Epidemia eboli w Kongu przekroczyła 10 tysięcy potwierdzonych przypadków

Według danych Ministerstwa Zdrowia Demokratycznej Republiki Konga, cytowanych przez Associated Press, w kraju potwierdzono 10 060 przypadków eboli. Według tych danych niemal połowa zakażonych miała umrzeć. Informację opublikowano we wtorek 27 października, ale materiały nie podają jednoznacznie roku ani dokładnej daty zamknięcia statystyk.

Epidemia, ogłoszona w maju, objęła 66 stref zdrowia w ośmiu prowincjach. Początkowo przypadki odnotowywano w trzech strefach. Według tych samych danych około 80 proc. przypadków dotyczyło osób spoza grupy monitorowanych kontaktów. Źródła nie wyjaśniają jednak, czy odsetek ten dotyczył wszystkich przypadków, czy tylko nowych zakażeń, ani z jakiego okresu pochodzi to wyliczenie.

W pełniejszych wersjach depeszy AP podano, że co najmniej 2600 pacjentów wyzdrowiało. Materiały nie wskazują dokładnej liczby zgonów, liczby przypadków prawdopodobnych i podejrzanych ani metodologii wyliczenia odsetka śmiertelności. Informacje przypisano resortowi zdrowia DRK, ale w analizowanych publikacjach nie ma bezpośredniego komunikatu ministerstwa, WHO ani Africa CDC, który potwierdzałby bilans 10 060 przypadków.

Według AP ognisko wiązano z wirusem eboli Bundibugyo. Dla tego gatunku nie ma zatwierdzonej szczepionki ani leczenia swoistego, ale pacjenci mogą otrzymywać leczenie wspomagające. Reakcję utrudniały problemy z transportem i bezpieczeństwem. W Bafwasende, podczas zdarzenia związanego ze zgłoszeniem przypadku eboli, zginęła pielęgniarka, a drugi pracownik medyczny został ciężko ranny. W Nia Nia personel protestował z powodu niewypłaconych dodatków, które według źródeł zalegały od końca sierpnia. Informacje o ataku i proteście wymagają potwierdzenia w lokalnych lub instytucjonalnych komunikatach.

Przypadki związane z epidemią wymieniano także poza DRK, w Kenii i Nigerii. Wśród pięciu państw wskazywanych w materiałach znalazły się również Uganda i Francja. Źródła podają, że w tych dwóch krajach nie było wówczas aktywnych przypadków, ale nie wyjaśniają dokładnie statusu Kenii i Nigerii.

Dla porównania w czasie epidemii w Afryce Zachodniej w latach 2014–2016 odnotowano ponad 28 tys. przypadków i ponad 11 tys. zgonów. Jeśli bilans DRK się potwierdzi, będzie to największa epidemia eboli w historii tego kraju. Dalszy rozwój sytuacji zależy od wykrywania zakażeń, monitorowania kontaktów, bezpieczeństwa personelu i sprawności przeciążonego systemu ochrony zdrowia.