Debata o czasie pracy i limitach płac lekarzy. Pokłosie reportaży o wielogodzinnych dyżurach

Debatę zapoczątkował opublikowany 13 lipca 2026 roku reportaż portalu Medonet, którego ustalenia przytoczył następnie dziennik „Rzeczpospolita”. Autorzy materiałów opisali przypadki medyków pracujących znacznie powyżej standardowych limitów. Jeden z anonimowych lekarzy rodzinnych zadeklarował, że w okresie rozwoju telemedycyny przepracował rekordowe 519 godzin w ciągu jednego miesiąca. Inni rozmówcy wskazywali na regularną pracę przez 300 godzin miesięcznie oraz pełnienie nieprzerwanych dyżurów trwających od 24 do 48 godzin. **Narodowy Fundusz Zdrowia**, Ministerstwo Zdrowia oraz Państwowa Inspekcja Pracy nie dysponują jednak oficjalnymi statystykami, które potwierdzałyby te liczby.

Publikacje przedstawiły także szacunkowe zarobki lekarzy, opierając się na deklaracjach respondentów. Stawki godzinowe dla lekarzy POZ w dużych miastach wynoszą od 110 do 130 złotych, a na izbach przyjęć sięgają 250 złotych. Według tych szacunków lekarz rezydent może zarobić 8 tysięcy złotych netto podstawy oraz do 25 tysięcy złotych brutto za dodatkowe dyżury. W doniesieniach prasowych z 16 lipca autorzy przytoczyli również sondaż, według którego ponad 77 procent Polaków popiera odgórne ograniczenie wynagrodzeń lekarzy w publicznym systemie. Publikacja nie podaje jednak nazwy ośrodka badawczego, metodologii ani wielkości próby tego badania. Dodatkowo dane dotyczące zarobków kontraktowych z maja 2026 roku okazały się niekompletne z powodu błędu redakcyjnego, w wyniku którego zdania w tekście źródłowym urywały się w połowie wyrazów.

Kontrowersje wokół źródeł i brak stanowiska instytucji

Autorzy doniesień medialnych pominęli stanowisko kluczowych uczestników systemu ochrony zdrowia. W tekstach zabrakło opinii Naczelnej Izby Lekarskiej, związków zawodowych oraz dyrekcji szpitali. Brak w nich również komentarza Ministerstwa Zdrowia i NFZ w sprawie braku kontroli czasu pracy na kontraktach. Dodatkowo teza o zagrożeniu dla bezpieczeństwa pacjentów opiera się wyłącznie na opinii jednego anestezjologa, bez przytoczenia statystyk dotyczących błędów medycznych.

Specyfika kontraktów B2B a niedobór kadr

Opisywane praktyki wynikają ze specyfiki zatrudnienia na **kontraktach B2B**. Lekarze prowadzący działalność gospodarczą nie podlegają przepisom Kodeksu pracy ani unijnej dyrektywie o 48-godzinnym tygodniu pracy. Pozwala to na legalne świadczenie usług w wielu placówkach bez ograniczeń dobowych. System toleruje tę sytuację ze względu na krytyczny **niedobór kadr medycznych**, ponieważ Polska ma jeden z najniższych wskaźników liczby lekarzy na 1000 mieszkańców w Unii Europejskiej.

Wprowadzenie nagłych i sztywnych ograniczeń czasu pracy lekarzy kontraktowych mogłoby w obecnych realiach doprowadzić do paraliżu wielu placówek. Bez systemowego zwiększenia liczby personelu medycznego szpitale mogą stanąć przed koniecznością zamykania oddziałów z powodu braku możliwości obsadzenia dyżurów.