JMIR formative research
2026-05-28
Doświadczenia osób ze źle kontrolowaną cukrzycą typu 2 korzystających z telemonitoringu: badanie jakościowe osadzone w próbie wykonalności
Experiences of People With Poorly Controlled Type 2 Diabetes Using Telemonitoring: Qualitative Study Embedded in a Feasibility Trial.
Recenzja AI
Cel badania
Celem badania było poznanie doświadczeń pacjentów z nieinsulinozależną cukrzycą typu 2 oraz ocena akceptowalności dwóch modeli interwencji telemonitoringowej i procedur badania. Autorzy chcieli ustalić, które elementy telemonitoringu najlepiej wspierają samoopiekę i zaangażowanie chorych.
Metoda
Przeprowadzono jakościowe badanie z użyciem półustrukturyzowanych wywiadów z 12 uczestnikami, którzy ukończyli interwencję telemonitoringową. Analizę danych wykonano metodą tematyczną według podejścia Braun i Clarke.
Wyniki
Pacjenci ogólnie dobrze oceniali telemonitoring, szczególnie pomiary glikemii, które uznawali za łatwe, przydatne i motywujące do zmiany zachowań zdrowotnych; trudności dotyczyły głównie konfiguracji urządzeń i korzystania z trackera aktywności. Kluczowe znaczenie miały także regularny kontakt z personelem medycznym, lepsze zrozumienie zależności między stylem życia a glikemią oraz potrzeba większej elastyczności harmonogramu pomiarów.
Znaczenie dla praktyki
Dla praktyki klinicznej w Polsce badanie wskazuje, że telemonitoring może skutecznie wspierać edukację i samoopiekę pacjentów z cukrzycą typu 2, jeśli jest prosty w obsłudze, elastyczny i połączony ze stałym wsparciem profesjonalistów. Szczególnie wartościowe mogą być rozwiązania koncentrujące się na glikemii, aktywności fizycznej i diecie, a w przyszłości także na ciągłym monitorowaniu glukozy, aby zmniejszyć obciążenie pacjenta.
Abstrakt oryginalny
BACKGROUND: Telemonitoring has been shown to improve glycemic control in type 2 diabetes, but the optimal design for effectively integrating self-management education remains unclear. Including patient feedback in the design process can enhance usability, increase engagement, and improve the feasibility and effectiveness of the intervention in real-world settings. OBJECTIVE: This study aims to explore participants' experiences and the acceptability of 2 different telemonitoring intervention designs and trial procedures used in a feasibility trial among people with non-insulin-dependent type 2 diabetes. METHODS: Using a qualitative research design, semistructured interviews were conducted with participants who had completed the telemonitoring intervention. The interviews were analyzed using the thematic approach outlined by Braun and Clarke. RESULTS: A total of 12 participants were interviewed. Four major themes emerged from the analysis: (1) acceptance of and experience with telemonitoring and devices, (2) structure and flow of the intervention, (3) relationship with and support from health care professionals, and (4) learning to live with diabetes. Participants found the devices easy to use, particularly self-monitoring of blood glucose, which was perceived as highly relevant and informative. Technical challenges were primarily related to the activity tracker and initial device setup. The measurement schedule supported self-management, though some participants found it inflexible and difficult to integrate into daily life. Continuous communication with health care professionals was highly valued and fostered trust. Participants reported increased insight into the relationship between lifestyle behaviors and blood glucose levels, which motivated healthier dietary choices and increased physical activity. Participants described that telemonitoring enhanced their understanding of diabetes and supported their engagement in self-management, although preferences for measurement types and frequency varied. CONCLUSIONS: Participants reported overall satisfaction, attributing it to structured monitoring and consultations with health care professionals that supported self-management. Blood glucose, physical activity, and diet were considered the most relevant data types. Tailoring the intervention to user priorities and improving the usability of devices and the intervention structure may increase engagement and motivation. Integrating continuous glucose monitoring may further reduce the burden associated with self-monitoring in future telemonitoring interventions for people with type 2 diabetes.