Profilaktycznie usunęła jajniki i piersi, a i tak usłyszała wyrok raka jajnika

50‑letnia Aimee Knight z Bellevue w stanie Waszyngton, nosicielka mutacji BRCA1, po profilaktycznym usunięciu jajników w 2015 r. i obu piersi w 2016 r., została pod koniec 2025 r. – według własnej relacji – zdiagnozowana z rakiem jajnika w stadium 3a, który lekarze mieli określić jako nieuleczalny. Jak opisują brytyjskie serwisy „Mirror” i „Daily Star”, powołując się na materiał agencji Talk to the Press, rokowanie przekazane pacjentce to 2–5 lat życia. Knight twierdzi, że do decyzji o profilaktycznych zabiegach skłoniła ją silnie obciążona historia rodzinna. Jak relacjonuje, na raka jajnika zmarły jej matka Diane Erklin (w wieku 46 lat w 2000 r.), babcia i prababcia, a w 2020 r. jej siostra Colleen Erklin zmarła na raka piersi w wieku 37 lat. Po wykryciu guzka w piersi w 2015 r. badanie genetyczne miało potwierdzić u niej mutację BRCA1, co doprowadziło do decyzji o usunięciu jajników, a następnie – w marcu 2016 r. – do obustronnej profilaktycznej mastektomii. Pacjentka opisuje, że po mastektomii doszło do powikłań chirurgicznych, w tym pozostawienia metalowej zszywki i problemów z ekspanderem, a także utraty czucia w brodawkach. W 2019 r. przeszła rekonstrukcję piersi z wykorzystaniem tkanek z brzucha, po której – jak mówi – pozostały widoczne blizny i nierówności. Deklaruje, że była „zbyt medycznie straumatyzowana”, by decydować się na kolejne zabiegi korygujące, i uznała, że zrobiła wszystko, by „przerwać rodzinną klątwę raka”. Pod koniec 2025 r. Knight zauważyła narastające wzdęcie, powiększenie obwodu brzucha oraz problemy z oddawaniem moczu, które – jak sama przyznaje – początkowo wiązała z podejrzeniem wypadania pęcherza. Badania obrazowe MRI i CT miały wykazać obecność masy w obrębie prawej strony miednicy, określanej w artykułach jako „na jajniku”. Aimee relacjonuje, że lekarze poinformowali ją o raku jajnika w stadium 3a, z zajęciem węzłów chłonnych, i zasugerowali, iż podczas ooforektomii w 2015 r. mógł pozostać fragment jajnika lub komórki, które z czasem zezłośliwiały. Według przytaczanych wypowiedzi pacjentki onkolodzy mieli określić chorobę jako nieuleczalną i uprzedzić, że nawet w razie remisji, ze względu na mutację BRCA1, nowotwór prawdopodobnie powróci. Zaplanowano sześć cykli chemioterapii oraz leczenie farmakologiczne mające wydłużyć życie. „Ktoś swoją lekkomyślnością kosztował mnie życie” – mówi Aimee w rozmowie z Talk to the Press, odnosząc się do przypuszczenia o pozostawionej tkance jajnika. Cała historia Aimee Knight, w tym daty zabiegów, rodzaj i stadium nowotworu czy przypuszczalny mechanizm jego powstania, pochodzi z jej relacji opublikowanej przez agencję Talk to the Press i powielonej przez tytuły tabloidalne. Nie ma publicznie dostępnych dokumentów medycznych, komentarzy ze strony szpitala ani opinii niezależnych ekspertów, które potwierdzałyby lub weryfikowały zarzut błędu chirurgicznego. Wytyczne międzynarodowe dla nosicielek mutacji BRCA1, takie jak rekomendacje NCCN czy Society of Gynecologic Oncology, zalecają profilaktyczną obustronną salpingo‑ooforektomię zwykle między 35. a 40. rokiem życia oraz rozważenie profilaktycznej mastektomii. Badania pokazują, że taki zabieg zmniejsza ryzyko raka jajnika, jajowodu i pierwotnego raka otrzewnej o około 80–90%, ale nie eliminuje zagrożenia całkowicie. W literaturze opisywane są rzadkie przypadki nowotworów rozwijających się w resztkowej tkance jajnikowej lub w otrzewnej po usunięciu jajników. Eksperci zwracają uwagę, że niespecyficzne objawy raka jajnika oraz brak skutecznych badań przesiewowych utrudniają wczesne rozpoznanie także u kobiet po ooforektomii. Sprawa Aimee Knight może skłaniać do dyskusji o jakości technicznej zabiegów profilaktycznych, monitorowaniu pacjentek z BRCA1 i sposobie komunikowania pozostającego, choć niewielkiego, ryzyka zachorowania mimo radykalnej profilaktyki.