Symulowana mikrograwitacja zaburza nawigację plemników i rozwój zarodków

Komentarz redakcji

Badanie opublikowane w czasopiśmie „Communications Biology” wykazało, że mikrograwitacja obniża skuteczność zapłodnienia u zwierząt i pozbawia ludzkie plemniki zdolności do kierunkowej nawigacji. Badacze przywrócili prawidłowy ruch komórek po zastosowaniu zwiększonego stężenia progesteronu. Odkrycie wskazuje na kolejne bariery biologiczne związane z planowanymi długoterminowymi misjami kosmicznymi.

Najważniejsze

  • •Symulowana mikrograwitacja (<0,1 g) zaburza orientację przestrzenną ludzkich plemników, nie wpływając na ich prędkość ruchu.
  • •Zastosowanie 10-krotnie wyższego stężenia progesteronu przywróciło zdolność kierunkowej nawigacji plemników w symulowanym układzie rozrodczym.
  • •Ekspozycja plemników mysich na mikrograwitację obniżyła skuteczność zapłodnienia o 30%, a w przypadku zarodków mysich spowolniła podział komórkowy.
  • •Badanie ma kluczowe znaczenie dla planowania długotrwałych załogowych misji kosmicznych (np. program Artemis, eksploracja Marsa).
·
1 min

Symulowany stan nieważkości zaburza orientację przestrzenną plemników i spowalnia wczesne podziały komórkowe zarodków ssaków — wykazali naukowcy z Uniwersytetu w Adelajdzie.

Źródło zdjęcia: pexels.com - by Sheena Policarpio
Źródło zdjęcia: pexels.com - by Sheena Policarpio

Naukowcy z Uniwersytetu w Adelajdzie wykazali w badaniu opublikowanym 26 marca 2026 roku w czasopiśmie „Communications Biology”, że symulowany stan nieważkości zaburza orientację przestrzenną plemników i spowalnia wczesne podziały komórkowe zarodków ssaków. Zespół pod kierunkiem dr Nicole O. McPherson przeanalizował zachowanie komórek rozrodczych w warunkach symulowanej mikrograwitacji.

Wpływ mikrograwitacji na plemniki

W eksperymencie badacze wykorzystali naziemny clinostat 3D, który obracał próbki wokół dwóch osi, zmniejszając wpływ grawitacji do poziomu poniżej 0,1 g. W mikrokanałach imitujących żeński układ rozrodczy ludzkie plemniki pobrane od ochotników w wieku od 18 do 50 lat straciły zdolność do kierunkowej nawigacji wzdłuż ścianek. Zachowały jednak typową prędkość i zdolność do ruchu.

Naukowcy przywrócili zdolność nawigacyjną ludzkich plemników po zastosowaniu progesteronu w stężeniu 10-krotnie wyższym niż w próbie kontrolnej.

Eksperymenty na zwierzętach wykazały spadek skuteczności zapłodnienia. Czterogodzinna ekspozycja mysich plemników na symulowaną mikrograwitację obniżyła wskaźnik zapłodnienia o 30 procent w grupie obejmującej około 240 komórek jajowych. U świń, po sześciogodzinnej ekspozycji i w grupie około 400 komórek jajowych, badacze odnotowali spadek odsetka uzyskanych blastocyst. Z kolei 24-godzinna obecność mysich zarodków w clinostacie spowolniła ich podziały komórkowe i zmniejszyła liczbę komórek epiblastu.

Znaczenie dla przyszłych misji kosmicznych

Praca wpisuje się w analizy barier biologicznych związanych z planowanymi załogowymi misjami na Księżyc w ramach programu NASA Artemis oraz z planami eksploracji Marsa. Testy naziemne umożliwiły wyizolowanie wpływu samej grawitacji na procesy rozrodcze. Badanie laboratoryjne nie uwzględniało jednak oddziaływania promieniowania kosmicznego, które występuje w przestrzeni pozaziemskiej.

Autorzy przeprowadzili doświadczenia wyłącznie w warunkach in vitro. Nie doprowadzili do implantacji zarodków ani do ciąży. Zastosowany clinostat 3D uśrednia wektor grawitacji, nie odzwierciedlając ani fizycznego braku ciężaru, ani warunków grawitacyjnych panujących na powierzchni Marsa czy Księżyca.

Zastosowane w teście wysokie stężenie progesteronu wymaga dalszych badań pod kątem bezpieczeństwa klinicznego. Zespół badawczy wskazuje na konieczność przeprowadzenia kolejnych testów w warunkach rzeczywistej mikrograwitacji na orbicie.

Kluczowe parametry i odkrycia badania nad mikrograwitacją

< 0,1 g
Poziom redukcji grawitacji
Uzyskany za pomocą clinostatu 3D
30%
Spadek zapłodnienia
Po 4h ekspozycji plemników mysich
10x
Stężenie progesteronu
Dawka przywracająca nawigację plemników
Brak zmian
Wpływ na ruch komórek
Prędkość i poruszanie w normie

Wpływ symulowanej mikrograwitacji na komórki rozrodcze i embriony ssaków

Gatunek / ModelCzas ekspozycjiWielkość próbyZaobserwowany efekt biologiczny
Ludzkie plemnikiBieżący pomiarDawcy 18-50 latUtrata kierunkowej nawigacji wzdłuż ścianek (przywrócona przez 10x progesteron)
Mysie plemniki4 godziny~240 komórek jajowychSpadek wskaźnika zapłodnienia o 30%
Świńskie embriony6 godzin~400 komórek jajowychOgraniczenie odsetka uzyskiwanych blastocyst
Mysie embriony24 godzinyZarodki in vitroSpowolnienie podziału komórkowego i spadek liczby komórek epiblastu

Badanie opublikowane w Communications Biology (2026)

Słownik pojęć

Clinostat 3D
Urządzenie laboratoryjne obracające próbki biologiczne wokół dwóch osi w celu uśrednienia wektora grawitacji i symulowania stanu nieważkości.
Mikrograwitacja
Stan, w którym siła ciążenia jest bardzo mała (bliska zeru), występujący na orbicie kosmicznej lub uzyskiwany w symulacjach naziemnych.
Blastocysta
Wczesne stadium rozwoju zarodkowego ssaków (stadium pęcherzyka), powstające kilkadziesiąt godzin po zapłodnieniu.
Epiblast
Warstwa komórek we wczesnym embrionie, z której rozwijają się właściwe tkanki zarodka.
Progesteron
Żeński hormon płciowy, który w układzie rozrodczym pełni m.in. rolę chemoatraktanta kierującego ruchem plemników.

Najczęstsze pytania

Czy wyniki badania oznaczają, że ludzie nie mogą rozmnażać się w kosmosie?▼
Nie. Badanie przeprowadzono wyłącznie w warunkach in vitro z użyciem naziemnego symulatora. Wyniki wskazują na istotne przeszkody biologiczne, ale nie wykluczają możliwości rozmnażania – wymagają jednak potwierdzenia w warunkach rzeczywistej mikrograwitacji na orbicie.
Dlaczego plemniki tracą zdolność nawigacji w mikrograwitacji?▼
W warunkach obniżonej grawitacji (<0,1 g) plemniki tracą zdolność kierunkowego przemieszczania się wzdłuż ścianek mikrokanałów (thigmotaxis), chociaż ich ogólna prędkość i poruszanie się pozostają niezmienione.
Czy progesteron może pomóc w rozwiązaniu problemów z płodnością w kosmosie?▼
W badaniu laboratoryjnym 10-krotnie wyższa dawka progesteronu przywróciła nawigację plemników. Zastosowanie takich stężeń u ludzi wymaga jednak dalszych badań pod kątem bezpieczeństwa klinicznego.
Czym różni się symulacja w clinostacie od prawdziwego lotu kosmicznego?▼
Clinostat 3D uśrednia siłę ciężkości na Ziemi, ale nie odzwierciedla w pełni fizycznego braku masy ani oddziaływania promieniowania kosmicznego, które występuje w przestrzeni pozaziemskiej.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Zanieczyszczenie powietrza wiązane ze zmianami DNA plemników w badaniu z Londynu

Na dorocznej konferencji Europejskiego Towarzystwa Ludzkiej Reprodukcji i Embriologii zaprezentowano wyniki badań, które wskazują na związek między ekspozycją na zanieczyszczenia powietrza a zmianami metylacji DNA w spermie. Naukowcy z Uniwersytetu Massachusetts Amherst przeanalizowali ponad 2000 mężczyzn z Salt Lake City i wykryli 39 takich zmian, w tym w genie GNAS.

9 lipca 2026

Co dzieje się z jelitami w kosmosie? Zaskakujące wyniki badań astronautów

Naukowcy z Uniwersytetu w Kopenhadze, Uniwersytetu w Houston oraz NASA przeanalizowali próbki krwi 52 astronautów z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Wykazali, że zmiany w mikroflorze jelitowej prowadzą do uwalniania do krwi substancji, które mogą negatywnie wpływać na zdrowie. Odkrycie to pomoże w opracowaniu nowych diet dla uczestników załogowych misji kosmicznych oraz pacjentów obłożnie chorych.

18 sierpnia 2026

Region zamieszkania a jakość nasienia. Jest związek

Hiszpański zespół kierowany przez prof. Rocío Núñez-Calonge przeanalizował dane 386 mężczyzn z siedmiu ośrodków medycyny reprodukcyjnej. Wyniki wskazują na wyraźny podział geograficzny, którego nie tłumaczą podobne nawyki życiowe uczestników. Badacze sugerują, że kluczową rolę mogą odgrywać czynniki środowiskowe, w tym zanieczyszczenia.

12 lipca 2026

Chińscy naukowcy: ornidazol może pogarszać jakość nasienia u mężczyzn

Naukowcy z Uniwersytetu Nankińskiego w Chinach opublikowali 14 czerwca 2026 r. badanie, w którym przeanalizowali próbki surowicy mężczyzn z oligozoospermią i zdrowych ochotników. Wyniki wskazują, że wyższe stężenia ornidazolu częściej występowały u pacjentów z obniżoną liczbą plemników i wiązały się z gorszą ruchliwością komórek rozrodczych.

15 czerwca 2026

Poziom tkanki tłuszczowej a liczba plemników w badaniu duńskich naukowców

Badanie opublikowane w czasopiśmie „Human Reproduction” objęło 1058 młodych Duńczyków. Wyniki wskazują, że u mężczyzn z wyższą zawartością tkanki tłuszczowej liczba plemników spada nawet o 23 proc. – dotyczy to również osób o prawidłowej masie ciała. Wskaźnik BMI nie pozwala bowiem na wykrycie ukrytego otłuszczenia organizmu przy normatywnej wadze.

1 sierpnia 2026

Symulowana mikrograwitacja osłabia lekooporność komórek nowotworowych

Uczelnia upubliczniła informacje o wynikach prac laboratoryjnych oraz o stworzeniu platformy Lab-on-a-Chip w lipcu 2026 roku. Badania wskazują, że brak grawitacji zwiększa podatność komórek nowotworowych na chemioterapię. Wnioski te opierają się na publikacjach zespołu z lat 2019–2022.

19 lipca 2026

StartSzukaj