Zidentyfikowano receptor P2RX7 jako potencjalny biomarker myśli samobójczych

Komentarz redakcji

Analiza wykazała znacznie wyższy odsetek jąder komórkowych z sygnałem receptora u osób, które zmarły w wyniku samobójstwa lub eutanazji, w porównaniu ze zmarłymi z przyczyn naturalnych. Naukowcy planują potwierdzić te wyniki u żyjących pacjentów za pomocą badania PET. Projekt ma jednak ograniczenia metodologiczne, w tym małą próbę badawczą i brak danych o przyjmowanej farmakoterapii.

Najważniejsze

  • Zidentyfikowano receptor P2RX7 w tkance mózgowej jako potencjalny biomarker powiązany z ciężkimi myślami samobójczymi.
  • U osób zmarłych śmiercią samobójczą lub poddanych eutanazji prawdopodobieństwo wykrycia sygnału końca N-terminalnego receptora P2RX7 było ok. 32-krotnie wyższe niż u zmarłych z przyczyn naturalnych.
  • Odkrycia dokonano w obrębie zakrętu zębatego hipokampa – obszaru kluczowego dla regulacji ludzkiego nastroju.
  • Badanie wskazuje na biologiczne podłoże głębokiego kryzysu psychicznego, co daje nadzieję na nowe formy diagnozy i terapii.
  • W kolejnym etapie planowane są badania u żyjących pacjentów przy użyciu tomografii PET, mimo istniejących barier technicznych.
·
2 min

Naukowcy z Holenderskiego Instytutu Neuronauki zidentyfikowali receptor P2RX7 w tkance mózgowej zmarłych dawców. Białko to może stanowić potencjalny biomarker powiązany z ciężkimi myślami samobójczymi.

Źródło zdjęcia: pexels.com - by Google DeepMind
Źródło zdjęcia: pexels.com - by Google DeepMind

Zespół badawczy z Holenderskiego Instytutu Neuronauki, którym kierowała dr Lin Zhang, zidentyfikował w tkance mózgowej zmarłych dawców receptor P2RX7 jako potencjalny biomarker powiązany z ciężkimi myślami samobójczymi. Wyniki analiz, prowadzonych we współpracy z Amsterdam UMC, ukazały się 17 sierpnia 2026 roku w czasopiśmie naukowym „The British Journal of Psychiatry”.

Analiza próbek tkanki mózgowej

Badacze przeanalizowali 77 zabezpieczonych próbek tkanki mózgowej pobranej z zakrętu zębatego hipokampa, które udostępnił Holenderski Bank Mózgów. Materiał pochodził od 56 dawców ze zdiagnozowanymi zaburzeniami nastroju oraz 21 osób bez takich schorzeń (z czego 10 osób zmarło w wyniku samobójstwa). Szacowany odsetek jąder komórkowych z sygnałem końca N-terminalnego receptora P2RX7 wyniósł 17,7 procent u osób zmarłych w wyniku samobójstwa lub eutanazji. Dla porównania, w grupie zgonów z przyczyn naturalnych wskaźnik ten wyniósł zaledwie 0,55 procent. Model statystyczny wykazał około 32-krotnie wyższe prawdopodobieństwo wystąpienia tego sygnału u osób zmarłych śmiercią samobójczą lub poddanych eutanazji w porównaniu z osobami, które zmarły z przyczyn naturalnych.

Co ciekawe, różnice między grupami zaobserwowano wyłącznie przy użyciu metody barwienia wykrywającej koniec N-terminalny receptora. Metoda ukierunkowana na drugi koniec białka – koniec C-terminalny – nie wykazała żadnych różnic między badanymi grupami.

Znaczenie receptora P2RX7 i perspektywy badawcze

Receptor P2RX7 to ogólny marker stresu komórkowego oraz stanów zapalnych układu nerwowego. Występuje on również m.in. w chorobie Alzheimera czy stwardnieniu rozsianym. Nowatorstwo opisywanego odkrycia polega na zlokalizowaniu tego receptora wewnątrz jąder neuronów w zakręcie zębatym hipokampa, czyli w obszarze kluczowym dla regulacji nastroju. Badanie to dotyka problemu o ogromnej skali – w samej Holandii każdego dnia dochodzi średnio do pięciu samobójstw i dwudziestu prób samobójczych.

W kolejnym etapie autorzy projektu planują zweryfikować uzyskane wyniki u żyjących pacjentów. W tym celu wykorzystają badanie PET (pozytonową tomografię emisyjną) w Amsterdam UMC, co pozwoli prześledzić dynamikę zmian poziomu receptora. Dotychczasowa analiza ma jednak pewne ograniczenia metodologiczne. Należą do nich mała próba badawcza, brak informacji o historii farmakoterapii dawców oraz połączenie w jednej grupie przypadków nagłych samobójstw i procedur planowej eutanazji. W badaniach in vivo dodatkową przeszkodą mogą okazać się ograniczenia techniczne skanerów PET. Ich rozdzielczość utrudnia bowiem precyzyjne obrazowanie tak małych struktur, jak zakręt zębaty.

Porównanie występowania sygnału N-terminalnego receptora P2RX7 w badanych grupach

Grupa badana / Sposób zgonuSzacowany odsetek jąder komórkowych z sygnałem końca N-terminalnego P2RX7 (%)Prawdopodobieństwo wystąpienia sygnału w porównaniu do grupy zgonów naturalnych
Śmierć samobójcza lub eutanazja17,7%ok. 32-krotnie wyższe
Zgony z przyczyn naturalnych0,55%Referencyjne (1x)

Badanie Holenderskiego Instytutu Neuronauki opublikowane w „The British Journal of Psychiatry” (2026 r.)

Ścieżka badawcza nad biomarkerem myśli samobójczych

1
Krok 1: Analiza tkanki pośmiertnej
Analiza 77 pośmiertnych próbek tkanki mózgowej z Holenderskiego Banku Mózgów (zakręt zębaty hipokampa).
2
Krok 2: Identyfikacja biomarkera
Wykrycie receptora P2RX7 (końca N-terminalnego) wewnątrz jąder neuronów u osób zmarłych śmiercią samobójczą (32x większe prawdopodobieństwo).
3
Krok 3: Badania kliniczne in vivo
Planowane badania u żywych pacjentów z użyciem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) w celu weryfikacji wyników.

Holenderski Instytut Neuronauki / Amsterdam UMC

Słownik pojęć

Receptor P2RX7
Białko receptorowe pełniące rolę ogólnego markera stresu komórkowego i stanów zapalnych w układzie nerwowym, powiązane z chorobami neurodegeneracyjnymi oraz nastrojem.
Zakręt zębaty hipokampa
Część hipokampa w mózgu, która odgrywa kluczową rolę w regulacji nastroju, emocji oraz procesach pamięciowych.
Biomarker
Substancja, wskaźnik biologiczny, którego obecność lub stężenie pozwala na ocenę stanu zdrowia, obecności procesu chorobowego lub reakcji organizmu na leczenie.
Koniec N-terminalny (N-koniec)
Początkowy fragment łańcucha białkowego, w tym przypadku receptora P2RX7, którego barwienie pozwoliło na zróżnicowanie grup w badaniu.
Pozytonowa tomografia emisyjna (PET)
Zaawansowana metoda obrazowania medycznego pokazująca procesy metaboliczne w organizmie, planowana do wykorzystania w kolejnym etapie badań u żywych pacjentów.

Najczęstsze pytania

Czym jest receptor P2RX7 i jaka jest jego rola jako biomarkera?
Receptor P2RX7 to marker stresu komórkowego i stanów zapalnych w mózgu. Naukowcy odkryli go wewnątrz jąder neuronów w zakręcie zębatym hipokampa (obszarze regulującym nastrój) u osób, które zmarły śmiercią samobójczą lub zostały poddane eutanazji. Może on służyć jako biologiczny wskaźnik skrajnego kryzysu psychicznego.
Jak silna jest korelacja między tym receptorowym markerem a samobójstwem?
W badaniach pośmiertnych wykazano, że u osób, które odebrały sobie życie lub poddały się eutanazji, prawdopodobieństwo wykrycia sygnału końca N-terminalnego tego receptora było około 32-krotnie wyższe niż u osób zmarłych z przyczyn naturalnych.
Jakie są ograniczenia obecnych badań i czy można je zastosować u żyjących pacjentów?
Głównym wyzwaniem jest to, że dotychczasowe badania prowadzono na tkance pośmiertnej. Planowana weryfikacja u żywych pacjentów za pomocą tomografii PET napotyka bariery techniczne – obecne skanery mają zbyt niską rozdzielczość, by łatwo i precyzyjnie obrazować tak niewielkie struktury jak zakręt zębaty hipokampa. Ponadto dotychczasowa próba badawcza była mała i nie uwzględniała przyjmowanych przez pacjentów leków.
Dlaczego to odkrycie jest tak ważne dla psychiatrii?
Odkrycie to potwierdza, że myśli samobójcze i głęboka depresja wiążą się z realnymi, fizycznymi zmianami w biologii mózgu (stresem komórkowym), a nie są jedynie „słabością charakteru”. W przyszłości może to ułatwić obiektywną diagnozę zagrożenia samobójstwem oraz pomóc w opracowaniu nowych metod leczenia celowanego.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000
Następny artykuł

Czy zwykły test krwi może przewidzieć Alzheimera u zdrowych seniorów?

Publikacja w czasopiśmie „JAMA” wskazuje, że wysokie stężenie biomarkera p-tau217 wiąże się z 38-procentowym ryzykiem wystąpienia zaburzeń poznawczych w ciągu 5 lat i 78-procentowym w ciągu dekady. Analiza objęła niemal 2,7 tys. zdrowych uczestników obserwowanych od 2004 roku. Nowa metoda ma ułatwić rekrutację pacjentów do badań nad lekami profilaktycznymi.

Czytaj dalej

Powiązane artykuły

Czy zwykły test krwi może przewidzieć Alzheimera u zdrowych seniorów?

Międzynarodowy zespół naukowców ogłosił 15 lipca 2026 roku w Londynie, że badanie krwi oceniające poziom białka p-tau217 umożliwia oszacowanie ryzyka rozwoju choroby Alzheimera u zdrowych osób starszych.

timeslive.co.za
abc7.com
+5
17 lip

Nowy biomarker we krwi wskazuje na ukryty postęp stwardnienia rozsianego

Międzynarodowy zespół badawczy pod kierunkiem prof. Jensa Kuhlego wykazał, że stężenie białka GFAP we krwi może służyć jako biomarker postępu stwardnienia rozsianego niezależnego od rzutów.

medwiss.de
deutschesgesundheitsportal.de
+5
5 sie

Depresja, schizofrenia, CHAD: Czy diagnozy DSM są już przestarzałe?

Przegląd z Magdeburga sugeruje, że biologiczne podtypy zaburzeń psychicznych mogą być ważniejsze niż klasyczne diagnozy w depresji, CHAD i schizofrenii.

medwiss.de
deutschesgesundheitsportal.de
13 maj

Naukowcy wskazali punkt zwrotny w chorobie Alzheimera. Chodzi o mikroglej

Naukowcy z Belgii i Wielkiej Brytanii opisali biologiczny „punkt zwrotny” w chorobie Alzheimera, związany ze zmianami w mikrogleju.

scitechdaily.com
healthcare-in-europe.com
+3
8 cze

Mózg z Alzheimerem skrywa więcej niż sądzono. Trop prowadzi do mikrogleju

Naukowcy z Uniwersytetu w Lipsku i współpracujących ośrodków opisali w tkance mózgowej osób z chorobą Alzheimera nową, według autorów, populację mikrogleju.

healthcare-in-europe.com
medwiss.de
+1
22 maj

Niedojrzałe neutrofile jako wskaźnik ryzyka zgonu po zawale serca

Badacze z Uniwersytetu Münster ustalili, że stopień dojrzałości neutrofili po zawale serca może przewidywać krótkoterminowe ryzyko zgonu pacjenta.

medwiss.de
deutschesgesundheitsportal.de
+1
4 lip
StartSzukaj