Medical science monitor : international medical journal of experimental and clinical research
2026-04-26
Wpływ techniki zabiegowej na wyniki kliniczne i laboratoryjne wypełnień klasy II z kompozytów żywicznych: przegląd systematyczny
Influence of Operative Techniques on Clinical and Laboratory Outcomes in Class II Resin-Based Composite Restorations: A Systematic Review.
Recenzja AI
Cel badania
Celem pracy była ocena, jak różne techniki wykonania wypełnień klasy II z kompozytów żywicznych (rodzaj systemu adhezyjnego, sposób nakładania, systemy formówek, metoda polimeryzacji) wpływają na ich trwałość i powikłania. Autorzy analizowali zarówno wyniki kliniczne, jak i laboratoryjne związane z integralnością brzeżną, nadwrażliwością pozabiegową i próchnicą wtórną.
Metoda
Przeprowadzono przegląd systematyczny baz PubMed, Cochrane Library i Embase, kwalifikując 21 badań (11 randomizowanych badań klinicznych i 10 badań in vitro). Oceniano jakość badań z użyciem narzędzia Cochrane dla RCT oraz zmodyfikowanych kryteriów CONSORT/JBI dla badań laboratoryjnych; z powodu heterogeniczności nie wykonano metaanalizy.
Wyniki
Wieloetapowe systemy adhezyjne zapewniały największe 5‑letnie przeżycie wypełnień (do 91%) i mniej próchnicy wtórnej, a technika warstwowego (inkrementalnego) nakładania zmniejszała nadwrażliwość pozabiegową i poprawiała szczelność brzeżną. Zastosowanie formówek sekcyjnych zwiększało odsetek prawidłowych punktów stycznych (76% vs 42%), a technika soft‑start polimeryzacji redukowała szerokość szczelin brzeżnych; natomiast jednowizytowe systemy samoadhezyjne i niekontrolowane „bulk‑fill” wiązały się z większą liczbą niepowodzeń i dolegliwości bólowych.
Znaczenie dla praktyki
W praktyce stomatologicznej w Polsce warto preferować wieloetapowe systemy wiążące, warstwowe nakładanie kompozytu, formówki sekcyjne i protokoły soft‑start polimeryzacji, aby ograniczyć nadwrażliwość po zabiegu i próchnicę wtórną oraz wydłużyć trwałość wypełnień klasy II. Standaryzacja tych kroków może poprawić przewidywalność zabiegów, zmniejszyć konieczność reinterwencji i ułatwić współpracę zespołu stomatologicznego (lekarz, higienistka, asystentka).
Abstrakt oryginalny
BACKGROUND Operative technique is a major determinant of the long-term success of Class II resin-based composite restorations. Variations in adhesive strategy, layering approach, matrix system, and curing protocol influence marginal integrity, polymerization stress, postoperative sensitivity, and secondary caries. Because resin-based composite placement is technique-sensitive, synthesizing evidence on how specific operative steps affect outcomes is essential. This systematic review evaluated the influence of operative techniques on the clinical and laboratory performance of Class II resin-based composite restorations. MATERIAL AND METHODS A comprehensive search of PubMed, Cochrane Library, and Embase identified 57 records. After duplicate removal and screening, 21 studies were included (11 randomized controlled trials and 10 in vitro investigations). Techniques assessed were adhesive protocols, layering strategies, matrix systems, and curing methods. Data extraction focused on restoration longevity, marginal adaptation, postoperative sensitivity, and secondary caries. Risk of bias was evaluated using the Cochrane tool for randomized trials and modified CONSORT/Joanna Briggs Institute criteria for in vitro studies. Meta-analysis was not feasible because of heterogeneity. RESULTS Multi-step adhesive approaches showed the highest 5-year survival (up to 91%) and lower secondary caries rates. Incremental layering reduced postoperative sensitivity and improved marginal adaptation. Sectional matrices produced tighter proximal contacts (76% vs 42%), while soft-start curing reduced marginal gap formation (112 µm to 45 µm). One-step adhesives and uncontrolled bulk-fill placement showed higher failure and hypersensitivity. CONCLUSIONS Multi-step adhesives, incremental layering, sectional matrices, and soft-start curing provide the most favorable outcomes and support technique standardization in clinical practice.
Źródło
Medical science monitor : international medical journal of experimental and clinical research
2026-04-26
DOI: 10.12659/MSM.951980
PMID: 42035254
PubMed Pełny tekst