Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda 2 maja na Jasnej Górze publicznie skrytykował rządowy plan wprowadzenia obowiązkowej edukacji zdrowotnej w szkołach od roku 2026/2027 i zaapelował do władz o szeroki dialog z rodzicami oraz Kościołami. W homilii wygłoszonej podczas uroczystości Matki Bożej Królowej Polski hierarcha zarzucił, że przedmiot wprowadzono „bez zgody rodziców”, powołując się na art. 48 Konstytucji RP. Abp Wojda stwierdził, że jako nieobowiązkowy przedmiot edukacja zdrowotna „cieszyła się zaledwie 30‑procentową frekwencją”, podczas gdy na religię ma uczęszczać „mniej więcej 70 procent uczniów”. Zaznaczył, że państwo powinno „szanować i wspierać” prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami, a nie „ograniczać” go poprzez narzucanie jednolitej wizji w „tak wrażliwej sferze jak wychowanie do zdrowia i kształtowanie relacji międzyludzkich”. Podane przez niego dane o frekwencji nie zostały dotąd potwierdzone przez MEN ani przez oficjalne statystyki. Hierarcha ocenił, że obecny program edukacji zdrowotnej, choć zawiera „wiele pozytywnych treści, zwłaszcza w zakresie ochrony dziecka przed zagrożeniami”, obejmuje także „treści bardzo problematyczne, które nie respektują należycie wartości małżeństwa i rodziny określonej i zagwarantowanej przez Konstytucję”. Nie wskazał jednak konkretnych zapisów budzących zastrzeżenia. „Negowanie rodzicom tego prawa jest pogwałceniem ich woli” – mówił, apelując jednocześnie, by „nie zabierać dzieci” z lekcji religii. W imieniu Episkopatu abp Wojda wezwał do „szerokiego i merytorycznego dialogu” między szkołą, rodziną, Kościołem katolickim oraz innymi Kościołami i związkami wyznaniowymi. Zapewnił, że Kościół kieruje się „prawdziwym dobrem uczniów”. W cytowanych materiałach nie ma informacji o ewentualnych formalnych działaniach Episkopatu wobec resortu edukacji poza publicznymi apelami. Ministerstwo Edukacji Narodowej zapowiedziało, że edukacja zdrowotna stanie się od roku szkolnego 2026/2027 osobnym, obowiązkowym przedmiotem od klasy IV szkoły podstawowej oraz przez dwa lata w szkołach ponadpodstawowych. Zgodnie z deklaracjami minister Barbary Nowackiej obowiązkowe mają być m.in. treści dotyczące bezpieczeństwa, higieny cyfrowej, odżywiania, profilaktyki uzależnień, zdrowia psychicznego, fizycznego i społecznego oraz pierwszej pomocy. Komponent dotyczący zdrowia seksualnego ma stanowić około jedną dziesiątą całości i pozostanie nieobowiązkowy; udział ucznia w tych zajęciach będzie wymagał zgody rodziców. MEN powołało zespół ekspertów do analizy podstawy programowej edukacji zdrowotnej. Na jego czele stoi Zbigniew Izdebski, a w skład zespołu weszli m.in. Antonina Kopyt, Dariusz Samborski, Aleksandra Lewandowska i Joanna Napierała. Zespół ma wskazać szczegółowe treści nieobowiązkowe. Resort zapowiada, że szczegółowe przepisy – w tym wymiar godzinowy na poszczególnych etapach edukacyjnych – zostaną opublikowane przed początkiem nowego roku szkolnego. Dotychczas edukacja zdrowotna funkcjonowała w szkołach jako przedmiot nieobowiązkowy, obejmujący zagadnienia higieny, odżywiania, profilaktyki uzależnień, zdrowia psychicznego i bezpieczeństwa. Spór o jej reformę wpisuje się w szerszą debatę o roli państwa i Kościoła w wychowaniu młodzieży, która wcześniej ogniskowała się m.in. wokół edukacji seksualnej, obecności religii w szkole i zmian w podstawie programowej. W kolejnych tygodniach kluczowe będzie opublikowanie projektów rozporządzeń MEN i ewentualne konsultacje społeczne, w których mogą zabrać głos organizacje rodziców, środowiska medyczne oraz przedstawiciele Kościołów. Od skali i sposobu tego dialogu zależy, czy konflikt wokół edukacji zdrowotnej pozostanie sporem polityczno‑światopoglądowym, czy przełoży się na konkretne korekty programu nauczania.