Innsbruck wdraża śródoperacyjną diagnostykę guzów mózgu

Uniwersytet Medyczny w Innsbrucku oraz sieć szpitali Tirol Kliniken poinformowały o wdrożeniu systemu obrazowania laserowego NIO oraz metody sekwencjonowania DNA Nanopore. Dzięki tym rozwiązaniom zespoły neurochirurgiczne mogą identyfikować rodzaj nowotworu oraz jego precyzyjne granice bezpośrednio w trakcie zabiegu.

Innowacje na sali operacyjnej

System NIO wykorzystuje obrazowanie laserowe wspomagane sztuczną inteligencją. Narzędzie to pozwala neurochirurgom odróżnić tkankę nowotworową od zdrowych struktur mózgu z milimetrową dokładnością. Równolegle zastosowanie sekwencjonowania Nanopore umożliwia przeprowadzenie szybkiej analizy genetycznej pobranego materiału jeszcze na sali operacyjnej. Jak podkreśla Adelheid Wöhrer z Instytutu Neuropatologii Uniwersytetu Medycznego w Innsbrucku, nowe metody skracają czas oczekiwania na diagnozę z tradycyjnych dwóch lub trzech tygodni do zaledwie kilku minut lub godzin.

Christian Freyschlag, neurochirurg zaangażowany w projekt, zaznacza, że możliwość uzyskania pełnej charakterystyki guza w czasie rzeczywistym pozwala na natychmiastowe dostosowanie strategii operacyjnej. Rozwiązanie to niweluje problem niepełnej resekcji guza oraz ogranicza zjawisko brain shift, czyli przemieszczania się struktur mózgowych w trakcie zabiegu, co stanowi jedno z głównych wyzwań w neurochirurgii onkologicznej. Projekt jest wynikiem rocznej współpracy między Tirol Kliniken a jednostkami naukowymi uniwersytetu.

Przyszłość diagnostyki onkologicznej

Tradycyjna diagnostyka guzów mózgu opiera się na histopatologii, która ze względu na konieczność transportu materiału i długi czas oczekiwania na wyniki często opóźnia podjęcie decyzji terapeutycznych. Wdrożenie technologii w Innsbrucku sytuuje ten ośrodek w czołówce europejskich placówek wykorzystujących zaawansowane narzędzia wspierające pracę chirurga. Choć podobne rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji rozwijają już ośrodki medyczne w USA oraz w Berlinie, Innsbruck jest jednym z pierwszych miejsc w Austrii, gdzie systemy te weszły do standardowej praktyki klinicznej.

Obecnie brakuje jeszcze niezależnych publikacji naukowych oraz danych porównawczych, które potwierdzałyby skuteczność systemu NIO w szerokiej skali klinicznej. Dalsze plany instytucji obejmują kontynuację badań nad wynikami operacyjnymi oraz ewaluację bezpieczeństwa pacjenta w kontekście tzw. krzywej uczenia się personelu. Skuteczność tej metody zweryfikują kolejne miesiące pracy operacyjnej i dalsze analizy kliniczne, które wykażą, czy skrócenie czasu diagnozy przekłada się na mniejszą liczbę powikłań pooperacyjnych.