Mycopathologia
2026-04-27
Niestabilność i dynamika subpopulacji fenotypu „trailing” wobec azoli w klinicznych izolatach Candida tropicalis
Instability and Subpopulation Dynamics of Azole Trailing Phenotypes in Clinical Candida tropicalis Isolates.
Recenzja AI
Cel badania
Celem pracy była ocena stabilności, charakterystyki i mechanizmów zjawiska tzw. „trailing growth” (tolerancji na azole odrębnej od klasycznej oporności) u klinicznych izolatów Candida tropicalis oraz innych gatunków Candida. Autorzy chcieli też wyjaśnić, na ile ten fenotyp może zaburzać interpretację standardowych testów wrażliwości na leki przeciwgrzybicze.
Metoda
Przeanalizowano 847 klinicznych izolatów C. tropicalis (lata 2022–2024) metodą mikrorozcieńczeń w bulionie wg CLSI, badano zjawisko trailing i jego zależność od pH, a także stosowano krążkową dyfuzję z podwyższonym stężeniem azoli. Stabilność fenotypu oceniano po długotrwałym przechowywaniu i wielokrotnym zamrażaniu–rozmrażaniu, fenotyp indukowano ponownie pod ciśnieniem flukonazolu, a populacyjną strukturę tolerancji analizowano metodą Population Analysis Profiling (PAP).
Wyniki
Fenotyp trailing stwierdzono u 6,85% izolatów C. tropicalis, najczęściej wobec flukonazolu; tworzył on mikrokolonijne subpopulacje rosnące w strefie zahamowania przy stężeniach powyżej MIC. Zjawisko było odwracalne, zależne od pH (utrwalone przy pH 6–8) i niestabilne – u istotnej części izolatów zanikało po 8–12 miesiącach przechowywania lub powtarzanych cyklach zamrażania–rozmrażania, ale mogło być ponownie wywołane ekspozycją na flukonazol; PAP potwierdził obecność niewielkich, tolerancyjnych subpopulacji podobnych do heterooporności.
Znaczenie dla praktyki
Fenotyp tolerancji typu trailing może tłumaczyć przetrwałą lub nawracającą kandydemię mimo pozornie prawidłowej wrażliwości in vitro na azole, szczególnie u pacjentów leczonych flukonazolem w warunkach ograniczonych zasobów. W praktyce w Polsce wyniki standardowych testów wrażliwości na azole powinny być interpretowane ostrożnie; w trudnych, przewlekłych zakażeniach warto rozważyć konsultację mikrobiologiczną i – tam gdzie dostępne – dodatkowe testy (np. PAP) oraz odpowiednio agresywną strategię leczenia i monitorowania pacjenta.
Abstrakt oryginalny
Azole antifungal "trailing growth" in Candida spp., a tolerance phenotype distinct from resistance, complicates interpretation of in vitro susceptibility and may contribute to persistent candidemia, especially in resource-limited settings. This study investigated the stability, characteristics, and mechanisms of azole trailing, primarily in the emerging pathogen Candida tropicalis. From 847 clinical C. tropicalis isolates (2022-2024) screened by CLSI broth microdilution (BMD), 6.85% (n = 58) exhibited trailing, most frequently with fluconazole. Disk diffusion with elevated drug concentrations revealed microcolonies within inhibition zones, confirming tolerance to supra-MIC levels. Longitudinal monitoring revealed phenotypic instability: trailing was lost in 37.5% of C. tropicalis, 50% of C. albicans, and 66.7% of C. glabrata isolates after 8-12 months of storage at - 80 °C. This loss was also induced by repetitive freeze-thaw cycles in some isolates. Trailing was pH-dependent, consistently observed only at pH 6-8. Serial induction under fluconazole pressure successfully revived the phenotype in some isolates. Population Analysis Profiling (PAP) of nine trailing C. tropicalis isolates confirmed the presence of drug-tolerant subpopulations, akin to a heteroresistance reference strain. These findings demonstrate that azole trailing in C. tropicalis is a reversible, pH-dependent tolerance phenotype mediated by a minor subpopulation, which is unstable under routine laboratory storage. The discrepancy between in vitro susceptibility results and this tolerant phenotype underscores the need for adjunctive assays, like PAP, to better characterize antifungal response and improve clinical correlation.