Większość dodatków do IVF nie ma potwierdzonej skuteczności, wynika z nowego badania

Nowe badanie opublikowane w „The Lancet Obstetrics, Gynaecology, & Women’s Health” pokazuje, że większość dodatków oferowanych podczas leczenia in vitro nie ma wystarczających dowodów na skuteczność. Naukowcy z Uniwersytetu w Melbourne przeanalizowali 85 badań dotyczących tzw. IVF add-ons i doszli do wniosku, że siedem z dziesięciu najczęściej stosowanych dodatków nie przynosi znaczącej poprawy wyników leczenia.

Dodatki do IVF obejmują dodatkowe testy, leki i procedury proponowane pacjentom obok standardowego leczenia. W analizie znalazły się m.in. akupunktura, kortykosteroidy, testy oceny receptywności endometrium, infuzje intralipidów, podawanie osocza bogatopłytkowego do jajników lub macicy oraz preimplantacyjne testy genetyczne w kierunku aneuploidii. Według autorów dla większości z tych metod nie ma przekonujących danych, które potwierdzałyby, że zwiększają szanse na ciążę lub urodzenie dziecka.

Jedynie trzy dodatki wykazały możliwy, ale słaby sygnał korzyści. Chodzi o EmbryoGlue, endometrial scratching oraz PICSI. Badacze podkreślili jednak, że także w tych przypadkach dowody są ograniczone i nie pozwalają na jednoznaczne wnioski. Dr Sarah Lensen z Uniwersytetu w Melbourne zwróciła uwagę, że niepotwierdzone dodatki mogą prowadzić do dezinformacji, fałszywych nadziei i dodatkowych kosztów dla pacjentów.

Skala zjawiska jest duża. Według brytyjskiego regulatora HFEA 73 proc. pacjentów leczonych z powodu niepłodności w Wielkiej Brytanii korzysta z dodatkowych testów, terapii lub nowych technologii w trakcie leczenia. Autorzy badania wskazują też, że w ciągu ostatniej dekady dostępność takich usług wyraźnie wzrosła, mimo że wiarygodnych dowodów na ich skuteczność wciąż brakuje. W praktyce część klinik oferuje je jako element zwiększający szanse powodzenia, choć pacjenci często płacą za nie tysiące dolarów.

Tło tego zjawiska wiąże się z presją, jakiej poddawani są pacjenci w leczeniu niepłodności. Zmagając się z niepewnością i długim procesem terapii, wiele osób decyduje się na dodatkowe procedury w nadziei na poprawę wyników. Badanie sugeruje jednak, że branża IVF potrzebuje większej przejrzystości w komunikowaniu, które metody mają solidne poparcie naukowe, a które pozostają niepotwierdzone.

W praktyce wyniki mogą zwiększyć presję na kliniki, by dokładniej informowały o poziomie dowodów i kosztach poszczególnych dodatków. Dla pacjentów oznacza to potrzebę ostrożniejszego podejścia do usług sprzedawanych jako poprawiające skuteczność leczenia, zwłaszcza gdy ich realna wartość nie została dobrze potwierdzona.