Pacjenci z chorobami jelit częściej mają zapalenie tkanek wokół korzenia zęba

Komentarz redakcji

Metaanaliza pięciu badań objęła 657 uczestników i 7142 zęby. Autorzy stwierdzili istotnie wyższe ryzyko zapalenia tkanek okołowierzchołkowych u osób z przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit, ale jakość dowodów ocenili jako niską do bardzo niskiej.

Najważniejsze

  • Metaanaliza sugeruje, że apikalna parodontitis występuje częściej u pacjentów z przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit (CED) niż u osób zdrowych.
  • W analizie uwzględniono 5 badań, 657 uczestników i 7142 zęby; częstość AP wyniosła 58 proc. na poziomie pacjenta i 7 proc. na poziomie zęba.
  • Ryzyko apikalnej parodontitis było istotnie wyższe w CED: OR 1,57 na poziomie pacjenta i OR 1,91 na poziomie zęba.
  • Autorzy podkreślają jednak niską do bardzo niskiej jakość dowodów, więc wnioski należy interpretować ostrożnie.
  • Wyniki mogą mieć znaczenie dla współpracy gastroenterologów i stomatologów oraz dla większej czujności w ocenie stanu jamy ustnej u chorych z CED.
·
1 min

Badania opublikowane 15 czerwca 2026 roku wskazują, że zapalenie tkanek okołowierzchołkowych dotyczy 58 proc. pacjentów z CED i występuje u nich częściej niż u osób zdrowych.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Ozkan Guner
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Ozkan Guner

Badania opublikowane 15 czerwca 2026 roku wskazują, że apikalna parodontitis występuje u 58 proc. pacjentów z przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit, a więc częściej niż u osób zdrowych. Wyniki pochodzą z systematycznego przeglądu i metaanalizy obejmującej pięć badań.

Analiza objęła łącznie 657 uczestników i 7142 zęby. Na poziomie pacjenta częstość apikalnej parodontitis wyniosła 58 proc., a na poziomie zęba 7 proc. Autorzy podali też, że ryzyko tej choroby było istotnie wyższe u osób z CED niż w grupie kontrolnej. Na poziomie pacjenta wzrost ryzyka wyniósł 57 proc. (OR 1,57; 95 proc. CI: 1,04–2,35; p = 0,038), a na poziomie zęba prawie się podwoił (OR 1,91; 95 proc. CI: 1,16–3,15; p = 0,011).

Zapalenie okołowierzchołkowe a CED

Apikalna parodontitis to miejscowy stan zapalny tkanek wokół wierzchołka korzenia zęba, zwykle rozwijający się w następstwie chorób miazgi. Przewlekłe zapalne choroby jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wiążą się z licznymi powikłaniami i procesami zapalnymi w całym organizmie. Związek między stanem zdrowia jamy ustnej a chorobami przewodu pokarmowego jest przedmiotem coraz większej liczby badań, ale nadal nie został dobrze wyjaśniony.

Autorzy przeglądu podkreślili jednak, że jakość dowodów ocenia się jako niską do bardzo niskiej. Oznacza to, że wyniki trzeba interpretować ostrożnie, mimo statystycznie istotnej różnicy między pacjentami z CED a zdrowymi kontrolami. W materiale nie przedstawiono danych, które pozwalałyby ocenić wpływ wieku, płci ani innych cech demograficznych na wynik analizy.

Metaanaliza sugeruje, że pacjenci z CED mogą częściej wymagać uwagi także w obszarze stomatologii, zwłaszcza jeśli mają objawy sugerujące przewlekły stan zapalny wokół korzeni zębów. Autorzy wskazali na potrzebę dalszych badań obserwacyjnych i eksperymentalnych, które pozwolą sprawdzić, czy związek ma charakter przyczynowy i jak może to wpłynąć na diagnostykę oraz leczenie pacjentów z CED.

Jak interpretować wyniki metaanalizy o CED i apikalnej parodontitis

5
Badania
Tyle prac włączono do przeglądu systematycznego i metaanalizy.
657
Uczestnicy
Łączna liczba osób objętych analizą.
7142
Zęby
Analiza uwzględniała też dane na poziomie pojedynczych zębów.
58%
Częstość AP
Odsetek pacjentów z CED, u których stwierdzono apikalną parodontitis.
OR 1,57
Ryzyko u pacjenta
Ryzyko było wyższe niż w grupie kontrolnej.
niska–bardzo niska
Jakość dowodów
Wnioski wymagają ostrożnej interpretacji.

Na podstawie danych z metaanalizy opublikowanej 15 czerwca 2026 r.

Najważniejsze dane z metaanalizy dotyczącej apikalnej parodontitis u pacjentów z CED

WskaźnikWynik
Liczba badań5
Liczba uczestników657
Liczba zębów7142
Częstość AP na poziomie pacjenta58 proc.
Częstość AP na poziomie zęba7 proc.
OR na poziomie pacjenta1,57 (95 proc. CI: 1,04–2,35; p = 0,038)
OR na poziomie zęba1,91 (95 proc. CI: 1,16–3,15; p = 0,011)
Jakość dowodówniska do bardzo niskiej

Opracowanie na podstawie opisanego systematycznego przeglądu i metaanalizy opublikowanej 15 czerwca 2026 r.

Słownik pojęć

Apikalna parodontitis
Miejscowy stan zapalny tkanek otaczających wierzchołek korzenia zęba, zwykle związany z zakażeniem lub martwicą miazgi.
CED
Przewlekłe zapalne choroby jelit, najczęściej choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
Metaanaliza
Metoda łączenia wyników kilku badań, aby uzyskać bardziej precyzyjny obraz badanego zjawiska.
OR (odds ratio)
Wskaźnik szans opisujący, jak bardzo częste jest dane zjawisko w jednej grupie względem drugiej.
95 proc. CI
Przedział ufności; pokazuje zakres, w którym z określonym prawdopodobieństwem mieści się rzeczywisty efekt.
p-value
Wartość statystyczna pomagająca ocenić, czy obserwowany wynik mógł wystąpić przypadkowo.

Najczęstsze pytania

Czym jest apikalna parodontitis?
To stan zapalny tkanek wokół wierzchołka korzenia zęba, najczęściej rozwijający się w następstwie chorób miazgi.
Czy pacjenci z CED muszą częściej chodzić do dentysty?
Wyniki metaanalizy sugerują większe ryzyko, ale dowody są niskiej jakości. W praktyce warto zachować większą czujność i regularnie kontrolować jamę ustną.
Czy ta analiza dowodzi, że CED powoduje problemy z zębami?
Nie. Badanie pokazuje związek statystyczny, ale nie potwierdza przyczynowości.
Jakie choroby zalicza się do CED?
Najczęściej chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Bakterie związane z chorobami dziąseł mogą sprzyjać uszkodzeniu zastawki aortalnej! 

Naukowcy z Chińskiej Akademii Nauk Medycznych i Peking Union Medical College poinformowali o związku między bakterią Porphyromonas gingivalis a zwapnieniem zastawki aortalnej. Wyniki zaprezentowano 13 lipca 2026 roku podczas sesji American Heart Association w Bostonie. Badanie sugeruje, że stan jamy ustnej może mieć znaczenie także dla ryzyka chorób serca.

14 lipca 2026

Media branżowe donoszą o leczeniu zapalenia przyzębia żelem ze statynami

Miejscowe stosowanie statyn w kieszonkach dziąsłowych ma hamować produkcję cytokin prozapalnych i stymulować regenerację kości. Publikacje prasowe nie zawierają jednak kluczowych danych metodologicznych ani informacji o autorach badań. W Polsce i Unii Europejskiej terapia ta wciąż nie jest standardem rynkowym.

31 lipca 2026

36,9% dorosłych Polaków odkłada leczenie stomatologiczne z braku pieniędzy

Ponad jedna trzecia dorosłych Polaków odkłada lub rezygnuje z leczenia stomatologicznego, bo nie stać ich na wizytę u dentysty. Najczęściej dotyczy to osób młodych oraz seniorów, a pacjenci rezygnują głównie z drogich procedur implantologicznych, ortodontycznych i protetycznych. Eksperci ostrzegają, że takie decyzje pogłębiają problemy zdrowotne i w dłuższej perspektywie generują wyższe koszty dla systemu ochrony zdrowia i gospodarki.

29 kwietnia 2026

Cyfrowa metoda pomiaru zmian dziąseł u dorosłych pacjentów ortodontycznych

28 kwietnia 2026

Partnerzy mieszkający razem dzielą mikrobiom jamy ustnej i jelit. Badanie wskazuje na możliwy związek z cukrzycą

Naukowcy z Uniwersytetu w Trento przebadali 430 osób z 207 gospodarstw domowych we Włoszech i na Fidżi. Wyniki sugerują, że bliski kontakt domowy sprzyja wymianie mikroorganizmów, a część z nich może wiązać się z wyższym ryzykiem cukrzycy typu 2.

17 czerwca 2026

Badanie: owoce, kawa i sałata powiązane z remisją w chorobach zapalnych jelit

W badaniu objęto 2514 pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego leczonych ambulatoryjnie we Francji i Belgii. Autorzy opisali związek między wybranymi produktami a kliniczną remisją, ale podkreślili, że z projektu przekrojowego nie da się wyciągnąć wniosków o przyczynach.

2 lipca 2026

StartSzukaj