Badania Cambridge podważają tezę, że komety dostarczyły Ziemi cyjanowodór

Zespół kierowany przez Richarda Anslowa, badacza związanego z University of Cambridge, sprawdził w symulacjach komputerowych, czy komety mogły dostarczyć wczesnej Ziemi cyjanowodór (HCN). Z relacji na temat badania opublikowanego pod koniec października 2026 r. w „Scientific Reports” wynika, że dostarczenie użytecznej ilości tego związku było bardzo mało prawdopodobne, choć nie wykluczono pojedynczego udanego zdarzenia.

Naukowcy analizowali, czy HCN mógł przetrwać wejście komety w atmosferę oraz zderzenie z powierzchnią planety. Model uwzględniał między innymi prędkość i kąt wejścia, oddziaływanie z atmosferą, miejsce uderzenia oraz to, czy kometa uderzyła w ląd, czy w ocean.

Według relacji medialnych większość badanych scenariuszy nie prowadziła do skutecznego dostarczenia HCN. Wysoka prędkość komety mogła doprowadzić do zniszczenia związku albo jego utraty podczas przejścia przez atmosferę. Uderzenie w ocean dodatkowo zwiększało ryzyko szybkiego rozcieńczenia HCN. Ląd mógł być pod tym względem korzystniejszym miejscem, ponieważ pozwalał zachować większe stężenie związku.

Anslow opisywał łączne prawdopodobieństwo wystąpienia odpowiedniej prędkości i kąta wejścia, trafienia w odpowiednie miejsce oraz przetrwania HCN jako „jeden na milion”. Nie wiadomo jednak, czy była to formalna wartość wyliczona przez model, czy obrazowe podsumowanie wyników. Według jednej z relacji średnio tylko jedno zderzenie mogło dostarczyć znaczącą ilość HCN w ciągu ponad miliarda lat. Nie oznacza to, że dokładnie jedno takie zdarzenie na pewno zaszło.

Niektóre materiały podają, że w analizowanym bombardowaniu uczestniczyło ponad 100 tys. komet większych niż 100 metrów. Slashdot informował także, że 54 proc. symulacji nie obejmowało zderzenia, a 46 proc. przewidywało co najmniej jedną kolizję. Liczby te pochodzą jednak z relacji wtórnej i wymagają potwierdzenia w publikacji naukowej.

Badanie dotyczyło przede wszystkim HCN, a nie wszystkich związków potrzebnych do powstania życia. Eksperymenty Jennifer G. Blank z 2012 r. sugerowały, że niektóre aminokwasy mogą przetrwać warunki panujące podczas zderzenia komety i tworzyć wiązania peptydowe. To inne pytanie niż ocena częstości całego łańcucha zdarzeń prowadzących do dostarczenia HCN.

Queenie Chan z Royal Holloway University of London zwróciła uwagę, że przed wejściem w atmosferę HCN mógł przekształcić się w bardziej odporne związki. Wynik osłabia jeden z kometarnych scenariuszy, ale nie rozstrzyga, czy związki prebiotyczne mogły zostać dostarczone przez asteroidy, powstać w procesach geochemicznych lub w wyniku aktywności wulkanicznej.