Najważniejsze
- •Liczba skarg pacjentów na lekarzy i placówki medyczne w Polsce rośnie, a NIL wiąże to z przeciążeniem, brakami kadrowymi i presją finansową.
- •W ciągu ostatnich 10 lat liczba skarg miała się podwoić; część spraw kończy się wnioskiem o ukaranie, a w ok. 80 proc. postępowań sądy lekarskie orzekają karę.
- •Wzrost zgłoszeń nie jest równomierny regionalnie — najwięcej nowych skarg odnotowano m.in. w Gdańsku, Łodzi i Płocku, a spadek w Częstochowie.
- •Najczęstsze zarzuty dotyczą odmowy przyjęć, problemów z rejestracją, braku należytej staranności i błędów diagnostycznych.
- •Kryzys skarg wpisuje się w szerszy niedobór lekarzy w Polsce: na 1000 mieszkańców przypada 2,5 lekarza, co zwiększa presję na personel i ryzyko konfliktów z pacjentami.
W Polsce rośnie liczba skarg na lekarzy i placówki medyczne, a Naczelna Izba Lekarska wiąże ten wzrost z przemęczeniem personelu i brakami kadrowymi.
How productive emergency physicians work: a qualitative interview study of clinical workflow in the emergency department.
Scandinavian journal of trauma, resuscitation and emergency medicine

W Polsce rośnie liczba skarg składanych przez pacjentów na lekarzy i placówki medyczne. Naczelna Izba Lekarska ocenia, że wzrost ten wiąże się z przeciążeniem personelu, brakami kadrowymi i presją finansową, które wpływają na jakość opieki.
Prezes NIL, dr Łukasz Jankowski, powiedział, że w ciągu ostatnich 10 lat liczba skarg podwoiła się. Jak wskazał, pacjenci coraz częściej reagują na problemy systemowe, a nie tylko na pojedyncze błędy medyczne. W części spraw skargi okazują się bezzasadne, ale część kończy się wnioskiem o ukaranie. Według Jankowskiego sądy lekarskie wymierzają karę w około 80 proc. takich postępowań.
Dane z okręgowych izb lekarskich pokazują, że wzrost zgłoszeń nie jest równomierny w całym kraju. Najwięcej nowych skarg odnotowano m.in. w Gdańsku, Łodzi i Płocku, a spadek liczby zgłoszeń pojawił się w Częstochowie. Izby lekarskie wskazują też, że od lat powtarza się podobny katalog zastrzeżeń. Maciej Skwarna z Beskidzkiej Izby Lekarskiej wymienił odmowy przyjęć i problemy z rejestracją. Ewa Polit z biura rzecznika w Koszalinie oraz Justyna Kowalewska z Okręgowej Izby Lekarskiej w Łodzi zwróciły uwagę na zarzuty o brak należytej staranności i błędy diagnostyczne.
Najwięcej zastrzeżeń budzi praca internistów, psychiatrów i stomatologów. Rzecznicy izb lekarskich podkreślają, że nie mają prawa karać placówek medycznych. Mogą kierować potwierdzone sprawy przeciwko lekarzom do sądów lekarskich, a część sporów udaje się zakończyć już na etapie mediacji.
Problem wpisuje się w szerszy kryzys kadrowy polskiej ochrony zdrowia. W Polsce na 1000 mieszkańców przypada 2,5 lekarza, czyli wyraźnie mniej niż średnio w krajach Unii Europejskiej. Przy takim obciążeniu lekarze często pracują po kilkanaście godzin dziennie, a każda kolejna luka w grafiku zwiększa presję na resztę zespołu.
Izby lekarskie nie przedstawiły w tym materiale konkretnych rozwiązań dla przeciążonych placówek. Z danych wynika jednak, że bez poprawy obsady i organizacji pracy liczba skarg może dalej rosnąć, a napięcie między pacjentami i personelem pozostanie wysokie.

Dane medyczne w pracy lekarza- stan obecny i pożądane zmiany
Najczęstsze źródła skarg i kontekst systemowy
Na podstawie informacji zawartych w artykule.
Skargi na lekarzy i wybrane dane z artykułu
| Obszar | Dane / opis |
|---|---|
| Zmiana liczby skarg w 10 lat | podwojenie |
| Odsetek postępowań zakończonych karą | około 80 proc. |
| Lekarzy na 1000 mieszkańców w Polsce | 2,5 |
| Miasta z największym wzrostem zgłoszeń | Gdańsk, Łódź, Płock |
| Miasto ze spadkiem liczby zgłoszeń | Częstochowa |
Opracowanie na podstawie treści artykułu i danych przywołanych przez NIL.
Słownik pojęć
- Naczelna Izba Lekarska (NIL)
- Samorząd zawodowy lekarzy reprezentujący środowisko lekarskie i zabierający głos w sprawach systemu ochrony zdrowia.
- Sąd lekarski
- Organ orzekający w sprawach odpowiedzialności zawodowej lekarzy.
- Mediacja
- Polubowny sposób rozwiązania sporu, prowadzony z udziałem bezstronnej osoby trzeciej.
- Braki kadrowe
- Niedobór personelu medycznego, który zwiększa obciążenie pracą pozostałych pracowników.
- Błąd diagnostyczny
- Pomyłka w rozpoznaniu choroby lub ocenie stanu pacjenta.
- Należyta staranność
- Zachowanie wymaganej ostrożności i profesjonalizmu przy udzielaniu świadczeń medycznych.
