Najważniejsze
- •Badanie z Zurychu obejmowało 19 pacjentów z depresją oporną na leczenie; po psylocybinie średni wynik w skali MADRS spadł z około 31 do 20 punktów.
- •Poprawę uzyskało tylko około jedna trzecia uczestników, co pokazuje, że odpowiedź na terapię była nierówna i daleka od pewnej u każdego chorego.
- •Psylocybina była podawana w dawkach 20–35 mg, a leczenie odbywało się w warunkach zbliżonych do codziennej praktyki klinicznej, nie w idealnie kontrolowanym badaniu.
- •Wyniki studzą entuzjazm wobec psylocybiny: lek może pomagać części pacjentów, ale potrzebne są większe i lepiej kontrolowane badania, by ocenić trwałość oraz powtarzalność efektu.
- •Różnica między badaniami klinicznymi a praktyką real-world sugeruje, że skuteczność psylocybiny w psychiatrii może być bardziej ograniczona niż wcześniej oczekiwano.
Badanie psychiatrów z Zurychu wykazało, że psylocybina pomogła części z 19 pacjentów z depresją oporną na leczenie, ale poprawa dotyczyła tylko około jednej trzeciej grupy.
Psychiatrzy z Uniwersytetu w Zurychu opisali wyniki badania nad psylocybiną u 19 pacjentów z depresją oporną na leczenie. Artykuł opublikowano 28 czerwca 2026 roku. Zespół ocenił, że lek obniżył nasilenie objawów, ale znaczącą poprawę uzyskało tylko około jedna trzecia uczestników.
Badacze sprawdzili zmiany w skali MADRS, która służy do oceny ciężkości depresji. Średni wynik spadł z około 31 do 20 punktów po leczeniu. Psylocybina była podawana w dawkach od 20 do 35 mg. Według briefu redakcyjnego u części pacjentów poprawa była wyraźna, ale nie wszyscy zareagowali na terapię w podobnym stopniu.
Badanie objęło niewielką grupę osób, które wcześniej nie poprawiły się po standardowym leczeniu. To ważne, ponieważ depresja oporna na leczenie należy do najtrudniejszych postaci zaburzeń depresyjnych i często pozostawia lekarzom niewiele skutecznych opcji. Wyniki z Zurychu pokazują jednak, że nawet w realnych warunkach klinicznych psylocybina nie działa równie silnie u wszystkich pacjentów.
Psylocybina to związek psychoaktywny występujący w niektórych grzybach. Od kilku lat badacze analizują ją jako możliwą alternatywę dla części chorych z depresją, zwłaszcza tam, gdzie klasyczne leki i psychoterapia nie przynoszą wystarczającego efektu. Wcześniejsze publikacje wzbudzały duże zainteresowanie, ponieważ wyniki kontrolowanych badań bywały bardziej optymistyczne niż w codziennej praktyce.
Ten kontrast ma znaczenie, ponieważ warunki badań klinicznych są zwykle ściśle nadzorowane, a pacjenci otrzymują intensywne wsparcie. W praktyce szpitalnej takie warunki nie zawsze da się odtworzyć. Zurychskie dane sugerują więc, że rzeczywisty efekt może być bardziej ograniczony niż w najlepiej zaprojektowanych próbach.
Na obecnym etapie badanie nie rozstrzyga, czy psylocybina stanie się standardową terapią depresji opornej na leczenie. Pokazuje raczej, że substancja może pomagać części chorych, ale wymaga dalszych, większych i lepiej kontrolowanych analiz. Dla psychiatrii oznacza to kolejną przesłankę, by oceniać psylocybinę nie przez pryzmat entuzjazmu, lecz trwałości efektu i jego powtarzalności w realnej praktyce.
Najważniejsze dane z badania z Zurychu
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Liczba pacjentów | 19 |
| Wskazanie | depresja oporna na leczenie |
| Średni wynik MADRS przed leczeniem | około 31 punktów |
| Średni wynik MADRS po leczeniu | około 20 punktów |
| Zakres dawek psylocybiny | 20–35 mg |
| Odsetek pacjentów z wyraźną poprawą | około 1/3 |
| Data publikacji artykułu | 28 czerwca 2026 |
Na podstawie treści artykułu i opisu badania z Uniwersytetu w Zurychu.
Słownik pojęć
- Psylocybina
- Związek psychoaktywny występujący w niektórych gatunkach grzybów; w badaniach klinicznych analizowany jako potencjalna terapia depresji.
- Depresja oporna na leczenie (TRD)
- Postać depresji, w której objawy nie ustępują mimo zastosowania co najmniej kilku standardowych metod leczenia.
- MADRS
- Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale – skala używana przez klinicystów do oceny nasilenia objawów depresji.
- Real-world study
- Badanie prowadzone w warunkach codziennej praktyki klinicznej, a nie w rygorystycznie kontrolowanym eksperymencie.
- Odpowiedź na leczenie
- Wyraźna poprawa objawów po terapii; nie oznacza jeszcze całkowitego ustąpienia choroby.
- Remisja
- Stan, w którym objawy choroby są minimalne lub praktycznie nieobecne.
