Najważniejsze
- •Ognisko hantawirusa Andes na statku MV Hondius objęło 11 przypadków (8 potwierdzonych, 2 prawdopodobne, 1 niejednoznaczny) i 3 zgony wśród pasażerów i załogi – to pierwsze znane ognisko tego wirusa na statku wycieczkowym.
- •Francuska pasażerka jest w stanie krytycznym z najcięższą postacią zespołu płucno-sercowego (HPS) i wymaga leczenia ECMO (pozaustrojowe utlenowanie krwi) w paryskim szpitalu Bichat.
- •WHO i ECDC oceniają ryzyko dla ogólnej populacji jako bardzo niskie – transmisja międzyludzka hantawirusa Andes jest rzadka i wymaga bliskiego, przedłużonego kontaktu.
- •Statek wypłynął 1 kwietnia z Ushuaia (Argentyna); najbardziej prawdopodobnym źródłem zakażenia jest wycieczka ornitologiczna na wysypisko śmieci z dzikimi gryzoniami – śledztwo w Argentynie ma to zweryfikować.
- •Zalecany jest 42-dniowy nadzór nad osobami narażonymi; od 13 maja nie odnotowano nowych przypadków ani zgonów, a służby spodziewają się jedynie pojedynczych zachorowań wśród kontaktów.
Francuska pasażerka MV Hondius jest w stanie krytycznym, a ognisko hantawirusa Andes po rejsie obejmuje 11 przypadków i 3 zgony, uruchamiając kwarantanny oraz śledztwa w kilku krajach.
Francuska pasażerka statku wycieczkowego MV Hondius zakażona hantawirusem Andes przebywa w stanie krytycznym w paryskim szpitalu, a ognisko choroby związane z rejsem obejmuje 11 przypadków i 3 zgony, co uruchomiło kwarantanny i śledztwa epidemiologiczne w kilku krajach. WHO i ECDC podkreślają, że to pierwsze znane ognisko hantawirusa na statku wycieczkowym, ale jak dotąd nie ma sygnałów szerszej epidemii poza grupą narażonych osób.
Rosnąca liczba przypadków po rejsie MV Hondius
Według aktualnej oceny ECDC z 13 maja wśród 11 zgłoszonych chorych jest osiem przypadków potwierdzonych, dwa prawdopodobne i jeden o wyniku „niejednoznacznym”. WHO i cytowane agencje informacyjne operują zbiorczą formułą „11 przypadków, 3 zgony”, nie podając szczegółowej klasyfikacji. Od 13 maja nie odnotowano nowych przypadków ani zgonów powiązanych z rejsem.
Trzy dotychczasowe ofiary śmiertelne to holenderski pasażer, który zmarł na pokładzie w połowie kwietnia, jego żona, która zmarła 26 kwietnia w szpitalu w Johannesburgu, oraz niemiecka pasażerka z potwierdzonym zakażeniem. WHO i ECDC zaliczają wszystkie trzy zgony do ogniska na MV Hondius. Francuska pacjentka w Paryżu ma najcięższą postać zespołu płucnego HPS i jest leczona z użyciem ECMO, czyli pozaustrojowego utlenowania krwi.
Kolejny ciężki przypadek dotyczy hiszpańskiego pasażera hospitalizowanego w szpitalu wojskowym Gómez Ulla w Madrycie. U mężczyzny 11 maja stwierdzono wstępnie dodatni wynik testu, a władze określają go jako „provisional positive”. W Holandii, po nieprawidłowym obchodzeniu się z próbkami pacjenta w Radboud UMC w Nijmegen, 12 pracowników objęto sześciotygodniową kwarantanną, choć szpital ocenił ryzyko zakażenia jako niskie. Jednocześnie do holenderskich placówek trafiło kilku pasażerów ewakuowanych medycznie z Teneryfy.
MV Hondius wypłynął 1 kwietnia z Ushuaia w Argentynie na rejs w rejon Antarktydy i południowego Atlantyku. Po pierwszym zgonie w połowie kwietnia około 30 pasażerów zeszło wcześniej na wyspie Święta Helena. Pierwszy laboratoryjnie potwierdzony przypadek hantawirusa Andes zidentyfikowano 2 maja i tego samego dnia zgłoszono klaster ciężkich zachorowań do ECDC. 10 maja statek dopłynął do Teneryfy, gdzie w ciągu dwóch dni ewakuowano łącznie 94 pasażerów i część załogi, a 11 maja jednostka obrała kurs na Niderlandy, gdzie ma przejść dezynfekcję.
Prawdopodobne źródło zakażenia i ryzyko dla populacji
WHO i ECDC wskazują Argentynę jako najbardziej prawdopodobne miejsce pierwotnej ekspozycji części pasażerów, w tym holenderskiej pary, która brała udział w wycieczce ornitologicznej na wysypisko śmieci z obecnością dzikich gryzoni. Punkt źródłowy zakażenia pozostaje jednak niepotwierdzony, a wstępne hipotezy ma zweryfikować zespół ekspertów wysyłany przez argentyńskie ministerstwo zdrowia. Równolegle służby w Europie i USA prowadzą dochodzenia epidemiologiczne wśród pasażerów i ich bliskich kontaktów.
Hantawirus Andes jest endemiczny w Argentynie i Chile i wywołuje ciężki zespół płucno‑sercowy o śmiertelności rzędu 30–40 procent. Zakażenia występują głównie po kontakcie z wydalinami zakażonych gryzoni, a transmisja między ludźmi, choć możliwa, jest rzadka i wymaga bliskiego, przedłużonego kontaktu z chorym. WHO i ECDC zalecają 42‑dniowy nadzór nad osobami narażonymi, co odzwierciedla górną granicę opisywanego okresu inkubacji.
W najbliższych tygodniach służby zdrowia spodziewają się pojedynczych nowych zachorowań wśród osób, które przebywały na statku lub miały kontakt z pasażerami, ale międzynarodowe instytucje utrzymują ocenę ryzyka dla populacji ogólnej jako niską. Wyniki śledztwa w Argentynie i doświadczenia z tego ogniska mogą przełożyć się na nowe wytyczne dotyczące bezpieczeństwa epidemiologicznego rejsów w regionach endemicznych dla zoonoz oraz na dodatkowe wymogi sanitarne dla armatorów.
Charakterystyka ogniska hantawirusa Andes związanego z rejsem MV Hondius (stan na 13 maja 2026)
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Liczba wszystkich przypadków | 11 |
| Przypadki potwierdzone | 8 |
| Przypadki prawdopodobne | 2 |
| Przypadki o wyniku niejednoznacznym | 1 |
| Zgony | 3 |
| Przybliżona śmiertelność w ognisku | 27% |
| Szacowana śmiertelność HPS w literaturze | 30–40% |
| Okres nadzoru nad osobami narażonymi | 42 dni |
Na podstawie komunikatu ECDC z 13 maja 2026 r. oraz opisu klinicznego HPS w literaturze (m.in. CDC, WHO).
Przebieg ogniska hantawirusa Andes na statku MV Hondius
Opracowanie własne na podstawie komunikatów WHO, ECDC oraz relacji mediów międzynarodowych.
Najczęstsze pytania
Czym jest hantawirus Andes i jak różni się od innych hantawirusów?▼
Jakie są typowe objawy zakażenia hantawirusem Andes?▼
Czy ognisko na MV Hondius może przerodzić się w globalną epidemię lub pandemię?▼
Na czym polega 42‑dniowy nadzór nad osobami narażonymi?▼
Jakie wnioski dla bezpieczeństwa rejsów wyciąga się z tego ogniska?▼
Słownik pojęć
- Hantawirus Andes (ANDV)
- Szczep hantawirusa występujący głównie w Argentynie i Chile, przenoszony przez dzikie gryzonie. Może wywoływać ciężki zespół płucno‑sercowy (HPS) i, w odróżnieniu od większości hantawirusów, sporadycznie przenosić się między ludźmi.
- Zespół płucno‑sercowy HPS
- Ciężka postać zakażenia hantawirusami, w której dochodzi do uszkodzenia naczyń włosowatych w płucach, obrzęku płuc oraz niewydolności krążenia. Charakteryzuje się wysoką śmiertelnością (30–40%) i wymaga leczenia w intensywnej terapii.
- ECMO (pozaustrojowe utlenowanie krwi)
- Zaawansowana metoda wspomagania krążenia i oddychania, w której krew pacjenta jest pompowana poza organizm do urządzenia natleniającego, a następnie zwracana do układu krążenia. Stosowana w skrajnej niewydolności oddechowej lub krążeniowo‑oddechowej.
- Ognisko epidemiczne
- Skupisko zachorowań na daną chorobę zakaźną powiązanych miejscem i czasem, przewyższające spodziewaną liczbę przypadków. W tym przypadku ognisko jest ograniczone do pasażerów i załogi statku MV Hondius oraz ich bliskich kontaktów.
- Okres inkubacji
- Czas od wniknięcia patogenu do organizmu do pojawienia się pierwszych objawów choroby. Dla hantawirusa Andes opisywany jest maksymalny okres inkubacji sięgający około 42 dni.
- Kwarantanna
- Czasowe odosobnienie zdrowych osób, które mogły mieć kontakt z czynnikiem zakaźnym, w celu zapobiegania ewentualnemu dalszemu szerzeniu się choroby. W ognisku MV Hondius okres kwarantanny ustalano w oparciu o 42‑dniowy okres nadzoru.
