Przegląd Prasy
|
Oferty Pracy
|
Video
|
Konferencje
|
Społeczność
|
Posty z X
|
Mapa Staży
|
Nauka
|
Szukam pracy

Trzy zgony i podejrzenie hantawirusa na statku MV Hondius

21 godz. temu
3 min

Najważniejsze

  • Na statku wycieczkowym MV Hondius na Atlantyku odnotowano jedno potwierdzone laboratoryjnie zakażenie hantawirusem i pięć przypadków podejrzanych, wśród których doszło do trzech zgonów pasażerów.
  • Zakażony 69‑letni obywatel Wielkiej Brytanii przebywa w stanie ciężkim, ale stabilnym na OIOM w Johannesburgu, a dwóch członków załogi z ostrymi objawami oddechowymi nadal czeka na jednoznaczną diagnozę.
  • Trasa rejsu wiodła z Ushuaia przez Antarktydę, South Georgia, Falklandy, Wyspę Świętej Heleny i Ascension do Cabo Verde, gdzie statek został zatrzymany i objęty nadzorem sanitarnym, bez zgody na zejście na ląd.
  • Hantawirusy przenoszone są głównie przez gryzonie, mogą wywoływać ciężkie zespoły chorobowe (HPS w Amerykach, HFRS w Europie i Azji), a leczenie ma charakter wyłącznie wspomagający; ogniska na statkach pasażerskich są wyjątkowo rzadkie.
  • WHO i władze kilku krajów prowadzą wspólne dochodzenie, w tym sekwencjonowanie wirusa, podkreślając brak potrzeby wprowadzania ograniczeń w podróżach, ale zapowiadając monitorowanie zdrowia uczestników rejsu ze względu na długi okres inkubacji.

Trzy osoby zmarły, a sześć jest badanych w związku z podejrzanym ogniskiem zakażeń hantawirusowych na statku MV Hondius, co analizują WHO i władze kilku państw.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by National Institute of Allergy and Infectious Diseases
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by National Institute of Allergy and Infectious Diseases
Trzy osoby zmarły, a sześć jest objętych dochodzeniem w związku z podejrzanym ogniskiem zakażeń hantawirusowych na statku wycieczkowym MV Hondius, który w marcu wyruszył z Ushuaia w Argentynie i obecnie stoi zakotwiczony w pobliżu stolicy Republiki Zielonego Przylądka, Prai. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) potwierdza jedno laboratoryjnie wykryte zakażenie hantawirusem i pięć kolejnych przypadków podejrzanych, wśród których odnotowano trzy zgony. Organizacja prowadzi wspólne dochodzenie z władzami RPA, Holandii, Cabo Verde i innych krajów. Według informacji cytowanych przez WHO i media anglojęzyczne potwierdzony przypadek dotyczy 69‑letniego obywatela Wielkiej Brytanii, przewiezionego z trasy rejsu do szpitala w Johannesburgu. Pacjent przebywa na oddziale intensywnej terapii w stanie ciężkim, lecz stabilnym. Dwóch członków załogi Hondiusa ma ostre objawy ze strony układu oddechowego i wymaga pilnej opieki, jednak u żadnego z nich nie potwierdzono dotąd laboratoryjnie zakażenia hantawirusem. Wśród zmarłych są 70‑letni obywatel Holandii, który zachorował na statku i zmarł 11 kwietnia, a jego ciało zdjęto na Wyspie Świętej Heleny 24 kwietnia, oraz 69‑letnia Holenderka, jego żona, która zasłabła po przelocie do Republiki Południowej Afryki i zmarła w szpitalu w rejonie Johannesburga. Trzecia ofiara zmarła 2 maja na pokładzie MV Hondius. CNN podaje, że to obywatel Niemiec, podczas gdy część źródeł polskich mówi ogólnie o kolejnym Europejczyku lub Holendrze. Narodowość tej osoby i bezpośrednia przyczyna śmierci nie zostały jeszcze jednoznacznie potwierdzone w oficjalnych komunikatach. Operator statku, holenderska firma Oceanwide Expeditions, informuje o około 150 pasażerach i blisko 70 członkach załogi na pokładzie. Według CNN i lokalnych mediów władze Cabo Verde odmówiły zejścia na ląd pasażerów i chorych członków załogi, powołując się na ochronę zdrowia publicznego i ograniczone zasoby medyczne. Jednocześnie kraj wysłał personel medyczny na statek, aby ocenić stan chorych i pobrać dodatkowe próbki. Rejs ekspedycyjny MV Hondius rozpoczął się około 6–7 tygodni przed ujawnieniem ogniska. Statek odwiedził rejony Antarktydy, South Georgia, Falklandów, Wyspy Świętej Heleny i Ascension, po czym obrał kurs w stronę Afryki i północnego Atlantyku. Rejs przerwano przy Cabo Verde, gdzie jednostka pozostaje pod nadzorem służb sanitarnych. Wciąż nie ma jasnego planu, kiedy i gdzie pasażerowie zejdą na ląd ani jak długo potrwają ewentualne kwarantanny. Hantawirusy to grupa wirusów przenoszonych głównie przez gryzonie, poprzez kontakt z ich moczem, kałem i śliną, zwykle w zamkniętych pomieszczeniach zanieczyszczonych odchodami. Okres inkubacji wynosi 1–8 tygodni. W Amerykach częściej wywołują hantavirus pulmonary syndrome (HPS), w Europie i Azji – hemorrhagic fever with renal syndrome (HFRS). Leczenie ma charakter wyłącznie wspomagający. Ogniska na statkach pasażerskich opisywane są bardzo rzadko, a w obecnym przypadku nie ma dotąd dowodów na transmisję z człowieka na człowieka. Laboratoria w RPA prowadzą sekwencjonowanie materiału wirusowego z potwierdzonego przypadku i od osób z podejrzeniem zakażenia. Wyniki i dokładny typ hantawirusa nie zostały jeszcze ogłoszone. WHO podkreśla, że zdarzenie dotyczy wąskiej grupy pasażerów i załogi konkretnego rejsu i nie rekomenduje ograniczeń w podróżach ani dodatkowych obostrzeń dla transportu morskiego. Kolejne komunikaty mają doprecyzować przyczynę wszystkich zgonów, wariant wirusa oraz dalsze losy statku i jego pasażerów, a służby zdrowia w krajach pochodzenia uczestników rejsu szykują się do monitorowania ewentualnych późnych zachorowań w związku z długim okresem inkubacji.

Podejrzane ognisko hantawirusa na statku MV Hondius – oś czasu wydarzeń

ok. 6–7 tygodni przed wykryciem ogniska
Start rejsu z Ushuaia
Początek ekspedycji polarnej przez Antarktydę i wyspy południowego Atlantyku.
11 kwietnia
Zgon 70‑letniego Holendra; ciało później zdjęte na Wyspie Św. Heleny.
24 kwietnia
Przekazanie ciała pierwszej ofiary na Wyspie Św. Heleny do repatriacji.
Po 24 kwietnia
Zgon 69‑letniej Holenderki w szpitalu w rejonie Johannesburga po zasłabnięciu po przelocie z RPA.
27 kwietnia
Początek objawów u 69‑letniego Brytyjczyka, później potwierdzonego jako przypadek hantawirusa (hospitalizacja w Johannesburgu).
2 maja
Trzeci zgon pasażera na pokładzie MV Hondius (obywatel Europy, prawdopodobnie Niemiec).
Początek maja
Statek zakotwiczony w pobliżu Prai (Cabo Verde), WHO ogłasza jedno potwierdzone zakażenie i pięć przypadków podejrzanych, rozpoczęcie sekwencjonowania wirusa.

Na podstawie komunikatów WHO oraz doniesień mediow międzynarodowych z początku maja 2026 r.

Dwa główne zespoły chorobowe wywoływane przez hantawirusy

Hantavirus pulmonary syndrome (HPS)
+Brak – jest to ciężka choroba wymagająca pilnej interwencji medycznej, więc „zalety” nie mają zastosowania.
Ciężka, często śmiertelna niewydolność oddechowa
Częściej występuje w Amerykach
Wymaga leczenia w warunkach intensywnej terapii
Brak swoistego leczenia przeciwwirusowego – terapia wyłącznie wspomagająca
Hemorrhagic fever with renal syndrome (HFRS)
+Brak – podobnie jak HPS, to poważna choroba wirusowa, bez bezpośrednich „korzyści” dla pacjenta.
Gorączka krwotoczna z zajęciem nerek, możliwość ostrej niewydolności nerek
Częściej występuje w Europie i Azji
Wysoka chorobowość i ryzyko powikłań narządowych
Brak swoistego leczenia, konieczność intensywnego leczenia wspomagającego

Zestawienie kluczowych przypadków medycznych związanych z ogniskiem na MV Hondius

Opis przypadkuNarodowośćWiekStatus/rezultatStatus hantawirusa
Mężczyzna, pierwszy zgon, ciało zdjęte na Wyspie Św. HelenyHolenderska70Zgon 11 kwietnia, ciało przekazane na Św. Helenie 24 kwietniaPodejrzenie – związek z ogniskiem w trakcie dochodzenia
Kobieta, żona pierwszego zmarłego, zgon w szpitalu w rejonie JohannesburgaHolenderska69Zgon po zasłabnięciu po przelocie do RPAPodejrzenie – brak jednoznacznego potwierdzenia laboratoryjnego
Pacjent w OIOM w JohannesburguBrytyjska69Stan ciężki, ale stabilnyPotwierdzony laboratoryjnie hantawirus
Trzeci zgon na pokładzie MV Hondius 2 majaEuropejska (prawdopodobnie Niemiec)Brak dokładnych danychZgon na statku, przyczyna w trakcie wyjaśnianiaPodejrzenie – brak potwierdzenia laboratoryjnego
Dwóch członków załogi z ostrymi objawami oddechowymiBrytyjska i holenderskaNie podanoWymagają pilnej opieki medycznejPodejrzenie – dotąd bez potwierdzenia laboratoryjnego

Opracowanie własne na podstawie doniesień WHO oraz relacji BBC, CNN, The Guardian, CBC i USA Today z początku maja 2026 r.

Słownik pojęć

Hantawirusy
Rodzina wirusów RNA przenoszonych głównie przez gryzonie (np. myszy, szczury), zakażających ludzi poprzez kontakt z ich moczem, kałem lub śliną, zwykle w zamkniętych pomieszczeniach zanieczyszczonych odchodami.
Hantavirus pulmonary syndrome (HPS)
Ciężki zespół chorobowy wywoływany przez hantawirusy, głównie w Amerykach, charakteryzujący się gorączką, bólami mięśni, a następnie szybko narastającą niewydolnością oddechową.
Hemorrhagic fever with renal syndrome (HFRS)
Postać zakażenia hantawirusem typowa dla Europy i Azji, przebiegająca z gorączką, zaburzeniami krzepnięcia, skazą krwotoczną oraz uszkodzeniem nerek, mogącym prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
Okres inkubacji
Czas od wniknięcia patogenu (np. wirusa) do organizmu do pojawienia się pierwszych objawów klinicznych – w przypadku hantawirusów szacowany na 1–8 tygodni.
Sekwencjonowanie wirusa
Badanie laboratoryjne polegające na odczytaniu sekwencji materiału genetycznego wirusa w celu identyfikacji jego typu, wariantu oraz ewentualnych mutacji.
Transmisja z człowieka na człowieka
Przekazywanie patogenu (np. hantawirusa) bezpośrednio między ludźmi, bez udziału wektora zwierzęcego; dla większości hantawirusów nie jest typowa i potwierdzono ją dotąd głównie dla wirusa Andes.

Najczęstsze pytania

Czy pasażerowie innych statków wycieczkowych powinni obawiać się hantawirusa po ognisku na MV Hondius?
Na obecnym etapie WHO podkreśla, że zdarzenie dotyczy wąskiej grupy pasażerów i załogi konkretnego rejsu. Nie rekomenduje się żadnych ogólnych ograniczeń w podróżowaniu ani dodatkowych obostrzeń dla transportu morskiego, choć służby zdrowia w krajach pochodzenia pasażerów będą monitorować ich stan z uwagi na długi okres inkubacji (1–8 tygodni).
Jak można zarazić się hantawirusem i czy grozi mi to w typowych warunkach podróży?
Zakażenie hantawirusem następuje głównie poprzez wdychanie aerozolu zanieczyszczonego odchodami lub moczem zakażonych gryzoni. Typowe sytuacje ryzyka to sprzątanie zamkniętych, zakurzonych pomieszczeń, magazynów czy domków letniskowych z obecnością gryzoni, a nie zwykłe korzystanie z transportu zbiorowego czy hoteli. Ogniska na statkach pasażerskich są opisywane niezwykle rzadko.
Jakie są najważniejsze objawy zakażenia hantawirusem, na które należy zwrócić uwagę po potencjalnej ekspozycji?
Początkowo pojawiają się niespecyficzne objawy grypopodobne: gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, czasem nudności, wymioty lub biegunka. W ciężkich postaciach mogą dołączać się trudności w oddychaniu (HPS) lub objawy niewydolności nerek i skazy krwotocznej (HFRS). W razie takich dolegliwości po pobycie w rejonie z występowaniem hantawirusów należy pilnie zgłosić się do lekarza i poinformować o możliwej ekspozycji na gryzonie.
Czy istnieje szczepionka lub lek na hantawirusa?
Obecnie nie ma powszechnie dostępnej, zarejestrowanej szczepionki przeciwko hantawirusom ani specyficznego leczenia przeciwwirusowego. Terapia jest wyłącznie wspomagająca i obejmuje m.in. intensywne leczenie objawowe, wsparcie oddechowe, a w HFRS także leczenie niewydolności nerek. Kluczowe jest jak najszybsze zgłoszenie się po pomoc medyczną.
Czy w tym ognisku potwierdzono transmisję hantawirusa z człowieka na człowieka?
Dotychczas nie ma dowodów na transmisję z człowieka na człowieka w związku z ogniskiem na MV Hondius. Wiadomo, że tylko jeden typ hantawirusa – wirus Andes – może przenosić się między ludźmi i występuje głównie w Chile i Argentynie. Trwające sekwencjonowanie ma odpowiedzieć na pytanie, z jakim dokładnie wariantem wirusa mamy do czynienia w tym przypadku.

Komentarze (0)

0/2000
Następny artykuł

Long COVID: 400 milionów chorych na świecie, wciąż bez jasnej diagnostyki i leczenia

1 tydzień temu
2 min

Najważniejsze

  • Long COVID dotyka około 400 milionów osób na całym świecie, a jego diagnostyka i leczenie pozostają niewystarczające.
  • Objawy long COVID mogą występować u każdego pacjenta po zakażeniu SARS-CoV-2, niezależnie od wieku i stanu zdrowia.
  • Zidentyfikowano do stu różnych symptomów long COVID, w tym przewlekłe zmęczenie, zaburzenia pamięci i bóle ciała.
  • Brak zwalidowanych biomarkerów utrudnia diagnostykę i projektowanie terapii dla pacjentów z long COVID.
  • WHO prowadzi kampanię informacyjną, aby przeciwdziałać negowaniu long COVID i jego psychologizowaniu.

Sześć lat po wybuchu pandemii COVID wciąż pozostaje słabo rozpoznaną chorobą, która dotyka ok. 2 mln osób we Francji i 400 mln na świecie.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Phuoc Nguyen
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Phuoc Nguyen
Ponad sześć lat po wybuchu pandemii long COVID pozostaje słabo rozpoznanym i niedostatecznie zbadanym schorzeniem, które według szacunków dotyka około 2 mln osób we Francji i 400 mln na całym świecie. Eksperci powiązani z francuskim programem ANRS-MIE ds. chorób zakaźnych podkreślają, że brak pełnego zrozumienia mechanizmów choroby przekłada się na opóźnioną diagnostykę i ograniczony dostęp do opieki. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), która uznała long COVID prawie sześć lat temu, prowadzi kampanię informacyjną, mającą przeciwdziałać negowaniu choroby i jej psychologizowaniu. Long COVID może wystąpić u każdego pacjenta po kontakcie z SARS-CoV-2, niezależnie od wieku, wcześniejszego stanu zdrowia czy ciężkości ostrej infekcji. Szacuje się, że dotyka około 6% populacji. Objawy utrzymują się co najmniej dwa miesiące i zwykle zaczynają się w ciągu trzech miesięcy od zakażenia. Lekarze opisują nawet do stu możliwych symptomów obejmujących układ nerwowy, krążenia i oddechowy, a także przewlekłe zmęczenie, zaburzenia koncentracji i pamięci oraz dolegliwości bólowe. WHO w swoich ośmiu kluczowych komunikatach przypomina m.in., że long COVID nie jest „lenistwem” ani skutkiem złego stanu psychicznego oraz że może dotyczyć także osób młodych i wcześniej zdrowych. Badacze odrzucają koncepcję wyłącznie psychosomatycznego podłoża choroby, wskazując na szereg zmian biologicznych. Opisywane są przewlekły stan zapalny tkanek, uszkodzenia śródbłonka i układu naczyniowego oraz dysfunkcja mitochondriów. Mireille Laforge z francuskiego Inserm zwraca uwagę na możliwą obecność utrzymujących się rezerwuarów wirusa w tkankach, choć ich dokładna rola pozostaje niejasna. Zaawansowane techniki obrazowania mogą pomagać wykrywać zajęcie narządów, ale pozostają poza zasięgiem rutynowej praktyki klinicznej. Brak zwalidowanych biomarkerów utrudnia zarówno standaryzację diagnostyki, jak i projektowanie badań terapeutycznych. Francuska agencja ANRS-MIE wskazuje, że long COVID dzieli cechy biologiczne z innymi zespołami poinfekcyjnymi, takimi jak powikłania po zakażeniu chikungunya. W prospektywnym badaniu po chikungunya 74% pacjentów zgłaszało objawy po trzech miesiącach, a 56% po sześciu miesiącach, w tym zmęczenie, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia snu i funkcji poznawczych. Podobne trudności diagnostyczne opisuje się w zespole po leczeniu boreliozy, gdzie pacjenci często czują się niezrozumiani, a standardowe badania nie odzwierciedlają ich dolegliwości. WHO zwraca uwagę, że brak leczenia przyczynowego long COVID, a pacjenci otrzymują jedynie terapię objawową. We Francji powstała ścieżka opieki dla dorosłych, a w przygotowaniu jest analogiczny dokument dla dzieci. Jednocześnie badacze i organizacje pacjenckie sygnalizują spadek finansowania projektów naukowych i polityczne wycofywanie się z tematu. Eksperci podkreślają potrzebę mobilizacji środowiska naukowego, wypracowania biomarkerów oraz lepszego przygotowania lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, aby zmniejszyć lukę między wiedzą badawczą a codzienną praktyką w rozpoznawaniu i leczeniu long COVID.

Słownik pojęć

Long COVID
Stan zdrowia, w którym pacjenci doświadczają długotrwałych objawów po przejściu infekcji wirusem SARS-CoV-2.
SARS-CoV-2
Wirus odpowiedzialny za pandemię COVID-19, który wywołuje chorobę układu oddechowego.
WHO
Światowa Organizacja Zdrowia, agencja ONZ odpowiedzialna za zdrowie publiczne.
Biomarkery
Substancje lub cechy, które mogą być mierzone i używane do oceny stanu zdrowia lub choroby.
Przewlekły stan zapalny
Długotrwała reakcja zapalna organizmu, która może prowadzić do uszkodzenia tkanek.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000
StartSzukaj