Przegląd Prasy
|
Oferty Pracy
|
Video
|
Konferencje
|
Społeczność
|
Posty z X
|
Mapa Staży
|
Nauka
|
Szukam pracy

Zapalenie płuc pozostaje główną zakaźną przyczyną zgonów na świecie

22 godz. temu
2 min

Najważniejsze

  • Zapalenie płuc i inne zakażenia dolnych dróg oddechowych pozostają w 2023 r. najważniejszą zakaźną przyczyną zgonów na świecie, odpowiadając za ok. 2,5 mln zgonów i 99 mln utraconych lat życia (DALY).
  • Największe obciążenie chorobą dotyczy dwóch grup wiekowych: dzieci <5 r.ż. oraz osób ≥70 r.ż., przy czym u najmłodszych obserwuje się wyraźny spadek śmiertelności w ostatniej dekadzie.
  • Pneumokok (Streptococcus pneumoniae) nadal jest głównym patogenem odpowiedzialnym za zgony z powodu zakażeń dolnych dróg oddechowych, a nowe modele GBD pozwalają dokładniej określić udział konkretnych drobnoustrojów.
  • Zapalenie płuc ma silny wymiar społeczny – najwyższe wskaźniki zgonów występują w krajach o niskich dochodach, szczególnie w Afryce Subsaharyjskiej, gdzie nakładają się ubóstwo, ograniczony dostęp do opieki i szczepień.
  • Eksperci rekomendują wzmocnienie programów szczepień, podstawowej opieki zdrowotnej i dostępu do tlenoterapii oraz podejście obejmujące całe życie (dzieci i seniorów), także w Polsce.

W 2023 r. infekcje dolnych dróg oddechowych spowodowały 2,5 mln zgonów i 99 mln utraconych lat życia, pozostając główną zakaźną przyczyną śmierci na świecie.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Jet Stouten
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Jet Stouten

Globalne obciążenie zakażeniami dolnych dróg oddechowych w 2023 r.

WskaźnikWartość
Liczba zgonów~2,5 mln
Utracone lata życia (DALY)~99 mln
Okres analizy1990–2023
Spadek śmiertelności u dzieci <5 r.ż. (2010–2023)ok. 1/3

Na podstawie opisu raportu Global Burden of Disease Study 2023 w The Lancet Infectious Diseases.

Infekcje dolnych dróg oddechowych, przede wszystkim zapalenie płuc i ostre zapalenie oskrzelików, były w 2023 roku najważniejszą zakaźną przyczyną zgonów na świecie – wynika z najnowszej analizy Global Burden of Disease 2023, opublikowanej w „The Lancet Infectious Diseases”. Według badania spowodowały one około 2,5 mln zgonów oraz blisko 99 mln utraconych lat życia, liczonych wskaźnikiem DALY. Analizę przygotował międzynarodowy zespół naukowców w ramach projektu Global Burden of Disease Study 2023, obejmującego lata 1990–2023. Wśród autorów jest m.in. prof. Mieszko Więckiewicz z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Badacze wykorzystali standardowe narzędzia GBD do modelowania przyczyn zgonów i obciążenia chorobami, uwzględniając dane z rejestrów zgonów i badań populacyjnych oraz standaryzację wieku. Raport pokazuje, że między 2010 a 2023 rokiem śmiertelność z powodu zakażeń dolnych dróg oddechowych u dzieci poniżej 5. roku życia spadła o około jedną trzecią. Jednocześnie obciążenie chorobą coraz wyraźniej koncentruje się w dwóch skrajnych grupach wieku: u małych dzieci i osób po 70. roku życia. To właśnie seniorzy notują obecnie najwyższe współczynniki zgonów z powodu tych infekcji. Autorzy przypominają, że Streptococcus pneumoniae, czyli pneumokok, pozostaje patogenem odpowiadającym za największą liczbę zgonów związanych z infekcjami dolnych dróg oddechowych. W najnowszej analizie uwzględniono 26 grup patogenów, z czego 11 modelowano po raz pierwszy. Ma to pozwolić na dokładniejsze oszacowanie udziału poszczególnych drobnoustrojów w ciężkich zakażeniach płuc i lepsze planowanie działań profilaktycznych. Wskaźnik 99 mln utraconych lat życia odnosi się do DALY (Disability-Adjusted Life Years), który łączy lata życia utracone z powodu przedwczesnej śmierci oraz lata przeżyte z niepełnosprawnością. Oznacza to sumę lat, które globalna populacja „straciła” w 2023 roku w wyniku zachorowań na zakażenia dolnych dróg oddechowych. Raport podkreśla ogromne różnice między krajami o wysokich i niskich dochodach. „Autorzy pokazują brutalną geografię nierówności. Najwyższe wskaźniki zgonów utrzymują się w krajach Afryki Subsaharyjskiej. To tam najmocniej widać, że zapalenie płuc nie jest jedynie problemem biologicznym. Jest także chorobą ubóstwa, słabego dostępu do opieki, niewystarczających programów szczepień, ograniczonej diagnostyki i zbyt późnego leczenia” – czytamy w podsumowaniach badania. Zdaniem ekspertów spadek śmiertelności wśród dzieci to w dużej mierze efekt wdrożenia szczepień przeciw pneumokokom i Haemophilus influenzae typu b, poprawy żywienia oraz lepszego dostępu do antybiotyków i tlenoterapii. Pojawiają się też nowe narzędzia, takie jak szczepionki i przeciwciała monoklonalne przeciw RSV, które mogą dalej zmniejszać liczbę ciężkich zakażeń, choć na razie są wdrażane głównie w krajach bogatszych. W komentarzu dotyczącym Polski prof. Mieszko Więckiewicz wskazuje na konieczność zmiany dotychczasowego podejścia. „Dla Polski oznacza to konieczność odejścia od modelu skoncentrowanego wyłącznie na pediatrii i przyjęcia strategii ukierunkowanej równocześnie na dzieci oraz osoby starsze. Priorytetem powinna być profilaktyka populacyjna w całym cyklu życia, a nie tylko leczenie ostrych epizodów” – podkreśla. Autorzy raportu apelują o wzmocnienie programów szczepień i podstawowej opieki zdrowotnej oraz poprawę dostępu do tlenoterapii, zwłaszcza w krajach o niskich dochodach. Zwracają uwagę, że przedstawione liczby są szacunkami epidemiologicznymi opartymi na modelowaniu i mogą być aktualizowane wraz z napływem nowych danych, a pełny wpływ nowych interwencji będzie można ocenić w kolejnych edycjach programu Global Burden of Disease.

Słownik pojęć

Zakażenia dolnych dróg oddechowych
Grupa infekcji obejmująca głównie zapalenie płuc i ostre zapalenie oskrzelików, dotycząca struktur poniżej krtani (tchawica, oskrzela, oskrzeliki, pęcherzyki płucne).
DALY (Disability-Adjusted Life Years)
Wskaźnik łączący lata życia utracone z powodu przedwczesnej śmierci i lata przeżyte w niepełnosprawności; odzwierciedla całkowite obciążenie chorobą w populacji.
Global Burden of Disease (GBD)
Międzynarodowy projekt badawczy oceniający częstość, śmiertelność i obciążenie różnymi chorobami i urazami na świecie w ujednolicony, porównywalny sposób.
Streptococcus pneumoniae (pneumokok)
Bakteria będąca jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i sepsy; istnieją skuteczne szczepionki przeciwko najważniejszym serotypom pneumokoka.
RSV (Respiratory Syncytial Virus)
Wirus oddechowy, częsta przyczyna zapalenia oskrzelików i zapalenia płuc, szczególnie u niemowląt, małych dzieci oraz osób starszych i z obniżoną odpornością.
Przeciwciała monoklonalne
Syntetyczne lub półsyntetyczne przeciwciała ukierunkowane na określony cel (np. wirusa RSV), stosowane m.in. w profilaktyce ciężkich zakażeń u osób wysokiego ryzyka.

Komentarze (0)

0/2000
Następny artykuł

Long COVID: 400 milionów chorych na świecie, wciąż bez jasnej diagnostyki i leczenia

1 tydzień temu
2 min

Najważniejsze

  • Long COVID dotyka około 400 milionów osób na całym świecie, a jego diagnostyka i leczenie pozostają niewystarczające.
  • Objawy long COVID mogą występować u każdego pacjenta po zakażeniu SARS-CoV-2, niezależnie od wieku i stanu zdrowia.
  • Zidentyfikowano do stu różnych symptomów long COVID, w tym przewlekłe zmęczenie, zaburzenia pamięci i bóle ciała.
  • Brak zwalidowanych biomarkerów utrudnia diagnostykę i projektowanie terapii dla pacjentów z long COVID.
  • WHO prowadzi kampanię informacyjną, aby przeciwdziałać negowaniu long COVID i jego psychologizowaniu.

Sześć lat po wybuchu pandemii COVID wciąż pozostaje słabo rozpoznaną chorobą, która dotyka ok. 2 mln osób we Francji i 400 mln na świecie.

Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Phuoc Nguyen
Źródło zdjęcia: unsplash.com - by Phuoc Nguyen
Ponad sześć lat po wybuchu pandemii long COVID pozostaje słabo rozpoznanym i niedostatecznie zbadanym schorzeniem, które według szacunków dotyka około 2 mln osób we Francji i 400 mln na całym świecie. Eksperci powiązani z francuskim programem ANRS-MIE ds. chorób zakaźnych podkreślają, że brak pełnego zrozumienia mechanizmów choroby przekłada się na opóźnioną diagnostykę i ograniczony dostęp do opieki. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), która uznała long COVID prawie sześć lat temu, prowadzi kampanię informacyjną, mającą przeciwdziałać negowaniu choroby i jej psychologizowaniu. Long COVID może wystąpić u każdego pacjenta po kontakcie z SARS-CoV-2, niezależnie od wieku, wcześniejszego stanu zdrowia czy ciężkości ostrej infekcji. Szacuje się, że dotyka około 6% populacji. Objawy utrzymują się co najmniej dwa miesiące i zwykle zaczynają się w ciągu trzech miesięcy od zakażenia. Lekarze opisują nawet do stu możliwych symptomów obejmujących układ nerwowy, krążenia i oddechowy, a także przewlekłe zmęczenie, zaburzenia koncentracji i pamięci oraz dolegliwości bólowe. WHO w swoich ośmiu kluczowych komunikatach przypomina m.in., że long COVID nie jest „lenistwem” ani skutkiem złego stanu psychicznego oraz że może dotyczyć także osób młodych i wcześniej zdrowych. Badacze odrzucają koncepcję wyłącznie psychosomatycznego podłoża choroby, wskazując na szereg zmian biologicznych. Opisywane są przewlekły stan zapalny tkanek, uszkodzenia śródbłonka i układu naczyniowego oraz dysfunkcja mitochondriów. Mireille Laforge z francuskiego Inserm zwraca uwagę na możliwą obecność utrzymujących się rezerwuarów wirusa w tkankach, choć ich dokładna rola pozostaje niejasna. Zaawansowane techniki obrazowania mogą pomagać wykrywać zajęcie narządów, ale pozostają poza zasięgiem rutynowej praktyki klinicznej. Brak zwalidowanych biomarkerów utrudnia zarówno standaryzację diagnostyki, jak i projektowanie badań terapeutycznych. Francuska agencja ANRS-MIE wskazuje, że long COVID dzieli cechy biologiczne z innymi zespołami poinfekcyjnymi, takimi jak powikłania po zakażeniu chikungunya. W prospektywnym badaniu po chikungunya 74% pacjentów zgłaszało objawy po trzech miesiącach, a 56% po sześciu miesiącach, w tym zmęczenie, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia snu i funkcji poznawczych. Podobne trudności diagnostyczne opisuje się w zespole po leczeniu boreliozy, gdzie pacjenci często czują się niezrozumiani, a standardowe badania nie odzwierciedlają ich dolegliwości. WHO zwraca uwagę, że brak leczenia przyczynowego long COVID, a pacjenci otrzymują jedynie terapię objawową. We Francji powstała ścieżka opieki dla dorosłych, a w przygotowaniu jest analogiczny dokument dla dzieci. Jednocześnie badacze i organizacje pacjenckie sygnalizują spadek finansowania projektów naukowych i polityczne wycofywanie się z tematu. Eksperci podkreślają potrzebę mobilizacji środowiska naukowego, wypracowania biomarkerów oraz lepszego przygotowania lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, aby zmniejszyć lukę między wiedzą badawczą a codzienną praktyką w rozpoznawaniu i leczeniu long COVID.

Słownik pojęć

Long COVID
Stan zdrowia, w którym pacjenci doświadczają długotrwałych objawów po przejściu infekcji wirusem SARS-CoV-2.
SARS-CoV-2
Wirus odpowiedzialny za pandemię COVID-19, który wywołuje chorobę układu oddechowego.
WHO
Światowa Organizacja Zdrowia, agencja ONZ odpowiedzialna za zdrowie publiczne.
Biomarkery
Substancje lub cechy, które mogą być mierzone i używane do oceny stanu zdrowia lub choroby.
Przewlekły stan zapalny
Długotrwała reakcja zapalna organizmu, która może prowadzić do uszkodzenia tkanek.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000
StartSzukaj