Analiza skutków metforminy i testosteronu na zdrowie sercowo-naczyniowe mężczyzn po 65. roku życia

Komentarz redakcji

Naukowcy z USA i Meksyku przeanalizowali dane ponad 58 tys. mężczyzn z lat 2007–2015 i znaleźli związek między stosowaniem metforminy oraz testosteronu a mniejszą liczbą zdarzeń sercowo-naczyniowych. Efekt był wyraźniejszy w przypadku metforminy, a w części analiz testosteron nie przyniósł istotnej statystycznie korzyści.

Najważniejsze

  • W analizie 58 028 mężczyzn po 65. roku życia metformina i terapia testosteronem wiązały się z niższym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych.
  • Najsilniejszy i najbardziej spójny efekt ochronny dotyczył metforminy, zwłaszcza u mężczyzn z nowotworami hormonozależnymi.
  • W przypadku testosteronu wynik był korzystny w całej populacji, ale u mężczyzn bez nowotworu nie osiągnął istotności statystycznej.
  • Badanie ma charakter obserwacyjny, więc pokazuje związek, a nie dowód przyczynowo-skutkowy.
  • Wyniki nie zmieniają obecnych standardów leczenia i wymagają potwierdzenia w kolejnych badaniach.
·
1 min

Metformina i terapia zastępcza testosteronem mogą wiązać się z niższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych u mężczyzn po 65. roku życia.

Unsplash — Centre for Ageing Better
Unsplash — Centre for Ageing Better

Naukowcy z USA i Meksyku ustalili, że stosowanie metforminy oraz terapii zastępczej testosteronem u mężczyzn po 65. roku życia wiązało się z niższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Wnioski płyną z retrospektywnej analizy danych 58 028 pacjentów z lat 2007–2015, pochodzących z rejestru SEER i systemu Medicare.

Badacze podzielili grupę na 29 014 mężczyzn z hormonozależnymi nowotworami, takimi jak rak prostaty, jelita grubego i piersi, oraz 29 014 mężczyzn bez rozpoznania nowotworu. W analizie oceniano występowanie m.in. niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, choroby tętnic obwodowych i udaru. W całej badanej populacji hazard ratio wyniosło 0,72 dla metforminy oraz 0,82 dla terapii zastępczej testosteronem, co wskazuje na niższe ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych.

W grupie mężczyzn bez nowotworu metformina również była związana z niższym ryzykiem, a HR wyniosło 0,72. Dla testosteronu wynik wyniósł 0,87, ale nie był statystycznie istotny. Inaczej wyglądały wyniki u mężczyzn z nowotworami hormonozależnymi: tam metformina osiągnęła HR 0,67, a terapia testosteronem HR 0,64. Autorzy badania podkreślili, że ochronny związek był wyraźniejszy w przypadku metforminy.

Choroby sercowo-naczyniowe pozostają główną przyczyną zgonów na świecie. U starszych mężczyzn z nowotworami hormonozależnymi ryzyko może dodatkowo rosnąć z powodu cukrzycy, zaburzeń metabolicznych i niedoboru testosteronu. Z tego powodu leczenie tych współistniejących problemów ma znaczenie praktyczne, zwłaszcza w populacji, która często wymaga jednoczesnej opieki onkologicznej, internistycznej i kardiologicznej.

Autorzy zaznaczyli, że badanie ma ograniczenia typowe dla analiz obserwacyjnych. Nie podano szczegółowych informacji o stanie zdrowia pacjentów przed rozpoczęciem terapii, dlatego wyniku nie można traktować jako dowodu przyczynowo-skutkowego. Brakuje też danych o możliwych działaniach niepożądanych metforminy i testosteronu.

W praktyce wyniki mogą zachęcić do dalszych badań nad tym, czy metformina i terapia testosteronem mogą wspierać profilaktykę sercowo-naczyniową u wybranych starszych pacjentów. Na tym etapie nie zmieniają jednak standardów leczenia i wymagają potwierdzenia w kolejnych, lepiej kontrolowanych badaniach.

Najważniejsze wyniki analizy 58 028 starszych mężczyzn

Podgrupa / porównanieMetformina (HR)Terapia testosteronem (HR)Interpretacja
Cała badana populacja0,720,82Niższe ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych
Mężczyźni bez nowotworu0,720,87Dla testosteronu wynik nie był statystycznie istotny
Mężczyźni z nowotworami hormonozależnymi0,670,64Najsilniejszy efekt ochronny w tej grupie

Na podstawie retrospektywnej analizy danych SEER i Medicare (2007-2015).

Jak interpretować wyniki badania?

1. Zebrano dane
Pacjenci po 65. roku życia z rejestru SEER i Medicare.
2. Podzielono grupy
Mężczyźni z nowotworami hormonozależnymi oraz bez rozpoznania nowotworu.
3. Oceniano zdarzenia
Niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i udar.
4. Wynik
Metformina i testosteron wiązały się z niższym ryzykiem sercowo-naczyniowym.
5. Ograniczenie
Asocjacja nie oznacza związku przyczynowo-skutkowego.

Na podstawie opisu badania w artykule.

Słownik pojęć

Hazard ratio (HR)
Wskaźnik porównujący częstość występowania zdarzeń w dwóch grupach; wartość poniżej 1 sugeruje niższe ryzyko w grupie badanej.
Retrospektywna analiza
Badanie analizujące dane zebrane wcześniej, bez interwencji badaczy.
SEER
Amerykański rejestr nowotworów (Surveillance, Epidemiology, and End Results), wykorzystywany do badań populacyjnych.
Medicare
Amerykański publiczny system ubezpieczenia zdrowotnego obejmujący m.in. osoby starsze.
Nowotwory hormonozależne
Nowotwory, których wzrost lub przebieg zależy od hormonów, np. rak prostaty.
Terapia zastępcza testosteronem
Leczenie mające uzupełnić niedobór testosteronu.

Najczęstsze pytania

Czy metformina i testosteron powinny być stosowane u wszystkich starszych mężczyzn w celu ochrony serca?
Nie. To badanie ma charakter obserwacyjny i nie zmienia obecnych standardów leczenia. Nie można na jego podstawie zalecać tych terapii wyłącznie w celu profilaktyki sercowo-naczyniowej.
Która z badanych terapii wyglądała korzystniej?
Autorzy wskazali, że ochronny związek był wyraźniejszy w przypadku metforminy niż testosteronu.
Czy wynik dla testosteronu był taki sam u wszystkich mężczyzn?
Nie. U mężczyzn bez nowotworu wynik nie był statystycznie istotny, natomiast w grupie z nowotworami hormonozależnymi był bardziej korzystny.
Czy to dowód, że metformina lub testosteron zapobiegają zawałowi lub udarowi?
Nie. Badanie pokazuje jedynie związek statystyczny, a nie przyczynowość. Potrzebne są dalsze, lepiej kontrolowane badania.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000
Następny artykuł

Cukrzyca, otyłość, nadciśnienie – czynniki ryzyka najbardziej złośliwej postaci raka prostaty

Amerykańscy badacze przeanalizowali 25 badań kohortowych obejmujących łącznie 974 743 mężczyzn i stwierdzili, że cukrzyca, otyłość i nadciśnienie zwiększają ryzyko rozwoju agresywnego raka prostaty. Skala wzrostu ryzyka jest niewielka do umiarkowanej, ale dotyczy najbardziej złośliwych postaci nowotworu, definiowanych m.in. przez przerzuty i wysoki wynik w skali Gleasona. Autorzy sugerują, że dobra kontrola chorób sercowo‑metabolicznych może mieć znaczenie także w profilaktyce tych zaawansowanych form raka prostaty, choć dane pozostają obserwacyjne.

Czytaj dalej

Powiązane artykuły

Cukrzyca, otyłość, nadciśnienie – czynniki ryzyka najbardziej złośliwej postaci raka prostaty

Metaanaliza prawie miliona mężczyzn wskazuje, że cukrzyca, otyłość i nadciśnienie wiążą się z wyższym ryzykiem agresywnego raka prostaty.

deutschesgesundheitsportal.de
medwiss.de
11 maj

Metaanaliza: metformina o 40 procent obniża ryzyko hospitalizacji i zgonu z powodu COVID-19

Stosowanie metforminy u pacjentów z COVID-19 wiąże się z 40-procentową redukcją ryzyka hospitalizacji, wizyt na szpitalnych oddziałach ratunkowych lub zgonu. Takie wnioski płyną z metaanalizy opublikowanej 6 czerwca 2026 roku.

deutschesgesundheitsportal.de
medwiss.de
+4
21 lip

Czy najpopularniejszy lek na cukrzycę działa tam, gdzie się go nie spodziewamy?

Badanie z Northwestern sugeruje, że metformina obniża glikemię głównie poprzez działanie w jelicie, a nie w wątrobie.

knowridge.com
scienceblog.com
+6
13 maj

Terapia testosteronem rozwiązaniem dla zmęczonych mężczyzn?

Coraz więcej mężczyzn w Polsce interesuje się terapią testosteronem, szukając pomocy na zmęczenie, bóle głowy i spadek formy.

zdrowie.wprost.pl
nexmed.pl
+2
4 cze

Hormonoterapia po menopauzie: ryzyko sercowe rośnie wraz z wiekiem

Amerykańskie badanie wykazało, że skuteczność hormonalnej terapii zastępczej oraz ryzyko sercowo-naczyniowe u kobiet po menopauzie zależą od wieku.

deutschesgesundheitsportal.de
medwiss.de
10 cze

Metformina a rak jelita grubego: jak lek dla cukrzyków wpływa na przeżycie?

Metformina wiązała się z wyższą przeżywalnością pacjentów z rakiem jelita grubego, zwłaszcza u osób z cukrzycą, wynika z metaanalizy 31 badań opublikowanej 7 lipca 2026 r.

medwiss.de
deutschesgesundheitsportal.de
+1
8 lip
StartSzukaj