Magyar onkologia
2026-09-11
Zmiany w chirurgii i badaniu histopatologicznym węzłów wartowniczych u chorych na raka piersi w Szpitalu Klinicznym Komitatu Bács-Kiskun w Kecskemét – doświadczenia niemal 30 lat i 4000 operacji
[Changes in the surgery and histopathology of sentinel lymph nodes for breast cancer at the Bács-Kiskun County Teaching Hospital (Kecskemét) - Experiences of nearly 30 years and 4000 operations.].
Recenzja AI
Cel badania
Celem publikacji jest przedstawienie ewolucji metod biopsji węzła wartowniczego, wskazań do limfadenektomii pachowej oraz technik histopatologicznej oceny węzłów u chorych na raka piersi. Autorzy omawiają również przesłanki kliniczne i diagnostyczne stojące za kolejnymi zmianami postępowania.
Metoda
Jest to przegląd doświadczeń jednego ośrodka, obejmujący niemal 30 lat i około 4000 operacji, od wprowadzenia biopsji węzła wartowniczego w 1997 roku. Analizie poddano zmiany w metodach lokalizacji węzła, zakresie chirurgii pachy oraz sposobie oceny histopatologicznej, w tym wykorzystaniu immunohistochemii i cytologii odciskowej.
Wyniki
Postępowanie ewoluowało od rutynowej limfadenektomii pachowej i szerokiej diagnostyki histopatologicznej do bardziej selektywnego leczenia, ograniczającego limfadenektomię głównie do chorych z przerzutami makro-, zajęciem więcej niż dwóch węzłów lub przerzutami po leczeniu neoadjuwantowym. Wprowadzono kolejno znakowanie błękitem patentowym, radioizotopem, metodami fluorescencyjnymi i radarowymi, a także ograniczono rutynowe stosowanie immunohistochemii oraz cytologii odciskowej.
Znaczenie dla praktyki
Publikacja pokazuje, że współczesna ocena węzła wartowniczego powinna być dostosowana do obciążenia przerzutowego i leczenia neoadjuwantowego, co może ograniczać niepotrzebną limfadenektomię oraz ryzyko obrzęku limfatycznego. Dla polskiej praktyki klinicznej podkreśla znaczenie współpracy zespołu interdyscyplinarnego, standaryzacji diagnostyki oraz świadomego wyboru metod lokalizacji i oceny węzłów zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
Abstrakt oryginalny
We introduced sentinel lymph node biopsy for breast cancer in 1997. Axillary lymphadenectomy was performed routinely at the beginning, then limited to sentinel node positive cases, macrometastatic cases and ultimately, to >2 nodes or post-neoadjuvant metastatic cases. From vital blue dye only labelling, (combined) radiocolloid, fluorescent and radar localisation labelling all received their place in the staging procedure. Histopathology also changed: 1. from extensive analysis identifying as many small metastases as possible to identifying/excluding macrometastatic involvement, 2. from routine to restricted use of immunohistochemistry, 3. from routine imprint cytology identifying as many macrometastases as possible to its selective use. The review describes these changes and also points to the rationale behind them. Along practical considerations, surgical and pathological techniques may undergo further changes in the future.