Epidemia eboli w DRK: już 930 ofiar i ponad 2,3 tys. zakażeń

Komentarz redakcji

Epidemia wywołana przez szczep Bundibugyo rozprzestrzenia się we wschodniej części kraju szybciej niż poprzednie fale. Pracę personelu medycznego utrudniają ataki na placówki zdrowia oraz brak zatwierdzonej szczepionki. Światowa Organizacja Zdrowia ostrzega przed utratą kontroli nad transmisją wirusa.

Najważniejsze

  • Liczba ofiar śmiertelnych epidemii Eboli w DRK wzrosła do co najmniej 930 osób przy 2344 potwierdzonych przypadkach.
  • Obecna epidemia wywołana rzadszym szczepem Bundibugyo rozwija się znacznie szybciej niż ta z lat 2018–2019 (próg 2000 zakażeń przekroczono w dwa miesiące zamiast dziesięciu).
  • Brak zatwierdzonej szczepionki lub leku na szczep Bundibugyo oraz trwające konflikty zbrojne utrudniają niesienie pomocy medycznej.
  • WHO i UNICEF alarmują o ogromnym braku funduszy na walkę z kryzysem – w budżecie pomocowym brakuje ponad 400 milionów dolarów.
  • W sąsiedniej Ugandzie udało się opanować transmisję wirusa; ostatni pacjent opuścił szpital po uzyskaniu negatywnych wyników testów.
·
2 min

Ministerstwo Zdrowia Demokratycznej Republiki Konga poinformowało o wzroście liczby ofiar epidemii eboli do co najmniej 930 osób. Dotychczas potwierdzono 2344 przypadki zachorowań.

Statystyki epidemii Eboli w DRK i Ugandzie (stan na lipiec 2026 r.)

Kraj / WskaźnikPotwierdzone przypadki zakażeńLiczba zgonówZgony personelu medycznegoPacjenci w izolacji / szpitalach
Demokratyczna Republika Konga (DRK)234493036724
Uganda2020 (brak danych)0 (ostatni wypisany)

Źródło: Ministerstwo Zdrowia DRK / WHO (stan na lipiec 2026 r.)

Pexels — Essow K
Pexels — Essow K

Ministerstwo Zdrowia Demokratycznej Republiki Konga poinformowało w poniedziałek, 20 lipca 2026 roku, o wzroście liczby ofiar śmiertelnych epidemii wirusa Ebola we wschodniej części kraju. Według stanu na sobotę, 18 lipca, odnotowano co najmniej 930 zgonów oraz 2344 potwierdzone przypadki zachorowań. W ciągu jednej doby zarejestrowano 37 nowych zgonów, natomiast 22 osoby wyzdrowiały.

Trudne warunki pracy personelu medycznego

W szpitalach i izolatoriach przebywa obecnie 724 pacjentów. Epidemia bezpośrednio uderza w personel medyczny – zakażenie doprowadziło dotychczas do śmierci co najmniej 36 pracowników ochrony zdrowia. Ich pracę dodatkowo utrudniają rządowe zaległości płacowe, które wywołały strajki lekarzy i pielęgniarek. Od oficjalnego wybuchu epidemii 15 maja 2026 roku doszło również do co najmniej 12 ataków na placówki i zespoły medyczne. Ostatni taki incydent miał miejsce 15 lipca w centrum leczenia w mieście Bunia w prowincji Ituri. Władze tłumaczą te zdarzenia nieufnością społeczną i plotkami. Opór mieszkańców wynika jednak także z nakazu rezygnacji z tradycyjnych rytuałów pogrzebowych, takich jak obmywanie ciał zmarłych.

Oficjalne statystyki prawdopodobnie nie odzwierciedlają pełnej skali kryzysu. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że aż dwie trzecie zgonów następuje w domach, poza systemem opieki zdrowotnej. Ponadto lekarze wykrywają około 80 procent nowych zakażeń poza znanymi łańcuchami transmisji, co uniemożliwia skuteczne śledzenie kontaktów chorych.

Szybki wzrost zakażeń i brak funduszy

Obecna epidemia rozwija się znacznie szybciej niż fala z lat 2018–2019. Przekroczenie progu 2 tysięcy zakażeń zajęło tym razem zaledwie dwa miesiące, podczas gdy poprzednio trwało to dziesięć miesięcy. Walkę z chorobą utrudnia brak zatwierdzonej szczepionki oraz licencjonowanego leku na szczep Bundibugyo. Dodatkową przeszkodą w niesieniu pomocy w prowincjach Ituri i Północne Kivu są walki lokalnych bojówek, w tym CODECO i ADF.

Międzynarodową akcję ratunkową ogranicza obecnie brak funduszy. WHO oraz UNICEF informują o niedoborze 400 milionów dolarów w budżecie przeznaczonym na opanowanie kryzysu. Z kolei w sąsiedniej Ugandzie, gdzie odnotowano 20 przypadków zakażeń i dwa zgony, sytuacja została już opanowana. Ostatni pacjent opuścił tamtejszy szpital po dwukrotnym uzyskaniu negatywnego wyniku testu na obecność patogenu.

Kluczowe wskaźniki epidemii Eboli w DRK

5x szybciej
Tempo rozprzestrzeniania się epidemii
Epidemia z lat 2018–2019 potrzebowała 10 miesięcy na osiągnięcie 2000 przypadków. Obecna fala osiągnęła ten próg w zaledwie 2 miesiące.
ok. 66%
Zgony poza szpitalami
Odsetek zgonów pacjentów zarażonych wirusem Ebola, które mają miejsce w domach, poza systemem ochrony zdrowia.
80%
Nieznane źródło zakażenia
Odsetek nowych zakażeń wykrywanych poza znanymi łańcuchami transmisji, co uniemożliwia śledzenie kontaktów.
400 mln USD
Luka finansowa w pomocy
Brakująca kwota w międzynarodowym budżecie pomocowym WHO i UNICEF na opanowanie kryzysu w DRK.

Źródło: WHO / UNICEF / Ministerstwo Zdrowia DRK (lipiec 2026 r.)

Słownik pojęć

Ebola (gorączka krwotoczna)
Wysoce zaraźliwa, często śmiertelna choroba wirusowa wywoływana przez ebolawirusy, przenoszona na ludzi ze zwierząt leśnych i rozprzestrzeniająca się poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi zakażonych osób lub skażonymi przedmiotami.
Szczep Bundibugyo
Jeden z pięciu znanych gatunków wirusa Ebola. Jest to rzadszy wariant patogenu, dla którego w przeciwieństwie do szczepu Zair nie opracowano dotychczas w pełni zatwierdzonej, licencjonowanej szczepionki ani leku.
Łańcuchy transmisji
Kolejne etapy przenoszenia patogenu z jednej osoby na drugą. Ustalenie łańcucha transmisji pozwala na izolację zakażonych i ich kontaktów w celu wygaszenia ogniska choroby.
CODECO
Skrót od Cooperative for Development of the Congo – luźna koalicja różnych ugrupowań zbrojnych i milicji działających w prowincji Ituri w DR Konga.
ADF
Sojusz Sił Demokratycznych (Allied Democratic Forces) – rebeliancka grupa zbrojna powiązana z Państwem Islamskim, aktywna we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga i w Ugandzie.

Najczęstsze pytania

Jak przenosi się wirus Ebola?
Choroba rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt z krwią, wymiocinami, nasieniem, kałem lub innymi płynami ustrojowymi osób zakażonych (żywych lub zmarłych). Do zakażenia może dojść również przez kontakt z zanieczyszczonymi powierzchniami i materiałami, takimi jak pościel czy odzież.
Czy istnieje szczepionka lub lek na szczep Bundibugyo?
Niestety, obecna epidemia wywołana jest przez rzadszy szczep Bundibugyo. W przeciwieństwie do popularniejszego szczepu Zair, na ten wariant nie ma jeszcze zatwierdzonej, licencjonowanej szczepionki ani dedykowanego leku. Leczenie opiera się na terapii wspomagającej i wczesnej diagnozie.
Dlaczego opanowanie epidemii w DRK jest tak trudne?
Pracę lekarzy paraliżują ataki zbrojnych bojówek (CODECO i ADF) na placówki medyczne, strajki personelu spowodowane zaległościami płacowymi rządu, a także nieufność społeczna. Mieszkańcy często odrzucają zalecenia sanitarne, sprzeciwiając się m.in. zakazowi tradycyjnych rytuałów pogrzebowych (np. obmywania ciał).
Jaka jest sytuacja w sąsiedniej Ugandzie?
Uganda zgłosiła 20 przypadków zakażenia i 2 zgony. Dzięki sprawnemu działaniu służb medycznych transmisja wirusa została tam zatrzymana. Ostatni pacjent opuścił szpital po dwukrotnym uzyskaniu negatywnego wyniku testu na obecność Eboli, rozpoczynając oficjalne odliczanie do uznania kraju za wolny od epidemii.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

WHO: ognisko eboli w DR Konga rozprzestrzenia się szybciej, niż pozwalają na to możliwości odpowiedzi

Światowa Organizacja Zdrowia poinformowała 25 maja, że epidemia eboli wywołanej szczepem Bundibugyo w DR Konga przyspiesza mimo działań służb. WHO podaje ponad 900 podejrzanych przypadków i 220 podejrzanych zgonów, a część mediów cytujących organizację wskazuje także 101 potwierdzonych zakażeń i 10 potwierdzonych zgonów.

26 maja 2026

Ebola w Afryce: bilans zgonów przekroczył tysiąc przy braku szczepionek

Według Światowej Organizacji Zdrowia to najszybciej rozprzestrzeniająca się epidemia tego wariantu w historii. Sytuację pogarszają brak zatwierdzonych szczepionek i leków oraz strajki personelu medycznego w Demokratycznej Republice Konga. Trudności potęguje dodatkowo konflikt zbrojny w prowincji Ituri.

23 lipca 2026

WHO: Rekordowe tempo rozprzestrzeniania się Eboli w DRK

Dyrektor generalny WHO ogłosił, że obecna fala zakażeń, wywołana przez szczep Bundibugyo, rozwija się znacznie szybciej niż epidemia z 2018 roku. Dotychczas odnotowano 796 zgonów, z czego większość miała miejsce w społecznościach lokalnych poza szpitalami. W lipcu rozpoczęły się testy kliniczne nowej szczepionki i metod leczenia.

17 lipca 2026

WHO bije na alarm: ten szczep eboli zabija, a broni wciąż brak

W Demokratycznej Republice Konga liczba zgonów związanych z epidemią eboli wzrosła do ok. 130–131, a liczba podejrzanych zakażeń przekroczyła 500. WHO ostrzega, że ognisko obejmuje miasta i ma wymiar transgraniczny, a dla szczepu Bundibugyo nie ma zatwierdzonej szczepionki ani swoistego leczenia.

19 maja 2026

Epidemia Ebola w DRK: Już ponad 3,5 tysiąca zakażeń szczepem Bundibugyo

Trwająca od maja 2026 roku epidemia w Demokratycznej Republice Konga to drugie pod względem wielkości i najszybciej rozprzestrzeniające się ognisko gorączki krwotocznej Ebola w historii. Sytuację na miejscu utrudniają brak zatwierdzonych leków, strajki personelu medycznego oraz trwający konflikt zbrojny. W sąsiedniej Ugandzie udało się już całkowicie wygasić powiązane ognisko choroby.

1 sierpnia 2026

Epidemia wirusa Ebola w DR Konga: ponad dwa tysiące ofiar śmiertelnych

Epidemia wywołana przez szczep Bundibugyo dotarła już do sześciu prowincji Demokratycznej Republiki Konga oraz sąsiedniej Ugandy, powodując ponad dwa tysiące zgonów. Sytuację humanitarną pogarsza trwający w regionie konflikt zbrojny oraz masowe niedożywienie mieszkańców. Na ten wariant wirusa nie ma obecnie zatwierdzonej szczepionki ani leku.

15 sierpnia 2026

StartSzukaj