Eksperci domagają się nowych opcji leczenia CLL i MCL

Eksperci zajmujący się hematoonkologią apelują o pilny dostęp do nowych terapii celowanych dla pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową oraz chłoniakiem z komórek płaszcza. Wskazują, że standardy leczenia zmieniają się szybko, a system refundacyjny nie nadąża za kolejnymi liniami terapii potrzebnymi chorym po nawrocie choroby. Wśród lekarzy pojawia się szczególnie nazwisko prof. Krzysztofa Giannopoulosa, który podkreśla konieczność aktualizacji programów lekowych.

Zdaniem specjalistów coraz większą rolę odgrywają terapie celowane, które pozwalają lepiej dopasować leczenie do biologii nowotworu i historii wcześniejszych terapii. W przewlekłej białaczce limfocytowej część pacjentów otrzymuje już inhibitory BTK w pierwszej linii leczenia, ale po pewnym czasie u części z nich choroba wraca albo pojawia się oporność. W takiej sytuacji potrzebne są kolejne skuteczne opcje. Eksperci wskazują, że pirtobrutynib może wypełniać istotną lukę terapeutyczną, zwłaszcza u chorych wcześniej leczonych inhibitorami BTK.

Prof. Giannopoulos mówi, że dla części pacjentów jest to w praktyce jedyna dostępna możliwość leczenia. Zwraca też uwagę, że powrót do klasycznej chemioterapii byłby krokiem wstecz, ponieważ nowoczesne leczenie hematoonkologiczne często odbywa się ambulatoryjnie, a starsze schematy częściej wymagają hospitalizacji i wiążą się z większym ryzykiem powikłań. Według lekarzy brak dostępu do nowych leków może oznaczać także powrót do metod mniej skutecznych i bardziej toksycznych.

Podobny problem dotyczy chłoniaka z komórek płaszcza. Eksperci oceniają, że wraz ze zmianą standardów leczenia i wcześniejszym stosowaniem inhibitorów BTK w pierwszej linii po nawrocie choroby rośnie zapotrzebowanie na terapie o innym mechanizmie działania. W drugiej linii możliwości są dziś ograniczone, a w trzeciej dostępne są już technologie CAR-T. Lekarze podkreślają jednak, że potrzebne jest skuteczne leczenie także pomiędzy tymi etapami.

CLL i MCL należą do nowotworów hematologicznych, w których w ostatnich latach nastąpił duży postęp terapeutyczny. Nowoczesne terapie wydłużają życie, ale nie oznaczają wyleczenia, dlatego większość pacjentów z czasem wymaga kolejnych linii leczenia. W tym kontekście aktualizacja programów lekowych staje się kluczowa dla utrzymania ciągłości terapii zgodnej z obecnymi standardami.

W najbliższych miesiącach kluczowe będą decyzje refundacyjne. To od nich zależy, czy pacjenci po niepowodzeniu wcześniejszych terapii dostaną dostęp do nowych opcji, które lekarze uznają za potrzebne w codziennej praktyce.