AN

Annals of medicine

2026-12-01

Różnice w czasie włączania do opieki hospicyjnej i intensywności opieki u schyłku życia wśród pacjentów z chorobami nieonkologicznymi: 10-letnie badanie kohortowe oparte na szpitalu

Disparities in hospice enrollment timing and end-of-life care intensity across non-cancer diagnoses: a 10-year hospital-based cohort study.

Wang Chun-Li, Lee Lung-Chun, Hsu Chiann-Yi, Lin Chia-Yen

Recenzja AI

Cel badania

Zbadanie specyficznych dla poszczególnych rozpoznań wzorców korzystania z opieki hospicyjnej oraz intensywności opieki w terminalnym okresie życia u pacjentów z chorobami nieonkologicznymi.

Metoda

Retrospektywne badanie kohortowe obejmujące 10 lat, przeprowadzone w szpitalu trzeciego trzeciego stopnia w Tajwanie, analizujące dane dorosłych pacjentów z kwalifikującymi się do opieki hospicyjnej chorobami nieonkologicznymi, którzy zmarli lub zostali wypisani w stanie terminalnym. Oceniono miejsce zgonu oraz skumulowaną punktację intensywnej opieki (0–5) na podstawie pięciu wskaźników w ciągu ostatnich 28 dni życia.

Wyniki

Spośród 5127 zmarłych jedynie 7% objęto opieką hospicyjną, a u 60,2% z nich włączono ją w ciągu 7 dni przed śmiercią. Pacjenci korzystający z hospicjum mieli niższe wyniki intensywnej opieki (mediana 2 vs 3), rzadziej trafiali na OIOM, SOR, resuscytację i wentylację mechaniczną. Zaawansowana choroba serca i schyłkowa niewydolność nerek wiązały się z wyższym ryzykiem wysokiej intensywności opieki, natomiast włączenie do hospicjum istotnie je zmniejszało (aOR 0,46).

Znaczenie dla praktyki

Wyniki wskazują na potrzebę wcześniejszego kierowania pacjentów nieonkologicznych do opieki paliatywnej lub hospicyjnej, zwłaszcza tych z zaawansowaną chorobą serca i nerek. W polskiej praktyce klinicznej może to pomóc w ograniczeniu nadmiernej intensywności opieki u schyłku życia i poprawie jakości umierania w szpitalach.

Abstrakt oryginalny

INTRODUCTION: Non-cancer patients with advanced illnesses often experience delayed hospice referral and high-intensity care near the end of life, yet cross-diagnosis comparisons remain limited. This study examined diagnosis-specific patterns in hospice use and care intensity among non-cancer decedents. MATERIALS AND METHODS: We conducted a 10-year retrospective cohort study of adults with hospice-eligible non-cancer diagnoses who died or were discharged in a moribund condition between 2010 and 2019 at a tertiary referral hospital in Taiwan. Primary outcomes were place of death and an aggressive-care score (0-5) based on five EOL indicators in the last 28 days: hospitalisation >14 days, ≥1 intensive care unit (ICU) admission, ≥1 emergency department (ED) visit, cardiopulmonary resuscitation (CPR), and intubation with mechanical ventilation. Multivariable logistic regression identified factors associated with high aggressive-care scores (≥4). RESULTS: Among 5,127 non-cancer decedents, 7% received hospice care, with rates varying across diagnostic groups. Most hospice enrolments (60.2%) occurred within 7 days before death. Hospice recipients had lower median aggressive-care scores (2 vs. 3, p < 0.001) and lower ICU admissions (39.7% vs. 63.7%), ED visits (62.2% vs. 75.1%), CPR (1.7% vs. 10.1%), and mechanical ventilation (9.2% vs. 23.2%). Advanced heart disease (aOR 1.95) and end-stage renal disease (aOR 1.96) were associated with high aggressive-care scores, while hospice enrolment was associated with lower odds of such scores (aOR 0.46). CONCLUSION: Hospice care among hospitalised non-cancer decedents was infrequent and often initiated in the final week across diagnoses. These findings highlight diagnostic differences in end-of-life care intensity and support referral strategies for earlier palliative care integration.

Źródło

AN

Annals of medicine

2026-12-01

DOI: 10.1080/07853890.2026.2670058

PMID: 42143211

PubMed Pełny tekst

Autorzy (4)

Wang Chun-LiLee Lung-ChunHsu Chiann-YiLin Chia-Yen
StartSzukaj