ME

Medical science monitor : international medical journal of experimental and clinical research

2026-05-16

Porównanie dostępu podrzepkowego i przyśrodkowego okołorzepkowego w całkowitej alloplastyce stawu kolanowego u pacjentów powyżej 75. roku życia: implikacje dla rehabilitacji pooperacyjnej i wczesnego uruchamiania

Comparison of Subvastus and Medial Parapatellar Approaches in Total Knee Arthroplasty for Patients Aged Over 75 Years: Implications for Postoperative Rehabilitation and Early Mobilization.

Gürbüz Serhat, Pehlivanoğlu Gökhan, İğde Niyazi, Keskin Ahmet, Ayaz Mustafa Buğra, Karslıoğlu Bülent

Recenzja AI

Cel badania

Celem badania było porównanie dostępu podrzepkowego (SV) i przyśrodkowego okołorzepkowego (MP) w całkowitej alloplastyce stawu kolanowego u pacjentów w wieku powyżej 75 lat, ze szczególnym uwzględnieniem rehabilitacji, wczesnego uruchamiania i powikłań.

Metoda

Przeprowadzono retrospektywne badanie z udziałem 60 pacjentów w wieku powyżej 75 lat z zaawansowaną chorobą zwyrodnieniową stawów (IV stopień), poddanych alloplastyce stawu kolanowego. Pacjentów podzielono na grupy w zależności od zastosowanego dostępu chirurgicznego: SV lub MP.

Wyniki

Grupa SV osiągnęła wcześniejsze unoszenie wyprostowanej nogi (1,7 vs 3,4 dnia), lepszy zakres ruchu w 1. tygodniu (94° vs 79°), niższe wyniki bólu w skali VAS w 3. dobie (4,0 vs 6,0) oraz krótszy pobyt szpitalny (5,0 vs 6,7 dnia). Powikłania związane z unieruchomieniem były rzadsze w grupie SV (3,3% vs 10%), choć utrata krwi była nieco wyższa (360,5 vs 340,2 ml).

Znaczenie dla praktyki

Dla polskich pracowników medycznych oznacza to, że wybór dostępu podrzepkowego może przyspieszyć wczesną mobilizację i skrócić hospitalizację u starszych pacjentów po alloplastyce kolana, co jest kluczowe w profilaktyce powikłań związanych z unieruchomieniem. Wyniki sugerują, że warto rozważyć ten dostęp u pacjentów po 75. roku życia, pomimo nieco wyższej utraty krwi.

Abstrakt oryginalny

BACKGROUND Total knee arthroplasty (TKA) is increasingly performed in older patients to manage severe osteoarthritis. Given the aging population, optimizing surgical techniques for this age group has become increasingly important. The surgical approach impacts postoperative outcomes, particularly in patients aged 75 years and over, who are prone to immobilization-related complications. This study compared the subvastus (SV) and medial parapatellar (MP) approaches, focusing on rehabilitation, early mobilization, and complications. MATERIAL AND METHODS A retrospective trial included 60 patients aged over 75 years with stage IV osteoarthritis, undergoing TKA. Patients were divided into SV or MP approaches. Outcomes included time to straight leg raise (SLR), range of motion (ROM), pain (visual analog scale, VAS), length of hospital stay, and complications. RESULTS The SV group achieved earlier SLR (1.7 vs 3.4 days, P=0.001), better ROM at 1 week (94° vs 79°, P=0.008), lower VAS scores at day 3 (4.0 vs 6.0, P=0.02), and shorter hospital stay (5.0 vs 6.7 days, P=0.03). Blood loss was slightly higher in the SV group (360.5 vs 340.2 mL, P=0.76). Immobilization-related complications were lower in the SV group (3.3% vs 10%, P=0.24). CONCLUSIONS The SV approach enhanced early mobilization and rehabilitation in older patients, potentially reducing immobilization-related complications, despite slightly higher blood loss. These findings suggest that the subvastus approach may be preferable in geriatric patients to enhance recovery outcomes.

Źródło

ME

Medical science monitor : international medical journal of experimental and clinical research

2026-05-16

DOI: 10.12659/MSM.952375

PMID: 42141711

PubMed Pełny tekst

Autorzy (6)

Gürbüz SerhatPehlivanoğlu Gökhanİğde NiyaziKeskin AhmetAyaz Mustafa BuğraKarslıoğlu Bülent
StartSzukaj