PloS one
2026-01-01
Izolacja, identyfikacja i charakterystyka fenotypu wolnego wzrostu klinicznego izolatu Escherichia coli z zakażenia układu moczowego
Isolation, identification, and slow-growth phenotype characterization of a clinically derived Escherichia coli from urinary tract infection.
Recenzja AI
Cel badania
Celem badania była identyfikacja i charakterystyka klinicznego izolatu E. coli 105X o nietypowo wolnym wzroście, ze szczególnym uwzględnieniem jego lekooporności, zmian genomowych i właściwości związanych z wirulencją.
Metoda
Izolat oceniono metodami biochemicznymi, spektrometrią MALDI-TOF oraz analizą średniej identyczności nukleotydowej (ANI). Wykonano badanie lekowrażliwości i sekwencjonowanie całego genomu, a następnie analizę genów oporności, mutacji, szlaków wzrostu i czynników wirulencji.
Wyniki
Początkowo izolat błędnie zaklasyfikowano jako Shigella boydii, jednak analizy molekularne potwierdziły E. coli, wykazując jednocześnie oporność na liczne antybiotyki, w tym β-laktamy, aminoglikozydy i fluorochinolony. Liczne mutacje w genach związanych z ruchem, syntezą peptydoglikanu i wzrostem wiązały się z wydłużonym czasem podwojenia oraz osłabieniem tworzenia biofilmu, przy równoczesnej utracie części klasycznych czynników wirulencji i nabyciu innych elementów patogenności.
Znaczenie dla praktyki
W praktyce klinicznej nietypowy obraz fenotypowy lub powolny wzrost izolatu z zakażenia układu moczowego powinien skłaniać do potwierdzenia identyfikacji metodami molekularnymi, zwłaszcza gdy wynik ma wpływ na dobór leczenia. Wykrycie wielolekooporności podkreśla znaczenie prawidłowego oznaczenia lekowrażliwości i konsultacji z zespołem kontroli zakażeń oraz farmaceutą klinicznym; przedstawione mechanizmy wymagają jednak potwierdzenia w dalszych badaniach przed przełożeniem na konkretne strategie terapeutyczne.
Abstrakt oryginalny
A slow-growth Escherichia coli isolate, designated E. coli 105X, was recovered from a patient with urinary-tract infection. Initial biochemical profiling misidentified it as Shigella boydii; however, matrix-assisted laser desorption/ionization time-of-flight mass spectrometry and average nucleotide identity analysis (98.67% relative to uropathogenic E. coli CFT073) unequivocally reclassified the strain as E. coli. Antimicrobial susceptibility testing revealed broad-spectrum resistance to β-lactams, aminoglycosides and fluoroquinolones, which was mediated by 53 acquired resistance determinants, including the extended-spectrum β-lactamase genes blaCTX-M-55 and blaTEM-1, together with an expanded repertoire of efflux pump systems. Whole-genome sequencing (WGS) disclosed 45399 single-nucleotide polymorphisms and 1736 insertions/deletions relative to E. coli CFT073. Functional enrichment analyses demonstrated that non-synonymous mutations in 11 flagellar biosynthesis genes (e.g., flgA, fliK), the peptidoglycan synthase-encoding mrcB, and 29 growth-associated loci collectively perturb energy allocation and compromise biofilm formation, resulting in a markedly prolonged doubling time. Concurrently, E. coli 105X lacks canonical virulence factors such as the siderophore enterobactin and P fimbriae, but has acquired temperature-sensitive hemagglutinin and type IV pili. Taken together, E. coli 105X exemplifies a distinctive adaptive strategy in which metabolic bottlenecks synergize with structural mutations to establish a "slow-growth, high-resistance, re-engineered virulence" phenotype. These findings underscore the critical necessity of molecular diagnostic tools for accurate identification of morphologically atypical clinical E. coli isolates, and provide a theoretical rationale for developing targeted combination therapies that interfere with core bacterial energy-metabolism pathways.