PloS one
2026-01-01
Kroki przeciw obciążeniu chorobą Parkinsona (StepuP): Protokół randomizowanego badania kontrolowanego wyjaśniającego biomechaniczne i neurofizjologiczne mechanizmy interwencji treningu na bieżni zależnego od prędkości.
Steps against the burden of Parkinson's disease (StepuP): Protocol of a randomized controlled trial elucidating the biomechanical and neurophysiological mechanisms of a speed dependent treadmill training intervention.
Recenzja AI
Cel badania
Celem badania jest zrozumienie biomechanicznych i neurofizjologicznych mechanizmów poprawy chodu u pacjentów z chorobą Parkinsona oraz ocena, czy trening wzbogacony o wirtualną rzeczywistość lub perturbacje mechaniczne zwiększa efektywność chodu.
Metoda
Badanie jest randomizowanym kontrolowanym badaniem wieloośrodkowym, w którym weźmie udział 126 pacjentów z chorobą Parkinsona oraz 21 zdrowych osób starszych jako grupa odniesienia. Uczestnicy zostaną losowo przypisani do standardowego treningu na bieżni lub wzbogaconego treningu przez 12 sesji.
Wyniki
Badanie będzie oceniać zmiany w szybkości chodu, stabilności oraz aktywności mózgowej przy użyciu elektroencefalografii (EEG), elektromiografii (EMG) i kinematyki 3D w trzech punktach czasowych: przed interwencją, po interwencji oraz po 12 tygodniach.
Znaczenie dla praktyki
Wyniki badania mogą przyczynić się do opracowania spersonalizowanych strategii rehabilitacyjnych dla pacjentów z chorobą Parkinsona, co jest istotne dla poprawy jakości życia i zmniejszenia ryzyka upadków w codziennej praktyce klinicznej w Polsce.
Abstrakt oryginalny
OBJECTIVE: Parkinson's disease can impair gait and stability, leading to reduced independence and increased fall risk. While speed dependent treadmill training (SDTT) is clinically effective, the specific biomechanical and neurophysiological mechanisms driving these improvements remain unclear. The "StepuP" multicenter randomized controlled trial aims to elucidate these mechanisms and determine whether training enriched with virtual reality or mechanical perturbations (SDTT+) enhances gait efficacy and transfer to daily life. METHODS: We will recruit 126 individuals with Parkinson's disease across four clinical sites and 21 healthy older adults as a reference group. Participants will be randomized to receive either standard SDTT or SDTT+ for 12 sessions. To capture the trajectory of recovery and retention, assessments will occur at three distinct timepoints: baseline, post-intervention, and a 12-week follow-up, each assessment including synchronized 64-channel electroencephalography (EEG), electromyography (EMG), and 3D kinematics. This multimodal setup allows for the quantification of cortical beta-band activity, corticomuscular coherence, and stability-related foot placement control. Furthermore, we will assess participant's satisfaction, usability, and engagement through questionnaires and interviews to understand individual adherence and barriers to training. SIGNIFICANCE: The primary clinical endpoint is comfortable overground walking speed. We hypothesize that gait improvements are mediated by improved stability-related foot placement and cortical sensorimotor integration. By correlating lab-based mechanistic changes with real-world mobility patterns and participant experiences, this study seeks to identify specific pathophysiological mechanisms engaged during the treadmill training. These insights will help distinguish responders from non-responders, facilitating the development of personalized, acceptable, and effective rehabilitation strategies.