Ponesimod skuteczny w leczeniu stwardnienia rozsianego: pięcioletnie badanie

Komentarz redakcji

Ponesimod, doustny selektywny modulator S1P1, utrzymał korzystny profil bezpieczeństwa i skuteczności w 240-tygodniowym badaniu rozszerzonym. W analizie nie wykryto nowych sygnałów bezpieczeństwa, a część pacjentów osiągnęła brak aktywności choroby.

Najważniejsze

  • •Ponesimod wykazał utrzymaną skuteczność i akceptowalny profil bezpieczeństwa w 5-letniej obserwacji pacjentów z rzutowo-remisyjnym SM.
  • •Badanie rozszerzone fazy 3 objęło 877 uczestników i trwało 240 tygodni, a nowych sygnałów bezpieczeństwa nie stwierdzono.
  • •W całej grupie co najmniej jedno działanie niepożądane wystąpiło u 93,6 proc. pacjentów, a 8,6 proc. przerwało badanie z powodu działań ubocznych.
  • •U pacjentów stale przyjmujących ponesimod 20 mg wskaźnik ARR wyniósł 0,143, a 17,5 proc. osiągnęło brak aktywności choroby według NEDA-3.
  • •Ponesimod jest doustnym modulatorem receptora S1P1, który ogranicza migrację komórek odpornościowych i stanowi jedną z opcji leczenia obok interferonów i teriflunomidu.
·
1 min

Ponesimod wykazał długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność w pięcioletnim badaniu fazy 3 u 877 pacjentów z rzutowo-remisyjnym stwardnieniem rozsianym.

Pexels — www.kaboompics.com
Pexels — www.kaboompics.com

Ponesimod okazał się bezpieczny i skuteczny w długoterminowym leczeniu pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Takie wnioski płyną z pięcioletniego badania rozszerzonego fazy 3, które objęło 877 uczestników i trwało 240 tygodni.

W badaniu oceniano pacjentów, którzy wcześniej uczestniczyli w programie OPTIMUM. Część z nich kontynuowała ponesimod w dawce 20 mg, a część przeszła z teriflunomidu na ponesimod. W całej grupie co najmniej jedno działanie niepożądane wystąpiło u 93,6 proc. uczestników. Z powodu działań niepożądanych badanie przerwało 8,6 proc. pacjentów.

Autorzy analizy podali także dane dotyczące skuteczności leczenia. Wskaźnik rocznego nawrotu, czyli ARR, wyniósł 0,143 u pacjentów stale przyjmujących 20 mg ponesimodu. W tej samej grupie 17,5 proc. chorych nie wykazywało aktywności choroby według kryterium NEDA-3. Badacze nie stwierdzili nowych sygnałów bezpieczeństwa w trakcie pięcioletniej obserwacji.

Ponesimod jest doustnym, selektywnym modulatorem receptora S1P1. Działa poprzez ograniczanie migracji komórek odpornościowych, w tym limfocytów T i B, przez barierę krew-mózg. W terapii stwardnienia rozsianego lek ten dołącza do innych stosowanych opcji, takich jak interferony i teriflunomid.

Stwardnienie rozsiane to przewlekła choroba zapalna ośrodkowego układu nerwowego, która może prowadzić do narastającego uszkodzenia funkcji neurologicznych. W postaci rzutowo-remisyjnej celem leczenia jest ograniczenie liczby rzutów i spowolnienie postępu choroby. Wyniki pięcioletniej obserwacji ponesimodu dostarczają kolejnych danych, które mogą wspierać wybór terapii u części pacjentów.

Jeśli podobne wyniki potwierdzą się w kolejnych analizach, ponesimod może pozostać ważną opcją w długoterminowym leczeniu rzutowo-remisyjnego SM. Dla klinicystów istotne będą przede wszystkim utrzymanie skuteczności w czasie i brak nowych problemów bezpieczeństwa.

Najważniejsze wyniki pięcioletniego badania ponesimodu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym

ParametrWynik
Liczba uczestników877
Czas obserwacji240 tygodni (5 lat)
Co najmniej jedno działanie niepożądane93,6%
Przerwanie badania z powodu działań ubocznych8,6%
ARR u pacjentów stale przyjmujących ponesimod 20 mg0,143
Brak aktywności choroby według NEDA-317,5%

Na podstawie treści artykułu i wyników pięcioletniego badania rozszerzonego fazy 3.

Jak działa ponesimod w stwardnieniu rozsianym?

Podanie doustne
Lek jest stosowany w terapii doustnej.
Receptor S1P1
Ponesimod działa jako modulator receptora S1P1.
Migracja limfocytów
Ogranicza przechodzenie limfocytów T i B przez barierę krew-mózg.
Stan zapalny w OUN
Celem jest redukcja procesów zapalnych w stwardnieniu rozsianym.
Przebieg choroby
Efekt kliniczny ma wspierać kontrolę rzutowo-remisyjnego SM.

Na podstawie opisu mechanizmu działania leku w artykule.

Słownik pojęć

Stwardnienie rozsiane (SM)
Przewlekła choroba zapalna ośrodkowego układu nerwowego, prowadząca do uszkodzenia włókien nerwowych i zaburzeń neurologicznych.
Postać rzutowo-remisyjna
Typ SM, w którym okresy rzutów choroby przeplatają się z remisjami.
Ponesimod
Doustny, selektywny modulator receptora S1P1 stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnego SM.
S1P1
Receptor sfingozyno-1-fosforanowy, którego modulacja wpływa na przemieszczanie się komórek odpornościowych.
ARR
Annualized relapse rate, czyli roczny wskaźnik rzutów choroby.
NEDA-3
Kryterium braku aktywności choroby obejmujące trzy podstawowe elementy oceny aktywności SM.

Pierwsi napisali na ten temat

Komentarze (0)

0/2000

Powiązane artykuły

Wyniki metaanalizy 15 badań klinicznych leków na stwardnienie rozsiane

Sieciowa metaanaliza 15 międzynarodowych badań klinicznych z udziałem blisko 15 tysięcy pacjentów pozwoliła ocenić skuteczność doustnych leków na stwardnienie rozsiane. Siponimod uzyskał najwyższy wskaźnik skuteczności, natomiast fingolimod okazał się statystycznie najbezpieczniejszy. Analiza wykazała, że wszystkie badane substancje czynne wykazują większą skuteczność niż placebo.

30 lipca 2026

Skuteczność terapii w stwardnieniu rozsianym: Niemieckie badanie ujawnia niepokojące wnioski

W Niemczech przez 12 miesięcy obserwowano 488 pacjentów z rzutowo-remisyjnym stwardnieniem rozsianym, analizując skuteczność terapii, działania niepożądane i satysfakcję z leczenia. Badanie pokazało, że u części chorych terapia nie przynosiła oczekiwanej odpowiedzi, a zmiany leczenia wprowadzano rzadko. Autorzy zwracają uwagę, że szczególnie pomocna może być lepsza ocena objawów, takich jak zmęczenie.

11 sierpnia 2026

Nowy biomarker we krwi wskazuje na ukryty postęp stwardnienia rozsianego

Badanie opublikowane w czasopiśmie „JAMA Neurology” opiera się na analizie ponad 18 tysięcy próbek krwi. Naukowcy wykazali, że spadek stężenia białka GFAP po wdrożeniu leczenia wiąże się z niższym ryzykiem postępującej niepełnosprawności. Odkrycie to może ułatwić monitorowanie stanu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

5 sierpnia 2026

Münster prowadzi badania nad nowymi lekami na SM, w tym nad inhibitorami BTK

Uniwersytet w Münster i Klinika Neurologii UKM deklarują udział w około 25 badaniach rejestracyjnych dotyczących stwardnienia rozsianego. Materiał wskazuje inhibitory BTK jako jedną z rozwijanych klas leków, ale nie podaje nazw substancji, wyników badań ani harmonogramu ewentualnej rejestracji.

26 maja 2026

Słowackie badanie potwierdza skuteczność ocrelizumabu w leczeniu stwardnienia rozsianego

Ogólnokrajowe badanie retrospektywne objęło 499 pacjentów z rzutową postacią stwardnienia rozsianego, których leczono w latach 2019–2024. Wyniki opublikowane w czasopiśmie „Frontiers in Neurology” wskazują na wysoką skuteczność terapii w codziennej praktyce klinicznej. Średni czas obserwacji chorych wyniósł ponad dwa lata.

17 lipca 2026

FDA zatwierdziła lek Lisraya – pierwszą doustną terapię celowaną w zapaleniu skórno-mięśniowym

Decyzja regulatora opiera się na wynikach 52-tygodniowego badania klinicznego 3. fazy VALOR. Pacjenci przyjmujący nową terapię osiągnęli istotną poprawę kliniczną oraz mogli zmniejszyć dawki stosowanych steroidów. Brepocitinib działa jako podwójny inhibitor enzymów TYK2 i JAK1, jednak lek został opatrzony ostrzeżeniem przed poważnymi infekcjami i powikłaniami sercowo-naczyniowych.

31 sierpnia 2026

StartSzukaj