Badanie z Heidelbergu wskazuje nowy mechanizm rzadkiej kardiomiopatii związanej z RBM20

Komentarz redakcji

Zespół z Uniwersyteckiego Szpitala w Heidelbergu i ośrodka Heidelberg/Mannheim DZHK podał, że nadaktywacja białka CaMKIIδ jest kluczowym mechanizmem dziedzicznej kardiomiopatii związanej z mutacjami RBM20. Wyniki opublikowano 4 maja w „Nature Cardiovascular Research”, a 20 maja przedstawiono je w komunikacie prasowym. Badanie ma charakter przedkliniczny i opiera się na modelach mysich.

Najważniejsze

  • Badanie z Heidelbergu sugeruje, że w RBM20-kardiomiopatii kluczowym mechanizmem choroby jest nadaktywacja białka CaMKIIδ, a nie samo zaburzenie splicingu.
  • W modelach mysich wyłączenie szlaku Camk2d lub jego farmakologiczne hamowanie poprawiało funkcję serca i zmniejszało ryzyko ciężkich następstw choroby.
  • Odkrycie dotyczy małej, ale klinicznie istotnej grupy pacjentów z rodzinną rozstrzeniową kardiomiopatią o ciężkim przebiegu i wysokim ryzyku arytmii.
  • To etap przedkliniczny: zastosowany inhibitor hesperadin nie jest zatwierdzonym lekiem, a skuteczność i bezpieczeństwo terapii u ludzi pozostają nieznane.
·
2 min

Badacze z Heidelbergu opisali mechanizm rzadkiej kardiomiopatii związanej z RBM20: u myszy nadaktywacja CaMKIIδ napędzała chorobę, a zablokowanie tego szlaku poprawiało czynność serca.

Pexels — DS stories
Pexels — DS stories

Naukowcy z Uniwersyteckiego Szpitala w Heidelbergu i ośrodka Heidelberg/Mannheim Niemieckiego Centrum Badań Sercowo-Naczyniowych (DZHK) poinformowali 20 maja o wynikach badania opublikowanego 4 maja w „Nature Cardiovascular Research”. Wyniki wskazują, że nadaktywacja białka CaMKIIδ/CAMK2D jest kluczowym mechanizmem dziedzicznej kardiomiopatii związanej z mutacjami RBM20. W modelach mysich wyłączenie tego szlaku lub jego farmakologiczne hamowanie poprawiało czynność serca.

Badanie dotyczyło rzadkiej, rodzinnej postaci kardiomiopatii rozstrzeniowej. Autorzy napisali, że chorobę napędza „nadaktywacja, a nie samo zaburzone splicingowanie”. To istotne rozróżnienie, ponieważ RBM20 jest genem regulującym splicing w komórkach serca. Zespół, którego pierwszym autorem jest Maarten van den Hoogenhof, wykazał, że u myszy z defektem RBM20 dochodzi nie tylko do zmian w wariantach transkryptów CAMK2D, lecz także do funkcjonalnej aktywacji tego szlaku.

Wyniki eksperymentów na myszach

W eksperymentach myszy z podwójnym wyłączeniem genów Rbm20 i Camk2d były chronione przed niewydolnością serca i nagłą śmiercią sercową. Gdy badacze ponownie wprowadzali warianty splicingowe CAMK2D, dysfunkcja serca powracała. To, zdaniem autorów, wskazuje, że głównym czynnikiem chorobotwórczym jest nadmierna aktywność CaMKIIδ.

W osobnym modelu z mutacją Rbm20-p.Arg636Gln zespół zastosował inhibitor CaMKII, hesperadynę. Po jego podaniu czynność serca u myszy poprawiła się, choć publikacja i materiały prasowe nie podają w dostępnych fragmentach liczebności prób ani skali efektu.

Znaczenie odkrycia i ograniczenia

Autorzy przypominają, że kardiomiopatia rozstrzeniowa występuje z częstością około 1 na 250 osób, a 30–50 proc. przypadków ma charakter rodzinny. Mutacje RBM20 odpowiadają za około 3 proc. rodzinnych przypadków DCM. Oznacza to, że odkrycie nie dotyczy większości pacjentów z niewydolnością serca, ale może mieć znaczenie dla niewielkiej grupy chorych z ciężkim, wcześnie ujawniającym się podtypem choroby i podwyższonym ryzykiem groźnych arytmii.

Badanie pozostaje jednak na etapie przedklinicznym. Hesperadyna jest narzędziem badawczym, a nie zarejestrowanym lekiem dla pacjentów z kardiomiopatią związaną z RBM20, i nie wiadomo, kiedy mogłyby ruszyć badania kliniczne. Praca wskazuje nowy cel terapii mechanistycznej, ale skuteczność i bezpieczeństwo takiego podejścia u ludzi trzeba dopiero potwierdzić.

Kluczowe dane liczbowe opisane w artykule

ParametrWartośćZnaczenie
Częstość rozstrzeniowej kardiomiopatii (DCM)około 1 na 250 osóbPokazuje, że DCM jako całość nie jest skrajnie rzadka.
Odsetek rodzinnych przypadków DCM30–50%Wskazuje na istotną rolę podłoża genetycznego.
Udział mutacji RBM20 w rodzinnych przypadkach DCMokoło 3%Podkreśla, że odkrycie dotyczy niewielkiej podgrupy chorych.
Data publikacji pracy w Nature Cardiovascular Research4 maja 2026Umożliwia osadzenie badania w czasie.
Data komunikatu/omówienia wyników20 maja 2026Pokazuje moment nagłośnienia wyników.

Źródło: dane przytoczone w tekście artykułu i w opisie publikacji Nature Cardiovascular Research.

Jak RBM20-kardiomiopatia prowadzi do dysfunkcji serca według nowego badania

1
Mutacja RBM20
Defekt genu regulującego splicing w komórkach serca.
2
Zmiany w CAMK2D
Dochodzi do zmian wariantów transkryptów i aktywacji szlaku.
3
Nadaktywacja CaMKIIδ
To ten etap badacze wskazują jako główny mechanizm chorobotwórczy.
4
Niewydolność serca i arytmie
Skutkiem jest cięższy fenotyp kardiomiopatii i ryzyko nagłej śmierci sercowej.
5
Hamowanie CaMKII
W modelach mysich poprawiało funkcję serca, co wskazuje potencjalny cel terapii.

Na podstawie opisu badania opublikowanego w Nature Cardiovascular Research.

Słownik pojęć

RBM20
Gen kodujący białko regulujące splicing RNA w komórkach serca; jego mutacje mogą prowadzić do ciężkiej rodzinnej kardiomiopatii.
Splicing
Proces obróbki RNA, w którym usuwane są niektóre fragmenty i składane są dojrzałe instrukcje do produkcji białek.
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM)
Choroba mięśnia sercowego, w której dochodzi do poszerzenia jam serca i osłabienia jego funkcji skurczowej.
CaMKIIδ / CAMK2D
Białko sygnałowe ważne dla pracy komórek serca; jego nadmierna aktywność może sprzyjać niewydolności serca i arytmiom.
Przedkliniczny etap badań
Faza badań prowadzona przed testami u ludzi, zwykle w modelach komórkowych lub zwierzęcych.

Najczęstsze pytania

Czy to odkrycie oznacza nowy lek dla pacjentów już teraz?
Nie. Wyniki pochodzą z badań przedklinicznych na myszach, a użyty inhibitor hesperadin nie jest zarejestrowanym lekiem dla pacjentów z RBM20-kardiomiopatią.
Kogo może dotyczyć to odkrycie?
Przede wszystkim niewielkiej grupy pacjentów z rodzinną kardiomiopatią rozstrzeniową związaną z mutacjami RBM20, często o cięższym i wcześniejszym przebiegu.
Co jest najważniejszym wnioskiem z badania?
Autorzy wskazują, że chorobę napędza głównie nadaktywacja CaMKIIδ, a nie samo zaburzenie splicingu, co otwiera drogę do bardziej przyczynowego leczenia.
Czy wyniki można odnieść do większości pacjentów z niewydolnością serca?
Nie bezpośrednio. Badanie dotyczy specyficznego, rzadkiego podtypu genetycznej kardiomiopatii, a nie całej populacji chorych z niewydolnością serca.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000
Następny artykuł

Blokowanie receptora CB1 może powstrzymać rozwój miażdżycy.

Badanie opublikowane w czasopiśmie „Nature Communications” wskazuje, że receptor CB1 na komórkach śródbłonka ułatwia transport cholesterolu LDL do ścian naczyń. Genetycznie zmodyfikowane myszy pozbawione tego receptora wykazały wyraźną redukcję blaszek miażdżycowych. Odkrycie otwiera drogę do stworzenia leków kardiologicznych działających wyłącznie obwodowo, bez wpływu na mózg.

Czytaj dalej

Powiązane artykuły

Blokowanie receptora CB1 może powstrzymać rozwój miażdżycy.

Badanie opublikowane w czasopiśmie „Nature Communications” wskazuje, że receptor CB1 na komórkach śródbłonka ułatwia transport cholesterolu LDL do ścian naczyń. Genetycznie zmodyfikowane myszy pozbawione tego receptora wykazały wyraźną redukcję blaszek miażdżycowych. Odkrycie otwiera drogę do stworzenia leków kardiologicznych działających wyłącznie obwodowo, bez wpływu na mózg.

23 lipca 2026

Münster prowadzi badania nad nowymi lekami na SM, w tym nad inhibitorami BTK

Uniwersytet w Münster i Klinika Neurologii UKM deklarują udział w około 25 badaniach rejestracyjnych dotyczących stwardnienia rozsianego. Materiał wskazuje inhibitory BTK jako jedną z rozwijanych klas leków, ale nie podaje nazw substancji, wyników badań ani harmonogramu ewentualnej rejestracji.

26 maja 2026

Naukowcy odkryli mechanizm utrudniający usuwanie cholesterolu z krwi. Na horyzoncie nowy lek

Zespół z University of California San Diego School of Medicine opisał w „Nature” mechanizm, który obniża liczbę receptorów LDL i sprzyja utrzymywaniu się wysokiego poziomu „złego” cholesterolu. W badaniach na myszach blokada katepsyny A (CTSA) stabilizowała receptory i obniżała LDL. Inhibitor CTSA przeszedł już pierwszą fazę badań klinicznych i uznano go za bezpieczny dla ludzi.

25 czerwca 2026

Czy nowo odkryte mechanizmy pasożyta malarii zrewolucjonizują terapię?

Badacze z Uniwersytetu w Heidelbergu, Harvard Medical School i Niemieckiego Centrum Badań nad Rakiem opublikowali 3 sierpnia 2026 roku dwa artykuły o biologii Plasmodium. Wyniki ukazały się w „EMBO Journal” i „Nature Communications”. Zespół opisał zarówno strukturę pomagającą w tworzeniu zakaźnych potomków pasożyta, jak i mechanizm sterujący asynchronicznym mnożeniem jego jąder komórkowych.

3 sierpnia 2026

UCLA: białko NDRG1 spowalnia gojenie mięśni, ale chroni komórki macierzyste

Badanie opublikowane 3 lipca 2026 roku w „Science” pokazuje, że starsze mysie komórki macierzyste mięśni mają 3,5 razy więcej białka NDRG1 niż młodsze. Zablokowanie tego białka poprawia naprawę uszkodzonych mięśni, lecz osłabia długoterminowe przeżycie komórek. Autorzy sugerują, że może to mieć znaczenie dla terapii starzejących się tkanek.

4 lipca 2026

Defekt autofagii w myopatii MFM6 – nowy model myszy z Bonn

27 kwietnia 2026

StartSzukaj