Najważniejsze
- •22 miliony dni roboczych utracono w Wielkiej Brytanii w latach 2024–2025 z powodu stresu wywołanego pracą.
- •Agencja HSE przypomina pracodawcom o prawnym obowiązku oceniania oraz redukowania czynników ryzyka przewlekłego stresu u pracowników.
- •Według Mental Health UK aż 40% pracowników w wieku 18–24 lat planuje urlop w 2025 r. z powodu złego stanu zdrowia psychicznego.
- •Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w ICD-11 klasyfikuje wypalenie zawodowe jako syndrom związany z zatrudnieniem, a nie odrębną chorobę psychiczną.
- •Skutki absencji obciążają gospodarkę i system NHS, powodując braki kadrowe zwłaszcza w sektorze budżetowym (ochrona zdrowia, edukacja).
W latach 2024–2025 w Wielkiej Brytanii z powodu stresu utracono aż 22 miliony dni roboczych. Skłoniło to brytyjską Agencję ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa do przypomnienia przedsiębiorstwom o ich prawnych obowiązkach wobec pracowników.
Skala stresu zawodowego i jego skutki
Dane na podstawie raportów HSE oraz Mental Health UK

W latach 2024–2025 w Wielkiej Brytanii utracono 22 miliony dni roboczych z powodu stresu wywołanego pracą. W odpowiedzi na te niepokojące dane brytyjska Agencja ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa (Health and Safety Executive – HSE) wydała oświadczenie. Przypomniała w nim pracodawcom o prawnym obowiązku oceny oraz redukcji czynników ryzyka wywołujących przewlekły stres u personelu.
Wypalenie zawodowe a zdrowie psychiczne
Według szacunków organizacji Mental Health UK aż 40 proc. pracowników w wieku od 18 do 24 lat przewiduje wzięcie urlopu w 2025 roku ze względu na pogorszenie stanu zdrowia psychicznego. Choć statystyki mówiące o 22 milionach utraconych dni odnoszą się ogólnie do stresu, eksperci wyraźnie odróżniają potoczne przeciążenie od wypalenia zawodowego. Światowa Organizacja Zdrowia w klasyfikacji ICD-11 kwalifikuje wypalenie jako syndrom związany z zatrudnieniem, zastrzegając jednocześnie, że nie stanowi ono odrębnej choroby ani zaburzenia psychicznego.
Problem ten dotyka przedstawicieli różnych środowisk i profesji. W maju 2024 roku przerwę w pracy z powodu wyczerpania ogłosiła brytyjska posłanka Carla Denyer, a po Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu podobną decyzję podjęła lekkoatletka Laviai Nielsen. Z kolei Jo Hooper, była menedżerka ds. komunikacji, odeszła z korporacji po zdiagnozowaniu u niej depresji i zaburzeń lękowych. Dziś prowadzi działalność szkoleniową i coachingową, pomagając firmom przeciwdziałać wypaleniu zawodowemu.
Odpowiedzialność prawna i wyzwania systemowe
Absencja sięgająca 22 milionów dni generuje ogromne koszty dla brytyjskiej gospodarki oraz państwowego systemu ochrony zdrowia (NHS). Obowiązek dbania o stan psychiczny pracowników wynika wprost z brytyjskiej ustawy Health and Safety at Work etc. Act z 1974 roku. W praktyce sądowej bezpośrednie sankcje wobec firm za doprowadzenie personelu do wypalenia nakładane są jednak rzadko – głównie z przyczyn dowodowych.
Zjawisko to przebiega odmiennie w sektorze prywatnym, gdzie dominuje presja na wydajność, a inaczej w budżetówce, w której wywołuje ono trudne do opanowania braki kadrowe, zwłaszcza w szkolnictwie i ochronie zdrowia.
W nadchodzącym roku brytyjski sektor medyczny oraz organizacje branżowe spodziewają się dalszego nasilenia debaty na temat norm obciążenia pracą. Działania kontrolne HSE mają skłonić przedsiębiorstwa do wdrażania zmian organizacyjnych, które skutecznie ograniczą rosnącą absencję chorobową.
Wskaźniki i statystyki dotyczące stresu w miejscu pracy (Wielka Brytania)
| Wskaźnik / Opis | Wartość / Standard | Źródło / Podmiot |
|---|---|---|
| Utracone dni pracy z powodu stresu (2024–2025) | 22 000 000 dni | HSE (Health and Safety Executive) |
| Młodzi pracownicy (18–24 lata) planujący absencję w 2025 r. | 40% | Mental Health UK |
| Kwalifikacja wypalenia zawodowego jako syndromu | ICD-11 | Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) |
| Podstawa prawna obowiązku oceny ryzyka stresu | Health and Safety at Work Act 1974 | Prawo brytyjskie |
Opracowanie własne na podstawie danych HSE, Mental Health UK i WHO
Porównanie: Zwykłe przeciążenie pracą a wypalenie zawodowe
Zwykłe przeciążenie pracą (stres potoczny)
Wypalenie zawodowe (syndrom ICD-11)
Słownik pojęć
- HSE
- Brytyjska Agencja ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa (Health and Safety Executive), rządowy organ odpowiedzialny za egzekwowanie i wspieranie norm BHP oraz zdrowia w miejscu pracy.
- ICD-11
- Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych (11. rewizja), klasyfikacja WHO klasyfikująca wypalenie zawodowe jako syndrom związany z zatrudnieniem.
- Wypalenie zawodowe (Occupational Burnout)
- Syndrom powstały w wyniku przewlekłego stresu w miejscu pracy, który nie został pomyślnie opanowany; charakteryzuje się wyczerpaniem, cynizmem oraz spłyceniem efektywności zawodowej.
- NHS
- National Health Service – publiczny system ochrony zdrowia w Wielkiej Brytanii.
- Health and Safety at Work etc. Act 1974
- Brytyjska ustawa z 1974 roku nakładająca na pracodawców prawny obowiązek zapewnienia zdrowia, bezpieczeństwa i dobrostanu pracowników w miejscu pracy.

