RE

Revue medicale suisse

2026-04-22

Rola leczenia farmakologicznego w regeneracji po udarze niedokrwiennym

[Role of pharmacological treatment in post-stroke recovery].

Broc Nicolas, Byczynski Gabriel, Guggisberg Adrian G, Dirren Elisabeth, Carrera Emmanuel

Recenzja AI

Cel badania

Autorzy podsumowują aktualne dane dotyczące stosowania leków w celu poprawy funkcjonalnej regeneracji po udarze niedokrwiennym. Celem jest ocena skuteczności i bezpieczeństwa dotychczas badanych terapii oraz wskazanie nowych, obiecujących kierunków.

Metoda

Jest to narracyjny przegląd badań klinicznych i przedklinicznych dotyczących leków modulujących plastyczność mózgu po udarze, w tym SSRI, lewodopy, amfetamin oraz nowych podejść, takich jak blokada receptora CCR5. Autorzy zestawiają wyniki badań z ich biologicznym uzasadnieniem.

Wyniki

Dotychczasowe randomizowane badania kliniczne z SSRI, lewodopą i amfetaminami wykazały co najwyżej niewielką poprawę funkcjonalną oraz zwróciły uwagę na istotne problemy bezpieczeństwa. W modelach przedklinicznych obiecujące okazały się terapie ukierunkowane na plastyczność mózgu, zwłaszcza blokada receptora CCR5, które mogą potencjalnie wzmocnić efekty rehabilitacji.

Znaczenie dla praktyki

Na ten moment brak solidnych dowodów, aby rutynowo stosować leki proregeneracyjne po udarze niedokrwiennym poza standardową farmakoterapią i intensywną rehabilitacją. Personel medyczny w Polsce powinien koncentrować się na optymalizacji wczesnej rehabilitacji i kontroli czynników ryzyka, śledząc jednocześnie rozwój badań nad terapiami modulującymi plastyczność mózgu, które mogą w przyszłości zmienić praktykę.

Abstrakt oryginalny

Functional deficits frequently persist after ischemic stroke despite reperfusion therapies and rehabilitation. They impair autonomy and quality of life, highlighting the need for complementary strategies. Several pharmacological approaches have been evaluated to enhance post-stroke recovery, including selective serotonin reuptake inhibitors, levodopa, and amphetamines. Clinical trials have shown limited functional benefits and safety concerns. These findings illustrate the gap between biological plausibility and clinical efficacy. Mechanistic approaches targeting brain plasticity, such as blockade of the C-C chemokine receptor type 5, have shown promising results in preclinical models and could potentiate the effects of rehabilitation.

Źródło

RE

Revue medicale suisse

2026-04-22

DOI: 10.53738/REVMED.2026.22.959.48570

PMID: 42027009

PubMed Pełny tekst

Autorzy (5)

Broc NicolasByczynski GabrielGuggisberg Adrian GDirren ElisabethCarrera Emmanuel
StartSzukaj