Najważniejsze
- •Ocet jabłkowy może dawać tylko niewielki, krótkotrwały efekt w redukcji masy ciała i BMI, a dowody są ograniczone.
- •W badaniach najczęściej stosowano około 30 ml octu dziennie przez maksymalnie 12 tygodni.
- •Możliwy jest niewielki spadek glikemii na czczo u osób z cukrzycą typu 2, ale pewność dowodów jest umiarkowana, a dla HbA1c niska.
- •Część wcześniejszych doniesień osłabiło wycofanie badania z 2024 r. z powodu zastrzeżeń do wiarygodności danych.
- •Ocet jabłkowy nie zastępuje diety, aktywności fizycznej ani leczenia otyłości i cukrzycy, a nierozcieńczony może szkodzić błonom śluzowym i szkliwu.
Badania opublikowane 14 lipca 2026 r. wskazują, że ocet jabłkowy ma jedynie ograniczony wpływ na masę ciała i poziom glukozy.
Ocet jabłkowy, popularny w sieci jako „naturalny” sposób na odchudzanie, ma ograniczoną skuteczność w redukcji masy ciała i poziomu glukozy. Wyniki opublikowane 14 lipca 2026 r. pokazują, że badania wskazują co najwyżej na niewielki efekt, a część danych budzi zastrzeżenia metodologiczne.
Jedna z analiz, metaanaliza Castagny i wsp. opublikowana w „Nutrients” w 2025 r., objęła 10 badań randomizowanych. W większości z nich uczestnicy przyjmowali około 30 ml octu jabłkowego dziennie przez maksymalnie 12 tygodni. Autorzy odnotowali niewielkie, statystycznie istotne zmniejszenie masy ciała i BMI u osób z nadwagą, otyłością lub cukrzycą typu 2. Jednocześnie między badaniami występowała duża heterogeniczność, a efekt dotyczący obwodu talii znikał po wyłączeniu analiz obciążonych większym ryzykiem błędu.
Kolejna metaanaliza, przygotowana przez Arjmandfard i wsp. i opublikowana w „Frontiers in Nutrition” w 2025 r., wskazała, że ocet jabłkowy może obniżać stężenie glukozy na czczo u osób z cukrzycą typu 2. Pewność tych dowodów oceniono jako umiarkowaną. Analiza sugerowała też, że większe dawki mogą dawać silniejszy efekt, zwłaszcza powyżej 10 ml dziennie, ale wyniki różnych modeli statystycznych nie były w pełni spójne. W przypadku HbA1c dowody oceniono jako niskiej pewności.
Na ocenę skuteczności octu wpłynęło także wycofanie badania Abou-Khalila z 2024 r., które wcześniej często cytowano jako dowód na „spektakularne” efekty odchudzające. W 2025 r. czasopismo wycofało publikację po zastrzeżeniach dotyczących wiarygodności danych. To osłabiło zaufanie do części wyników uwzględnianych w późniejszych przeglądach.
Ocet jabłkowy zdobył dużą popularność w mediach społecznościowych jako domowy środek na odchudzanie, ale wcześniejsze doniesienia nie miały mocnego oparcia w badaniach klinicznych. W obiegu pojawiły się też żelki z octem jabłkowym, choć nie ma wiarygodnych badań, które potwierdzałyby ich skuteczność. Dostępne dane dotyczą głównie płynu lub kapsułek.
W praktyce oznacza to, że ocet jabłkowy nie jest uznawany za bezpieczną i skuteczną metodę leczenia otyłości ani cukrzycy. Może dawać niewielkie efekty w wybranych parametrach, ale nie zastępuje diety, aktywności fizycznej ani leczenia prowadzonego przez lekarza. Dla sektora medycznego to kolejny przykład na to, że popularność produktu w internecie nie zastępuje solidnych danych klinicznych.
Słownik pojęć
- Metaanaliza
- Analiza łącząca wyniki wielu badań, aby uzyskać bardziej wiarygodny ogólny wniosek.
- Badanie randomizowane
- Badanie, w którym uczestników losowo przydziela się do grup, np. otrzymujących interwencję lub placebo.
- Heterogeniczność
- Zróżnicowanie wyników między badaniami, które może utrudniać jednoznaczną ocenę efektu.
- BMI
- Wskaźnik masy ciała obliczany na podstawie masy i wzrostu; służy do orientacyjnej oceny niedowagi, nadwagi i otyłości.
- HbA1c
- Hemoglobina glikowana; wskaźnik średniego stężenia glukozy we krwi z około 2–3 miesięcy.
- GRADE
- Metoda oceny pewności dowodów naukowych i siły zaleceń.
- Glikemia na czczo
- Stężenie glukozy we krwi mierzone po okresie bez jedzenia, zwykle po nocnym poście.
- Kwas octowy
- Główny składnik octu odpowiedzialny za jego kwaśny smak i część efektów biologicznych.
