temuorientacyjny wiek dla jednego sygnału
Rozdzielenie bardziej archaicznej liniiokoło 1,8 mln lat temuorientacyjny wiek dla drugiego sygnału

Opracowanie na podstawie treści artykułu i opisu badania opublikowanego w Science.

Słownik pojęć

DNA archaiczne
Fragmenty materiału genetycznego odziedziczone po dawnych, wymarłych liniach ludzkich lub pokrewnych populacjach.
Domieszka (introgression)
Przeniesienie fragmentów DNA między różnymi populacjami lub gatunkami w wyniku krzyżowania.
Denisowianie
Archaiczna grupa ludzi spokrewniona z neandertalczykami, znana z wkładu genetycznego u części współczesnych populacji.
Ancestral recombination graph
Graf opisujący historię pochodzenia i rekombinacji fragmentów genomu w czasie.
Rekombinacja
Proces wymiany fragmentów DNA podczas tworzenia komórek rozrodczych, który miesza warianty genetyczne.
Walidacja niezależna
Potwierdzenie wyników przez inny zespół badawczy lub inną metodę analityczną.

Najczęstsze pytania

Czy nowe sygnały DNA oznaczają, że ludzie mają więcej archaicznego DNA niż wcześniej sądzono?
Nie musi to oznaczać dużej zmiany całkowitego udziału, ale sugeruje, że dotąd mogliśmy nie widzieć wszystkich źródeł archaicznej domieszki.
Czym różnią się te sygnały od śladów neandertalskich i denisowiańskich?
Neandertalczycy i denisowianie są najlepiej udokumentowanymi źródłami domieszki, a nowe sygnały mogą wskazywać na jeszcze starsze, słabiej poznane linie.
Czy te wyniki są już pewne?
Nie całkiem. Autorzy sami podkreślają potrzebę niezależnej walidacji i doprecyzowania niepewności datowania.
Czy znalezione fragmenty DNA mają znaczenie zdrowotne?
Część z nich wiąże się z regionami odporności i metabolizmu, ale w dostępnym materiale nie ma funkcjonalnych testów potwierdzających ich wpływ.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Nowa metoda edycji genów w ludzkich embrionach: przełom czy kontrowersje?

Zespół kierowany przez Dietera Egli z Columbia University opisał metodę edycji zasad w ludzkich embrionach, która ma eliminować toksyczność tradycyjnego mRNA i umożliwiać celowane zmiany w DNA. Badanie dotyczyło trzech genów i zostało ogłoszone 1 czerwca 2026 roku, jednak autorzy przyznają, że technika nadal nie jest gotowa do zastosowania klinicznego.

14 czerwca 2026

Odkrycie, które zmienia nasze spojrzenie na dietę przodków oraz ich zęby!

Naukowcy przeanalizowali szkliwo zębów homininów i innych prymitywnych gatunków, korzystając z mikroskopii elektronowej. Wyniki opublikowane 5 czerwca 2026 roku wskazują na związek między jedzeniem mięsa a większą misorientacją kryształów w szkliwie.

6 czerwca 2026

Naukowcy edytowali DNA ludzkich embrionów bez uszkadzania chromosomów

Międzynarodowy zespół z Uniwersytetu Kolumbijskiego, Uniwersytetu Narodowego w Seulu i Czeskiej Akademii Nauk opisał technikę adenine base editors, która pozwala wprowadzać punktowe zmiany w DNA bez cięcia obu nici. W badaniu opublikowanym 15 czerwca 2026 roku metoda okazała się bezpieczniejsza niż CRISPR/Cas9, choć problem mozaikowości pozostał poważny.

18 czerwca 2026

Gdy dieta pisze się w DNA: jak ziemniaki zmieniły genom Quechua

9 maja 2026

W chilijskich mumiach odkryto najstarszy genom ospy prawdziwej w Ameryce

Badanie opublikowane w czasopiśmie „Science Advances” dostarcza pierwszych bezpośrednich dowodów biologicznych na to, że ospa prawdziwa trafiła do Nowego Świata wraz z europejską kolonizacją. Patogen wyizolowano ze szczątków dwóch osób zmarłych między 1492 a 1631 rokiem.

1 sierpnia 2026

DNA denisowian nadal działa w genomach ludzi w Oceanii

Zespół kierowany przez Serenę Tucci przeanalizował genom 177 osób z 12 populacji Oceanii i porównał wyniki z 1284 wcześniej opublikowanymi genomami. Badanie wykazało, że przodkowie mieszkańców Near Oceanii krzyżowali się z co najmniej trzema grupami denisowian, a ponad 3100 wariantów genetycznych nadal wpływa na ekspresję genów.

15 czerwca 2026

StartSzukaj