Najważniejsze
- •Epidemia eboli wywołanej przez wirus Bundibugyo objęła siedem prowincji Demokratycznej Republiki Konga, 63 strefy zdrowia i pochłonęła 4018 osób spośród 8300 potwierdzonych przypadków.
- •Około 45 stref zdrowia nadal zgłaszało aktywną transmisję, dlatego spadku liczby raportowanych przypadków nie należy uznawać za dowód opanowania epidemii.
- •Niemal 80 proc. nowych przypadków wykrywano poza znanymi listami kontaktów, co wskazuje na poważne luki w nadzorze epidemiologicznym.
- •Według dostępnych danych wyzdrowiały 2162 osoby, ale informacje o ozdrowieniach i pełnym bilansie mogą być niepełne oraz nie zostały niezależnie potwierdzone.
- •Przemoc, problemy z finansowaniem, protesty personelu i zniszczenie ośrodka tranzytowego utrudniają kontrolę epidemii.
Według bilansu kongijskich władz sanitarnych, opublikowanego około 2 października, epidemia eboli wywołanej przez wirus Bundibugyo objęła siedem prowincji Demokratycznej Republiki Konga. Zmarło 4018 osób spośród 8300 potwierdzonych przypadków. Africa CDC odnotowało transmisję w 63 strefach zdrowia, z czego w 45 nadal była ona aktywna.
Poprzedni bilans, opublikowany 29 września, obejmował 3982 zgony i 8224 potwierdzone przypadki. Oznacza to wzrost o 36 zgonów i 76 przypadków. Materiały źródłowe nie wskazują jednoznacznie, do którego dnia odnosi się późniejszy bilans. Nie zawierają też pełnego opisu metodologii ani listy wszystkich siedmiu prowincji.
W jednej z aktualizacji kongijskiego ministerstwa zdrowia podano, że wyzdrowiały 2162 osoby. Reuters informował natomiast o ponad 2000 ozdrowień. Dane te pochodzą z ograniczonej liczby źródeł i nie zostały niezależnie potwierdzone. Wskaźnik 48,4 proc. wynika z podzielenia liczby zgonów przez liczbę potwierdzonych przypadków. Jest to oficjalny wskaźnik wśród zgłoszonych potwierdzonych przypadków, a nie śmiertelność wszystkich zakażonych. Materiały nie wyjaśniają, czy liczba zgonów i liczba przypadków obejmują dokładnie te same kategorie epidemiologiczne.
Wessam Mankoula z Africa CDC powiedział, że epidemia rozszerzyła się z trzech stref zdrowia w połowie maja do 63. Około 45 stref nadal zgłaszało aktywną transmisję. Służby identyfikowały średnio 14 kontaktów na potwierdzony przypadek, choć oczekiwano około 60. Objęto obserwacją około 23 proc. szacowanych kontaktów, a niemal 80 proc. nowych przypadków wykrywano poza znanymi listami kontaktów. Liczba zgłoszeń spadała w Ituri, ale rosła w Kiwu Północnym.
Epidemia przekroczyła pod względem oficjalnie zgłoszonych przypadków i zgonów rozmiary największego wcześniejszego ogniska eboli w Demokratycznej Republice Konga z lat 2018–2020. Pozostaje jednak mniejsza od epidemii w Afryce Zachodniej z lat 2014–2016. W materiałach nie wskazano powszechnie dostępnego, zatwierdzonego leczenia swoistego ani szczepionki przeciwko wirusowi Bundibugyo. Wirus ten należy odróżniać od wirusa Zair.
Sytuację utrudniają przemoc, problemy z finansowaniem i protesty personelu, którego członkowie domagali się wypłat, skandując: „No money, no data!”. Według jednej z relacji ponad 50 pracowników ochrony zdrowia zmarło po zakażeniu, a pożar ośrodka tranzytowego w obozie Kigonze miał zmusić około 19 tys. osób do ucieczki. Africa CDC nie uznaje spadku liczby zgłoszeń za wystarczający dowód opanowania epidemii.
Najczęstsze pytania
Ile osób zmarło w obecnej epidemii eboli w Demokratycznej Republice Konga?▼
Jak szeroko rozprzestrzeniła się epidemia?▼
Czy spadek liczby zgłaszanych przypadków oznacza wygasanie epidemii?▼
Jaki jest wskaźnik śmiertelności wśród potwierdzonych przypadków?▼
Ile osób wyzdrowiało?▼
Dlaczego kontrola epidemii jest tak trudna?▼
Słownik pojęć
- Wirus Bundibugyo
- Gatunek wirusa eboli odpowiedzialny za opisywaną epidemię; należy go odróżniać od wirusa Zair.
- Potwierdzony przypadek
- Przypadek zakażenia ujęty w oficjalnym bilansie na podstawie przyjętych kryteriów diagnostycznych, których pełnego opisu materiały nie przedstawiają.
- Strefa zdrowia
- Obszar organizacji systemu ochrony zdrowia wykorzystywany do monitorowania transmisji i prowadzenia działań przeciwepidemicznych.
- Aktywna transmisja
- Utrzymywanie się nowych zakażeń w danej strefie zdrowia.
- Lista kontaktów
- Ewidencja osób, które mogły mieć kontakt z potwierdzonym przypadkiem i powinny być objęte obserwacją.
- Wskaźnik śmiertelności przypadków
- Stosunek liczby zgonów do liczby zgłoszonych potwierdzonych przypadków; w tym bilansie wynosi 48,4 proc.
Najnowsze dane o epidemii eboli w Demokratycznej Republice Konga
| Wskaźnik | Najnowszy bilans | Poprzedni bilans z 29 września | Zmiana |
|---|---|---|---|
| Zgony | 4018 | 3982 | +36 |
| Potwierdzone przypadki | 8300 | 8224 | +76 |
| Prowincje objęte epidemią | 7 | Brak danych | Brak danych |
| Strefy zdrowia z transmisją | 63 | Brak danych | Brak danych |
| Strefy z aktywną transmisją | Około 45 | Brak danych | Brak danych |
| Ozdrowienia | 2162 według jednej z aktualizacji | Brak danych | Brak danych |
Epidemia w Kongu na tle największych ognisk eboli
Obecna epidemia w Demokratycznej Republice Konga
Epidemia w Demokratycznej Republice Konga w latach 2018–2020
Epidemia w Afryce Zachodniej w latach 2014–2016
Epidemia eboli w Kongu: najważniejsze liczby
Dane na podstawie bilansów kongijskich władz sanitarnych, Africa CDC oraz materiałów Reuters; część informacji nie została niezależnie potwierdzona.
