Uniwersytet we Fryburgu rozwija projekt CLOUDIA dla stymulatorów mózgu

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne we Fryburgu i firma Precisis GmbH rozpoczęły dwuletni projekt CLOUDIA. Od września 2026 roku przedsięwzięcie finansuje program Invest BW kraju związkowego Badenia-Wirtembergia. Celem projektu jest opracowanie systemu sztucznej inteligencji, który będzie analizował długoterminowe zapisy aktywności mózgu osób z lekooporną padaczką.

Algorytmy mają wykrywać napady, rozpoznawać powtarzające się wzorce i wskazywać okresy podwyższonego ryzyka. Informacje te mają wspierać lekarzy w dostosowywaniu parametrów stymulacji elektrycznej. Projekt prowadzi zespół prof. Andreasa Schulzego-Bonhagego z Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego we Fryburgu.

Według opisu projektu implant dostarcza pacjentom impulsy elektryczne. Materiały nie podają jednak jego nazwy ani modelu, a także liczby elektrod i pełnej konfiguracji systemu. Nie wyjaśniają również, czy ciągła rejestracja aktywności mózgu jest już dopuszczona do rutynowego stosowania klinicznego, czy dopiero ma zostać opracowana i zwalidowana.

CLOUDIA ma być narzędziem wspierającym lekarzy, a nie autonomicznym systemem leczenia. Nie wiadomo, czy w przyszłości będzie jedynie przedstawiać rekomendacje, czy także automatycznie zmieniać parametry stymulacji. Prof. Schulze-Bonhage wskazuje, że stymulator może zmniejszać częstość i nasilenie napadów, ale materiały nie przedstawiają wyników badań dotyczących konkretnego urządzenia ani projektu CLOUDIA.

Lekooporna padaczka oznacza utrzymywanie się napadów mimo zastosowania co najmniej dwóch odpowiednio dobranych leków. Neurostymulacja jest opcją tylko dla części pacjentów, między innymi w sytuacji, gdy nie można skutecznie zastosować leczenia operacyjnego. Dzienniczki napadów i krótkie badania EEG mogą nie rejestrować wszystkich zdarzeń, dlatego długoterminowe zapisy mogą dostarczyć lekarzom dodatkowych danych. Materiały podają, że w Niemczech około 250 tys. osób żyje z padaczką niedostatecznie kontrolowaną za pomocą leków. Nie oznacza to jednak liczby osób kwalifikujących się do implantacji.

W projekcie nie przedstawiono jeszcze danych dotyczących liczby uczestników, skuteczności algorytmu, jego czułości i swoistości ani liczby fałszywych alarmów. Nie ma też wyników dotyczących wpływu rozwiązania na częstość napadów, bezpieczeństwo i jakość życia. Kolejne etapy obejmą opracowanie i walidację systemu oraz ocenę jego bezpieczeństwa i przydatności w podejmowaniu decyzji klinicznych. Informacje o projekcie opublikowane w trzech materiałach pochodziły z tego samego komunikatu instytucjonalnego, więc nie stanowią niezależnego potwierdzenia jego założeń.