UC Berkeley: odkryto układ nerwowy sterujący hormonem wzrostu podczas snu

Komentarz redakcji

Badanie opublikowane 5 lipca 2026 roku pokazuje, że sen i gospodarka hormonalna są połączone na poziomie konkretnych obwodów neuronowych. Odkrycie może pomóc w opracowaniu nowych terapii zaburzeń snu oraz chorób metabolicznych.

Najważniejsze

  • •Naukowcy z UC Berkeley odkryli neuronalny układ w podwzgórzu, który steruje wydzielaniem hormonu wzrostu podczas snu.
  • •Kluczową rolę pełnią neurony GHRH oraz dwa typy neuronów somatostatynowych, działające jak „gaz i hamulec” dla hormonu wzrostu.
  • •Największy wyrzut hormonu wzrostu zachodzi podczas snu wolnofalowego (głębokiego NREM), a inna dynamika występuje w REM.
  • •Hormon wzrostu tworzy ze snem sprzężenie zwrotne poprzez locus coeruleus, wpływając na czuwanie, uwagę i prawdopodobnie senność.
  • •Odkrycie może pomóc w rozwoju terapii zaburzeń snu i chorób metabolicznych, takich jak otyłość czy cukrzyca.
·
2 min

Naukowcy z UC Berkeley odkryli układ nerwowy, który steruje wydzielaniem hormonu wzrostu podczas głębokiego snu.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Shane
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Shane

Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley odkryli układ nerwowy, który reguluje wydzielanie hormonu wzrostu podczas głębokiego snu. Wyniki badania opublikowano 5 lipca 2026 roku. Autorzy twierdzą, że odkrycie wyjaśnia, w jaki sposób sen i hormon wzrostu wzajemnie na siebie oddziałują.

Zespół pracował na myszach i rejestrował aktywność neuronów za pomocą elektrod wszczepionych do mózgu. Badacze stymulowali też neurony podwzgórza światłem, aby obserwować zmiany w aktywności obwodów nerwowych w kolejnych fazach snu. W centrum tego mechanizmu znaleźli neurony wydzielające hormon uwalniający hormon wzrostu, czyli GHRH, oraz dwa typy neuronów somatostatynowych. GHRH pobudza wydzielanie hormonu wzrostu, a somatostatyna je hamuje.

Według badaczy układ działa inaczej w zależności od fazy snu. Podczas snu REM oba sygnały rosną, co sprzyja większemu wydzielaniu hormonu wzrostu. Podczas snu wolnofalowego, czyli głębokiego snu NREM, poziom somatostatyny spada, a GHRH rośnie tylko umiarkowanie. To właśnie wtedy organizm uwalnia najwięcej hormonu wzrostu w ciągu doby.

Zespół z Berkeley opisał też nowy mechanizm sprzężenia zwrotnego z udziałem miejsca sinawego, czyli locus coeruleus. Gdy podczas snu poziom hormonu wzrostu narasta, pobudza on tę strukturę mózgu związaną z czuwaniem, uwagą i reakcją na bodźce. Badacze zauważyli jednak, że zbyt wysoka aktywność tego obszaru może paradoksalnie sprzyjać senności. To sugeruje, że sen i hormon wzrostu tworzą precyzyjnie wyważony układ regulacyjny.

Znaczenie odkrycia wykracza poza sam sen. Hormon wzrostu uczestniczy w regulacji metabolizmu glukozy i tłuszczów, wspiera budowę mięśni i kości oraz wiąże się ze zdrowiem mózgu. Niewielka ilość snu może ograniczać jego wydzielanie, a długotrwałe zaburzenia tego procesu mogą zwiększać ryzyko otyłości, cukrzycy i chorób układu krążenia. To pierwsze badania, które pokazują tę zależność na poziomie neuronalnym, a nie tylko na podstawie pomiarów krwi.

Autorzy pracy wskazują, że lepsze zrozumienie tego obwodu może w przyszłości pomóc w projektowaniu terapii zaburzeń snu oraz schorzeń metabolicznych. Możliwe są także dalsze badania nad wpływem tego mechanizmu na funkcje poznawcze i regulację czuwania.

Najważniejsze elementy odkrytego mechanizmu regulacji hormonu wzrostu podczas snu

ElementRola w mechanizmieWpływ na wydzielanie hormonu wzrostu
GHRHNeurony uwalniające hormon uwalniający hormon wzrostuPobudza wydzielanie hormonu wzrostu
SomatostatynaNeurony hamujące wydzielanie hormonu wzrostuZmniejsza jego uwalnianie
Sen REMFaza snu z odmiennym wzorcem aktywności neuronówOba sygnały rosną, co sprzyja większemu wydzielaniu
Sen wolnofalowy NREMGłęboki sen, w którym organizm wydziela najwięcej hormonu wzrostuSomatostatyna spada, a GHRH rośnie umiarkowanie
Locus coeruleusStruktura mózgu związana z czuwaniem i uwagąJest pobudzana przez narastający hormon wzrostu, tworząc sprzężenie zwrotne

Na podstawie artykułu o badaniu UC Berkeley opublikowanego 5 lipca 2026 r. oraz materiałów źródłowych researchera.

Jak działa obwód snu i hormonu wzrostu

GHRH
neurony pobudzają wydzielanie hormonu wzrostu
Somatostatyna
neurony ograniczają wydzielanie hormonu wzrostu
Sen REM
sprzyja większemu uwalnianiu hormonu wzrostu
Sen wolnofalowy NREM
w tej fazie organizm wydziela najwięcej hormonu wzrostu
Locus coeruleus
hormon wzrostu pobudza ośrodek czuwania i uwagi

Na podstawie badania UC Berkeley opisanego w artykule i materiałach źródłowych researchera.

Słownik pojęć

Hormon wzrostu (GH)
Hormon produkowany przez przysadkę mózgową, ważny dla wzrostu, regeneracji tkanek, metabolizmu tłuszczów i glukozy.
GHRH
Hormon uwalniający hormon wzrostu; pobudza przysadkę do wydzielania hormonu wzrostu.
Somatostatyna
Hormon hamujący wydzielanie wielu hormonów, w tym hormonu wzrostu.
Podwzgórze
Część mózgu kontrolująca m.in. rytm snu, temperaturę ciała i wydzielanie hormonów.
Sen REM
Faza snu z szybkimi ruchami gałek ocznych i intensywną aktywnością mózgu.
Sen NREM
Sen bez szybkich ruchów gałek ocznych; jego głęboka, wolnofalowa część wiąże się z największym wyrzutem hormonu wzrostu.
Locus coeruleus
Struktura pnia mózgu związana z czuwaniem, uwagą i reakcją na bodźce.

Najczęstsze pytania

Dlaczego hormon wzrostu wydziela się głównie podczas snu?▼
Bo głęboki sen aktywuje obwód neuronalny w podwzgórzu, który sprzyja jego uwalnianiu, a jednocześnie ogranicza działanie hamujące somatostatyny.
Czy sen REM i NREM wpływają na hormon wzrostu tak samo?▼
Nie. Największy wyrzut hormonu wzrostu zachodzi podczas snu wolnofalowego NREM, a w REM sygnały regulacyjne zachowują się inaczej.
Co to jest GHRH?▼
To hormon uwalniający hormon wzrostu; działa pobudzająco na jego wydzielanie.
Jak brak snu może wpływać na zdrowie metaboliczne?▼
Może ograniczać wydzielanie hormonu wzrostu, a to wiąże się z gorszą regulacją glukozy i tłuszczów oraz większym ryzykiem otyłości, cukrzycy i chorób sercowo-naczyniowych.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Amerykańskie badanie: Wydłużenie snu o 19 minut podnosi oceny studentów

Badanie zespołu Osei Giuntelli z Uniwersytetu w Pittsburghu wykazało, że niewielkie zachęty finansowe mogą wydłużyć sen studentów i przełożyć się na lepsze oceny. Efekt był szczególnie wyraźny wśród studentów pierwszego roku oraz na kierunkach ścisłych.

8 sierpnia 2026

Nature: zbyt krótki i zbyt długi sen wiązano z szybszym starzeniem

Analiza opublikowana 13 maja 2026 r. w „Nature” wskazuje na U-kształtną zależność między długością snu a biologicznym starzeniem organizmu. Najmniejsze „luki starzenia” obserwowano przeciętnie przy śnie trwającym ok. 6,4–7,8 godziny na dobę, ale autorzy zaznaczają, że było to badanie obserwacyjne i nie dowodzi ono związku przyczynowo-skutkowego.

31 maja 2026

Naukowcy odkryli obwód neuronalny łączący głęboki sen, hormon wzrostu i czuwanie

Zespół badaczy z University of California w Berkeley i Stanford University opisał u myszy obwód neuronalny związany z wydzielaniem hormonu wzrostu podczas snu oraz aktywnością jądra sinawego, struktury uczestniczącej w regulacji czuwania. Wyniki opublikowano w 2025 roku w czasopiśmie „Cell”.

19 października 2026

Czy sen wpływa na twoją wagę? Badanie ujawnia zaskakujące wyniki!

Naukowcy z Columbia University sprawdzili, jak umiarkowane skrócenie snu wpływa na masę ciała i aktywność dorosłych, którzy zwykle śpią 7–8 godzin na dobę. Po sześciu tygodniach krótszego snu uczestnicy średnio przytyli i spędzali więcej czasu w bezruchu.

10 lipca 2026

Stanford: ludzka tkanka nerwowa rozwinęła 4 mln neuronów w mózgu myszy

Badacze wszczepili ludzkie komórki mózgowe nowo narodzonym myszom pozbawionym kory mózgowej i hipokampu. Po trzech miesiącach tkanka rozwinęła się do około 4 mln neuronów, połączyła z rdzeniem kręgowym i zawierała rzadkie neurony von Economo.

19 września 2026

Bezsenność a mózg: jak jedna nieprzespana noc może wpłynąć na twoje zdrowie? 

Badanie zespołu z Forschungszentrum Jülich, opublikowane 28 czerwca 2026 r., objęło 40 osób i pokazało wzrost poziomu białka SV2A po około 28 godzinach czuwania. Zmiany dotyczyły m.in. obszarów związanych z pamięcią i przetwarzaniem informacji.

29 czerwca 2026

StartSzukaj