JO

Journal of rehabilitation medicine

2026-09-22

Wspomagane kolarstwo u niechodzących dorosłych z mózgowym porażeniem dziecięcym: wstępna ocena efektów i wykonalności w opiece stacjonarnej

Assisted cycling in non-ambulant adults with cerebral palsy: exploratory effects and feasibility in residential care.

Poulsen Nanna S, Falkenberg Sara, Receveur Noémie, Frølich Sophia V, Hüche Larsen Helle, Vissing John

Recenzja AI

Cel badania

Celem badania była ocena wykonalności i tolerancji wspomaganego kolarstwa u niechodzących dorosłych z mózgowym porażeniem dziecięcym oraz zbadanie jego potencjalnego wpływu na ból, zaparcia, sen, funkcje motoryczne i wydolność wysiłkową.

Metoda

Czternastu dorosłych z MPD w stopniach III–V GMFCS uczestniczyło najpierw w 10-tygodniowym okresie kontrolnym, a następnie w 10 tygodniach nadzorowanego wspomaganego kolarstwa, obejmującego trzy 20-minutowe sesje tygodniowo. Oceniano m.in. objawy, wykonalność programu, wynik w skali GMFM-88 oraz czas, moc i kadencję podczas próby kolarskiej na dystansie 1 km.

Wyniki

Mediana frekwencji wyniosła 24 z 30 sesji, a podczas ćwiczeń częstość akcji serca wzrastała o medianę 25,5 uderzenia/min. Nie wykazano istotnych zmian na poziomie całej grupy, jednak u części uczestników zaobserwowano poprawę w zakresie bólu, zaparć i generowanej mocy; odnotowano dwa umiarkowane zdarzenia niepożądane wpływające na codzienne funkcjonowanie.

Znaczenie dla praktyki

Wspomagane kolarstwo może być wykonalną i na ogół dobrze tolerowaną formą aktywności dla niechodzących dorosłych z MPD, także w warunkach opieki stacjonarnej. W praktyce w Polsce warto rozważać je indywidualnie, po ocenie ryzyka, z monitorowaniem tolerancji wysiłku i objawów, pamiętając, że dotychczasowe dane nie potwierdzają jednoznacznych korzyści na poziomie grupy.

Abstrakt oryginalny

OBJECTIVE: Adults with cerebral palsy (Gross Motor Function Classification System, GMFCS, levels III-V) have severely impaired motor function, causing fatigue, pain, constipation, and sleep disturbance, reducing life quality. Whether standard exercise is feasible or beneficial in this population is unknown, as spasticity, low muscle mass, and cognitive challenges may limit participation. Unable to engage in conventional exercise, they require tailored modalities. This study investigated whether assisted cycling is feasible and could improve key symptoms. METHODS: 14 adults with cerebral palsy (GMFCS III-V) completed a 10-week control period and 10 weeks of supervised, assisted cycling (3 x 20 min/week). Assessments at baseline, post-control, and post-exercise included key symptoms, feasibility, Gross Motor Function Measure-88, and a timed 1-km cycle test (time, power output, cadence). RESULTS: Median attendance was 24/30 sessions. Heart rate increased during exercise (median 25.5 bpm). No significant group-level changes were observed, but individual improvements in pain, constipation, and power output were observed in some. Two participants experienced moderate adverse events affecting daily living. CONCLUSION: Assisted cycling is feasible and generally well tolerated in non-ambulant adults with cerebral palsy. While no group-level effects were detected, exploratory individual improvements in symptoms and cycling performance were observed in some, supporting further research on tailored exercise.

Źródło

JO

Journal of rehabilitation medicine

2026-09-22

DOI: 10.2340/jrm.v58.45792

PMID: 42768904

PubMed Pełny tekst

Autorzy (6)

Poulsen Nanna SFalkenberg SaraReceveur NoémieFrølich Sophia VHüche Larsen HelleVissing John
StartSzukaj