Badania: opatrunki ze skóry dorsza skracają hospitalizację oparzonych pacjentów o 12 dni

Komentarz redakcji

Wieloośrodkowe badania kliniczne z lat 2019–2025 objęły 471 pacjentów z ranami oparzeniowymi w 49 placówkach medycznych. Wyniki opublikowane w sierpniu 2026 roku wskazują na wysoką skuteczność rybiej skóry w porównaniu z materiałami syntetycznymi. Terapia ta stymuluje regenerację tkanek dzięki zawartości kolagenu oraz kwasów omega-3.

Najważniejsze

  • Zastosowanie opatrunków ze skóry dorsza u oparzonych pacjentów skróciło ich hospitalizację średnio o 12 dni.
  • Badania kliniczne objęły 471 pacjentów w 49 placówkach medycznych w latach 2019–2025.
  • Rybia skóra stymuluje regenerację dzięki wysokiej zawartości kolagenu typu I oraz kwasów omega-3, dwukrotnie zmniejszając ryzyko powikłań.
  • Głównym przeciwwskazaniem do terapii jest alergia na produkty rybne oraz oparzenia obejmujące ponad 50% powierzchni ciała.
  • Technologia Kerecis posiada certyfikat CE oraz FDA, a pozyskiwanie surowca z ryb eliminuje ryzyko przeniesienia chorób odssaczych.
·
2 min

Zastosowanie opatrunków ze skóry dzikiego dorsza atlantyckiego u pacjentów z głębokimi oparzeniami skróciło czas hospitalizacji średnio o 12 dni i dwukrotnie zmniejszyło ryzyko powikłań.

Kluczowe statystyki badania klinicznego opatrunków ze skóry dorsza

471 pacjentów
Przebadana grupa pacjentów
Liczba pacjentów z głębokimi oparzeniami (w tym 3. stopnia) objętych badaniem klinicznym.
49 ośrodków
Liczba placówek medycznych
Badania prowadzono w kilkudziesięciu wyspecjalizowanych placówkach medycznych.
o 12 dni
Skrócenie hospitalizacji
Średnie skrócenie pobytu pacjentów w szpitalu dzięki nowym opatrunkom.
2x mniejsze
Ryzyko powikłań
Prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań spadło o połowę w grupie stosującej rybią skórę.

Dane z wieloośrodkowych badań klinicznych (2019-2025) pod kierownictwem dr. Johna Lantisa.

Wikimedia Commons — Unknown (Public domain)
Wikimedia Commons — Unknown (Public domain)

Wieloośrodkowe badania kliniczne prowadzone w latach 2019–2025 pod kierunkiem dr. Johna Lantisa z nowojorskiej Icahn School of Medicine wykazały, że zastosowanie opatrunków ze skóry dzikiego dorsza atlantyckiego u 471 pacjentów z głębokimi oparzeniami skróciło czas hospitalizacji średnio o 12 dni. Dodatkowo terapia ta dwukrotnie zmniejszyła ryzyko powikłań w porównaniu z tradycyjnym leczeniem opatrunkami syntetycznymi. Analizy opublikowane w sierpniu 2026 roku potwierdzają wysoką skuteczność tej metody w leczeniu ciężkich ran.

Badanie objęło pacjentów z ranami oparzeniowymi, w tym z oparzeniami trzeciego stopnia, u których średnia powierzchnia uszkodzenia ciała wynosiła 13%. Testy kliniczne prowadzono w 49 placówkach medycznych. Uzyskane wyniki wykazały, że biologiczna struktura rybiej skóry skutecznie stymuluje regenerację uszkodzonych tkanek. Dr John Lantis wyjaśnia, że efekt ten wynika z wysokiej zawartości kolagenu typu I, który przyspiesza odbudowę naskórka, oraz przeciwzapalnych kwasów tłuszczowych omega-3, które zapobiegają infekcjom.

Ograniczenia i koszty nowej metody

Nowa metoda leczenia niesie jednak ze sobą pewne ograniczenia. Alergia lub nadwrażliwość na ryby i produkty rybne stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tej terapii. Ponadto wysokie koszty bezpośrednie oraz ograniczona dostępność dużych płatów rybiej skóry uniemożliwiają wykorzystanie tej metody przy oparzeniach wielkoobszarowych, obejmujących ponad 50% powierzchni ciała pacjenta.

Opatrunki ze skóry dorsza opracowała islandzka firma Kerecis. Technologia ta ma certyfikat CE oraz dopuszczenie amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) od 2013 roku. Pozyskiwanie surowca ze zrównoważonych łowisk wokół Islandii eliminuje ryzyko przeniesienia na ludzi chorób wirusowych i prionowych, co bywa problemem w przypadku przeszczepów pochodzących od ssaków. Choć pojedynczy opatrunek kosztuje od kilkuset do ponad tysiąca dolarów, to skrócenie pobytu pacjentów w szpitalu pozwala obniżyć całkowity koszt leczenia na oddziale oparzeniowym.

W publikacjach naukowych autor badania zadeklarował konflikt interesów polegający na otrzymywaniu grantów i honorariów od producenta opatrunków – firmy Kerecis, należącej do koncernu Coloplast. Niezależni chirurdzy oparzeniowi i transplantolodzy nie zweryfikowali dotąd w publicznych opiniach, czy czas hospitalizacji rzeczywiście skraca się o 12 dni przy oparzeniach obejmujących 13% powierzchni ciała. Upowszechnienie tej metody w placówkach medycznych będzie zależało od kolejnych niezależnych analiz klinicznych oraz oceny opłacalności zakupu kosztownych materiałów biologicznych przez szpitale.

Porównanie efektów leczenia: opatrunki ze skóry dorsza vs. syntetyczne

Parametr klinicznyOpatrunki ze skóry dorsza (Kerecis)Opatrunki syntetyczne
Średni czas hospitalizacji (skrócenie)Krótszy o 12 dniStandardowy czas pobytu
Ryzyko powikłańDwukrotnie mniejsze (50% redukcji)Standardowe ryzyko
Główne substancje aktywneKolagen typu I, kwasy omega-3Brak biologicznych substancji aktywnych
Ryzyko transmisji chorób odssaczychWyeliminowane (surowiec rybi)Nie dotyczy / Niskie

Na podstawie wieloośrodkowych badań klinicznych (2019–2025) pod kierunkiem dr. Johna Lantisa.

Porównanie technologii: Opatrunki z rybiej skóry vs standardowe opatrunki syntetyczne

Opatrunki ze skóry dorsza (Kerecis)
+Skrócenie hospitalizacji średnio o 12 dni
+Dwukrotnie mniejsze ryzyko powikłań
+Przyspieszona regeneracja dzięki kolagenowi i kwasom omega-3
+Brak ryzyka przeniesienia chorób odssaczych
Wysoki koszt jednostkowy (kilkaset do 1000+$)
Przeciwwskazane przy alergii na ryby
Ograniczona dostępność dużych płatów (nie nadaje się na oparzenia >50% ciała)
Opatrunki syntetyczne (standardowe)
+Niższy koszt zakupu materiału
+Brak ograniczeń związanych z alergiami na ryby
+Łatwa dostępność w dużych rozmiarach na oparzenia wielkoobszarowe
Dłuższy czas gojenia i hospitalizacji
Większe ryzyko powikłań w porównaniu do rybiej skóry
Brak biologicznej stymulacji regeneracji tkanki

Słownik pojęć

Kolagen typu I
Białko strukturalne będące głównym składnikiem tkanki łącznej. Kolagen typu I dominuje w skórze i jest kluczowy dla jej elastyczności, wytrzymałości oraz procesu gojenia ran.
Kwasy omega-3
Wielonienasycone kwasy tłuszczowe wykazujące silne działanie przeciwzapalne, wspomagające układ odpornościowy oraz przyspieszające regenerację bariery naskórkowej.
Opatrunek biologiczny
Wyrób medyczny pochodzenia biologicznego, stworzony z przetworzonej tkanki zwierzęcej (w tym przypadku rybiej), zachowujący naturalną strukturę macierzy pozakomórkowej.
Choroby pionowe (prionowe)
Choroby wywoływane przez priony (np. choroba szalonych krów - BSE), które mogą być przenoszone na ludzi poprzez kontakt z zakażonymi tkankami ssaków. Zastosowanie tkanek rybich całkowicie eliminuje to ryzyko.
FDA
Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration) – amerykańska instytucja rządowa odpowiedzialna za kontrolę i dopuszczanie do obrotu m.in. leków, wyrobów medycznych i żywności.

Najczęstsze pytania

W jaki sposób skóra dorsza przyspiesza leczenie oparzeń?
Opatrunki te przyspieszają gojenie dzięki unikalnej strukturze biologicznej rybiej skóry, bogatej w kolagen typu I (budulec skóry) oraz kwasy omega-3 o silnym działaniu przeciwzapalnym i przeciwdrobnoustrojowym. Dodatkowo porowata struktura ułatwia migrację komórek pacjenta i odbudowę własnej tkanki.
Czy każdy oparzony pacjent może być leczony tą metodą?
Głównym przeciwwskazaniem jest znana alergia bądź nadwrażliwość na ryby oraz produkty rybne. Ograniczeniem jest także wielkość oparzenia – metody tej nie stosuje się przy oparzeniach wielkoobszarowych, przekraczających 50% powierzchni ciała, ze względu na ograniczoną dostępność odpowiednio dużych płatów skóry i wysokie koszty leczenia.
Czy stosowanie rybiej skóry wiąże się z ryzykiem przeniesienia chorób zwierzęcych na człowieka?
Nie. Ryby zimnowodne nie przenoszą wirusów ani prionów groźnych dla ludzi (np. czynników wywołujących chorobę wściekłych krów). Pod tym względem są znacznie bezpieczniejsze niż przeszczepy pochodzące od ssaków (np. świń czy krów).
Ile kosztuje opatrunek ze skóry dorsza i czy to się opłaca?
Pojedynczy opatrunek kosztuje od kilkuset do ponad tysiąca dolarów. Choć koszt zakupu samego materiału jest wysoki, to skrócenie pobytu pacjenta w szpitalu średnio o 12 dni znacząco redukuje całkowity koszt hospitalizacji na oddziale oparzeniowym.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Rewolucyjne terapie w leczeniu przewlekłych ran – nowa nadzieja dla pacjentów

Rozwój terapii z wykorzystaniem komórek układu odpornościowego i biomateriałów może zrewolucjonizować leczenie przewlekłych ran, poprawiając jakość życia pacjentów. Badania prowadzone w Medizinische Hochschule Hannover sugerują, że nowatorskie podejścia mogą wesprzeć regenerację tkanek.

16 marca 2026

Jak woda morska wpływa na mikrobiom skóry i czy grozi nam infekcja?

Wyniki eksperymentu przeprowadzonego w Kalifornii pokazują, że kontakt z wodą morską zmienia florę bakteryjną skóry na kilka godzin. Eksperci uspokajają jednak, że ryzyko zakażenia u zdrowych ludzi pozostaje niskie, a rynek suplementów nie oferuje preparatów skutecznie zapobiegających tym zmianom.

22 sierpnia 2026

Tkanki przetrwały ponad trzy lata po amputacji. Naukowcy mówią o przełomie

Badacze opisali tkanki morskiego ogórka, które po odcięciu nie obumarły, lecz zachowały aktywność układu odpornościowego i zaczęły tworzyć nowe typy komórek. Eksperyment prowadzono w naturalnej wodzie morskiej, poza sterylnym laboratorium.

4 czerwca 2026

Badanie: Skupienie uwagi na podrażnieniu skóry zmniejsza odczyn zapalny

Naukowcy z izraelskiego Uniwersytetu Bar-Ilan zbadali reakcję fizjologiczną 57 osób po nakłuciu skóry histaminą. Skupienie uwagi na podrażnionym miejscu zmniejszyło obrzęk i rumień niemal 1,5-krotnie w porównaniu z grupą, której uwagę odwracano. Efekt ten zaobserwowano u blisko 90 proc. uczestników.

17 sierpnia 2026

Badanie McGill: lód po urazie łagodzi ból u myszy, ale może wydłużać czas jego ustępowania

Zespół z McGill University opublikował w maju 2026 r. przedkliniczne badanie na myszach, w którym porównał chłodzenie urazu z grupą kontrolną poddaną działaniu wody o temperaturze pokojowej. Krótkoterminowo lód łagodził ból, ale w dłuższej obserwacji wydłużał czas jego ustępowania. Autorzy zaznaczają, że wyników nie można jeszcze przenosić na ludzi.

20 maja 2026

Nowy opatrunek z enzymem z krowiego żwacza niszczy bakteryjne biofilmy

Zespół badawczy zidentyfikował enzym CRhAB pochodzący z mikroflory żwacza krów, który rozbija strukturę ochronną patogenów Acinetobacter baumannii i Klebsiella pneumoniae. Prototyp nowej gazy opatrunkowej ma pomóc w walce z trudnymi do wyleczenia infekcjami ran. W planach jest również stworzenie wersji inhalacyjnej do leczenia płuc oraz specjalnych plastrów na stopę cukrzycową.

26 sierpnia 2026

StartSzukaj