Stres, infekcje i alkohol głównymi czynnikami zaostrzającymi objawy łuszczycy. Wyniki badania PSODEEP1

Komentarz redakcji

Badanie PSODEEP1 przeprowadzone wśród 2716 pacjentów z czterech krajów wykazało, że 71% badanych potrafi zidentyfikować konkretne czynniki wywołujące nawrót łuszczycy. Najczęściej wskazywano stres (55,3%), infekcje (17,7%) oraz alkohol (10,8%). Kobiety częściej wiązały zaostrzenia ze stresem i infekcjami, a mężczyźni – ze spożywaniem alkoholu.

Najważniejsze

  • Stres (55,3%), infekcje (17,7%) i alkohol (10,8%) to najczęstsze czynniki wywołujące zaostrzenia łuszczycy w badaniu PSODEEP1.
  • Aż 71% pacjentów zdeklarowało umiejętność samodzielnego zidentyfikowania konkretnych czynników wyzwalających nawrót objawów.
  • Zgłaszane wyzwalacze różnią się w zależności od płci: kobiety częściej wskazują stres i infekcje, natomiast mężczyźni spożycie alkoholu.
  • Badacze podkreślają potrzebę włączenia ustrukturyzowanych programów zarządzania stresem do kompleksowej opieki nad pacjentami.
·
2 min

Stres, infekcje oraz alkohol to najczęściej zgłaszane przez pacjentów czynniki wywołujące zaostrzenie objawów łuszczycy — wynika z międzynarodowego badania ankietowego PSODEEP1.

Najczęstsze czynniki wywołujące zaostrzenie objawów łuszczycy (PSODEEP1)

Czynnik wyzwalającyOdsetek pacjentówRóżnice demograficzne i płciowe
Stres55,3%Częściej zgłaszany przez kobiety oraz pacjentów z Chile
Infekcje17,7%Częściej wskazywane przez kobiety, rzadziej w Chile
Alkohol10,8%Znacznie częściej podawany jako wyzwalacz przez mężczyzn

Badanie cyfrowe PSODEEP1 (N=2716 pacjentów)

Pexels — Yan Krukau
Pexels — Yan Krukau

Stres (55,3%), infekcje (17,7%) oraz alkohol (10,8%) to czynniki, które pacjenci najczęściej wskazują jako wywołujące zaostrzenie objawów łuszczycy. Wyniki te pochodzą z międzynarodowego ankietowego badania cyfrowego PSODEEP1, przeprowadzonego na grupie 2716 osób z Chile, Danii, Holandii i Szwecji.

Naukowcy zbierali dane od października 2022 roku do lutego 2024 roku wśród osób chorujących na łuszczycę skóry oraz łuszczycowe zapalenie stawów. Łącznie 71% uczestników zadeklarowało, że potrafi samodzielnie zidentyfikować konkretne czynniki prowokujące nawrót objawów choroby. Autorzy opracowania sklasyfikowali zgłoszone bodźce w 24 podgrupach. Sezonowe wahania aktywności schorzenia odnotowało 65% respondentów, a około połowa badanych zgłosiła przebieg z wyraźnie wyodrębnionymi fazami zaostrzeń. W ankiecie uwzględniono również dodatkowe zjawiska kliniczne, takie jak objaw Koebnera.

Różnice zależne od płci i kraju pochodzenia

Częstość zgłaszania poszczególnych czynników różniła się w zależności od płci, postaci choroby oraz kraju pochodzenia ankietowanych. Kobiety częściej wiązały nawroty objawów ze stresem oraz przebytymi infekcjami, podczas gdy mężczyźni znacznie częściej podawali spożycie alkoholu. W grupie uczestników z Chile stres odgrywał większą rolę niż w państwach europejskich, z kolei wpływ infekcji zgłaszano tam rzadziej.

Ograniczenia badania i wnioski kliniczne

Wyniki opierają się na subiektywnych deklaracjach pacjentów zebranych w ankietach cyfrowych. Odzwierciedlają one obserwacje samych respondentów, a nie zweryfikowane lekarsko zależności przyczynowo-skutkowe. Autorzy opracowania nie sprecyzowali ponadto, czy w ocenie uwzględniono przyjmowaną farmakoterapię (w tym leki immunosupresyjne lub leki biologiczne), która może tłumić reakcję organizmu na potencjalne czynniki zaostrzające. W udostępnionym raporcie nie podano także nazwy czasopisma naukowego ani numeru DOI publikacji.

Łuszczyca pozostaje przewlekłą chorobą zapalną, w której nowoczesna farmakoterapia pozwala na osiągnięcie długotrwałej remisji. Przerwaniu leczenia towarzyszą jednak częste nawroty zmian skórnych. Zrozumienie roli indywidualnych czynników środowiskowych i emocjonalnych powinno wspierać terapię medyczną poprzez odpowiednio dobrane metody niefarmakologiczne.

Wyniki badania wskazują na potrzebę włączenia programów zarządzania stresem do standardów kompleksowej opieki nad pacjentem z łuszczycą. Potwierdzenie skuteczności takich interwencji w praktyce medycznej będzie jednak wymagało przeprowadzenia dalszych badań klinicznych.

Kluczowe statystyki badania PSODEEP1

2 716
Liczba badanych
Uczestnicy z Chile, Danii, Holandii oraz Szwecji
71%
Identyfikacja wyzwalaczy
Potrafi samodzielnie określić czynnik wyzwalający objawy
65%
Zmienność sezonowa
Odnotowuje wahania symptomów w zależności od pory roku
55,3%
Stres jako wyzwalacz
Najczęściej zgłaszany indywidualny czynniki nawrotu

Dane z badania PSODEEP1 (10.2022 - 02.2024)

Słownik pojęć

Objaw Koebnera
Reakcja izomorficzna polegająca na powstawaniu nowych zmian łuszczycowych w miejscach uszkodzenia naskórka lub skóry właściwej (np. zadrapania, oparzenia).
Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS)
Przewlekła, zapalna choroba reumatologiczna przebiegająca z zajęciem stawów i często towarzysząca łuszczycy skóry.
Remisja
Okres wyciszenia lub całkowitego ustąpienia objawów przewlekłej choroby.
Leki biologiczne
Nowoczesne preparaty uzyskiwane metodami inżynierii genetycznej, celowane w konkretne cząsteczki układu odpornościowego wywołujące stan zapalny.
Leki immunosupresyjne
Grupa leków hamujących lub zmniejszających aktywność układu immunologicznego, stosowana w zapobieganiu autoagresji organizmu.

Najczęstsze pytania

Jakie są najczęstsze czynniki wyzwalające zaostrzenie łuszczycy?
Do najbardziej powszechnych należą stres psychiczny, infekcje (zwłaszcza bakteryjne i wirusowe), spożywanie alkoholu, palenie tytoniu, urazy mechaniczne skóry (objaw Koebnera), a także zmiany pory roku i wahania hormonalne.
Czy pory roku wpływają na przebieg łuszczycy?
Tak, aż 65% pacjentów w badaniach zgłasza zmienność nasilenia symptomów w zależności od pory roku. Dla wielu osób stan skóry pogarsza się jesienią i zimą, a poprawia latem dzięki umiarkowanej ekspozycji na promieniowanie słoneczne.
W jaki sposób stres wpływa na objawy łuszczycy?
Stres wyzwala wyrzut hormonów stresu (m.in. kortyzolu i neuropeptydów), które wpływają na układ odpornościowy i mogą kaskadowo nasilać stan zapalny w skórze oraz stawach.
Czy zmiana stylu życia może zastąpić leczenie farmakologiczne łuszczycy?
Unikanie zidentyfikowanych czynników (np. alkoholu) oraz stosowanie technik redukcji stresu pomaga zmniejszyć częstotliwość zaostrzeń, jednak leczenie niefarmakologiczne stanowi jedynie wsparcie. Podstawą leczenia łuszczycy pozostaje odpowiednio dobrana farmakoterapia pod nadzorem dermatologa.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Zmiana inhibitora TNF czy lek z innej grupy? Porównywalne efekty leczenia łuszczycowego zapalenia stawów

Naukowcy przeanalizowali dane 2300 pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów, u których pierwsza terapia biologiczna okazała się nieskuteczna. Porównanie strategii zmiany inhibitora TNF na inny lek z tej samej grupy oraz przejścia na leki o odmiennym mechanizmie działania nie wykazało istotnych różnic statystycznych. Obie metody cechują się podobną skutecznością, profilem bezpieczeństwa oraz czasem utrzymania terapii.

16 lipca 2026

Bimekizumab w łuszczycy: lepsza skuteczność, ale większe ryzyko grzybicy

Metaanaliza randomizowanych badań sugeruje, że bimekizumab jest skuteczniejszy od placebo i wybranych terapii aktywnych w leczeniu łuszczycy, choć częściej wiąże się z grzybicą jamy ustnej.

25 sierpnia 2026

Czy nowa kombinacja leków zrewolucjonizuje leczenie łuszczycy?

Połączenie leków Zepbound i Taltz wykazuje potencjał w leczeniu łuszczycy, pomagając 27,1% pacjentów. Brakuje jednak szczegółowych danych oraz informacji o skutkach ubocznych, co utrudnia pełną ocenę skuteczności terapii.

16 marca 2026

Przewlekły stres zmienia jelita i szpik

Naukowcy z Uniwersytetu Sun Yat-sena w Chinach opublikowali w „Cell Stem Cell” wyniki badania z 2 lipca 2026 roku. Wynika z nich, że długotrwały stres obniża aktywność dwóch obszarów mózgu, co przekłada się na zmiany w jelitach i w szpiku kostnym.

5 lipca 2026

Badanie: Skupienie uwagi na podrażnieniu skóry zmniejsza odczyn zapalny

Naukowcy z izraelskiego Uniwersytetu Bar-Ilan zbadali reakcję fizjologiczną 57 osób po nakłuciu skóry histaminą. Skupienie uwagi na podrażnionym miejscu zmniejszyło obrzęk i rumień niemal 1,5-krotnie w porównaniu z grupą, której uwagę odwracano. Efekt ten zaobserwowano u blisko 90 proc. uczestników.

17 sierpnia 2026

Stres zmienia mikrobiom jelit i przyspiesza starzenie komórek szpiku w badaniu na myszach

Naukowcy z Uniwersytetu Sun Yat-sen w Guangzhou opublikowali 2 lipca 2026 r. w „Cell Stem Cell” badanie, które łączy przewlekły stres z zaburzeniami pracy jelit i szpiku kostnego. W modelach mysich stres obniżał aktywność dwóch obszarów mózgu, zmieniał skład mikrobiomu i wiązał się ze spadkiem liczby hematopoetycznych komórek macierzystych.

7 lipca 2026

StartSzukaj