CoDAS
2026-01-01
Badanie wstępne wpływu miofunkcjonalnej terapii orofacjalnej na nawykowe spoczynkowe ułożenie języka u osób z obturacyjnym bezdechem sennym
Exploratory study on the effect of orofacial myofunctional therapy on habitual tongue resting position in people with obstructive sleep apnea.
Recenzja AI
Cel badania
Celem badania była ocena wpływu miofunkcjonalnej terapii orofacjalnej (OMT) na nawykowe spoczynkowe ułożenie języka oraz subiektywną jakość snu u osób z obturacyjnym bezdechem sennym.
Metoda
Przeprowadzono eksploracyjne badanie obejmujące 18 osób z OSA i zaburzeniami miofunkcjonalnymi orofacjalnymi, które poddano ocenie logopedycznej, kwestionariuszom snu, pomiarom antropometrycznym, dokumentacji foto-wideo i badaniu USG języka przed oraz po 12 cotygodniowych sesjach indywidualnej OMT.
Wyniki
Po terapii zaobserwowano zmianę położenia języka – zwiększenie odległości w części przedniej i środkowej oraz zmniejszenie w części tylnej w stosunku do podstawy języka, a także poprawę subiektywnej jakości snu odzwierciedloną niższymi wynikami w skalach Pittsburgh i Epworth.
Znaczenie dla praktyki
Wyniki sugerują, że ukierunkowana OMT może być pomocnym, nieinwazyjnym uzupełnieniem leczenia obturacyjnego bezdechu sennego, potencjalnie poprawiając pozycję języka w spoczynku i komfort snu. Może to stanowić dodatkową opcję terapeutyczną dla logopedów, fizjoterapeutów, lekarzy i innych specjalistów pracujących z pacjentami z OSA, zwłaszcza w połączeniu z CPAP i modyfikacją stylu życia.
Abstrakt oryginalny
PURPOSE: To analyze the effect of OMT on the habitual tongue resting position and the results in people with OSA. METHODS: This exploratory study comprising 18 individuals. The study considered eligible individuals of both sexes with a medical diagnosis of OSA (polysomnography) and orofacial myofunctional disorder. Exclusion criteria were those with a history of surgery for OSA or head/neck surgery, cancer in the region, previous oral motor speech-language therapy, psychiatric or neurological disorders that impair communication, oropharyngeal dysphagia, or neuromuscular diseases. They were submitted to speech-language-hearing assessment, sleep questionnaires (Pittsburgh and Epworth), anthropometric measurement, photo/film recordings, and tongue ultrasound examination. Individuals with an indication for OMT had 12 individual weekly sessions and were subsequently reassessed. RESULTS: Changes were observed in mean tongue distances of the tongue regions pre- and post-OMT. The anterior region (RA) increased from 3.21 mm to 3.38 mm; the middle region (MR) increased from 3.14 mm to 3.25, and the posterior region (RP) decreased from 2.65 to 2.57. The analysis of delta percentage differences between tongue regions pre- and post-OMT shows that the mean percentage ± SD of AR increased by 3.5±6.1, and that of PR decreased by -3.8±4.8. The deltas of AR and PR were significantly different. CONCLUSION: OMT changes the distances between the base of the tongue and the contour surface of its three regions, increasing AR and decreasing PR, which generated subjective improvements in the sleep quality of patients with OSA, reflected in lower Pittsburgh and Epworth scores.